Η κριτική των “πρασίνων”

Μάριο Γκαλίνοβιτς: Έβγαλε το πρώτο ημίχρονο χωρίς να ανησυχήσει, ελέγχοντας τα μακρινά σουτ των αντιπάλων. Όμως όταν χρειάστηκε να επέμβει, δεν ήταν… εκεί. Φαινομενικά δεν φταίει σε κάποιο από τα γκολ που δέχθηκε, όμως ιδίως στην πρώτη περίπτωση δεν προστάτευσε ως έπρεπε τη δεξιά γωνία του.

Μίκαελ Νίλσον: Ο αδύναμος κρίκος της άμυνας του Παναθηναϊκού. Καθόλου καθαρό μυαλό από το Σουηδό, ο οποίος είχε κακές τοποθετήσεις και πολλές λανθασμένες μεταβιβάσεις. Επιχείρησε να πάρει επιθετικέςπρωτοβουλίες, όμως οι επιλογές του στερούνταν ψυχραιμίας.

Λουκάς Βύντρα: Θετική εμφάνιση από το διεθνή αμυντικό, δεν επέτρεψε πολλά-πολλά στο Ρόσι, όμως εκτέθηκε στο δεύτερο γκολ που δέχθηκε ο Παναθηναϊκός.

Γιόσου Σαριέγκι: Κινήθηκε στα επίπεδα του παρτενέρ του. Κράτησε τη θέση του, αλλά αυτό δεν έφτανε προκειμένου να διατηρηθεί ανέπαφη η εστία του Παναθηναϊκού.

Γιακούμπ Βαβζίνιακ: Καθαρό αριστερό μπακ δεν είναι με ό,τι αυτό συνεπάγεται (περιορισμένες κούρσες). Ο Πολωνός προσπάθησε, αλλά έδειξε αγχωμένος. Ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο, δεν ήταν όσο αποτελεσματικός χρειαζόταν η ομάδα του.

Σιμάο: Γεμάτος ενέργεια ο μέσος από τη Μοζαμβίκη, τρέχοντας ασταμάτητα και καλύπτοντας χώρους. Έβγαλε καταπληκτική μπαλιά στον Μάντζιο (έχασε το τετ-α-τετ), προσπάθησε πολύ και ήταν σίγουρα ο καλύτερος του Παναθηναϊκού.

Ζιλμπέρτο Σίλβα: Κατώτερος των προσδοκιών ο Βραζιλιάνος. Άρχισε δυνατά αλλά προϊόντος του χρόνου χάθηκε. Αμυντικά έδωσε λύσεις, αλλά επιθετικά δεν πήρε πρωτοβουλίες, προτιμώντας πάντα το απλό, το εύκολο παρά να δημιουργήσει.

Γιώργος Καραγκούνης: Είχε το ελεύθερο να κινείται σε όλο το μήκος και πλάτος του αγωνιστικού χώρου. Πέρα από τη δεδομένη διάθεση που βγάζει πάντα και το χτύπημα για το γκολ του Μάντζιο περιορίστηκε πολύ έχοντας απέναντί του τον Σένα. Δεν του πήγε το παιχνίδι.

Γκάμπριελ: Περίμενε περισσότερα πράγματα από τον Βραζιλιάνο ο τεν Κάτε. Πολλές φορές η μπάλα πέρασε από τα πόδια του, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων ενήργησε επιπόλαια. Όταν μάλιστα κουράστηκε, δεν κάλυπτε ούτε τον Νίλσον.

Δημήτρης Σαλπιγγίδης: Διάθεση πολλή, ακατάπαυστο τρέξιμο, αλλά ουσία λίγη. Έπαιξε ως αριστερός πλάγιος επιθετικός και αποδείχθηκε πως η εν λόγω θέση δεν του ταιριάζει καθόλου.

Βαγγέλης Μάντζιος: Το ότι με το γκολ του αναπτέρωσε τις ελπίδες πρόκρισης τον τοποθετεί μεταξύ των διακριθέντων. Έδωσε πολλές μάχες ψηλά και χαμηλά, άλλες τις κέρδισε κι άλλες τις έχασε. Δεν έγινε πάντως απειλητικός, εξαιρουμένης της φάσης στο 37ο λεπτό, αφού ήταν σχεδόν πάντα μεταξύ δύο αντιπάλων.

Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος: Χρησιμοποιήθηκε από τον τεν Κάτε μετά από το δεύτερο γκολ της Βιγιαρεάλ μήπως και αλλάξει τη ροή του αγώνα, αλλά χάθηκε στο ψυχολογικό “ναυάγιο” του τελευταίου 20λεπτου.

Άντε Ρουκάβινα: Αγωνίστηκε ελάχιστα για να κριθεί η παρουσία του.