Νίκολας: “Πιο ελεύθερος χωρίς τον Σπανούλη”

Ας ξεκινήσουμε από τη χρονιά που φεύγει. Πες μας την καλύτερη και τη χειρότερη στιγμή για σένα στο 2010…

“Η χειρότερη στιγμή ήταν η ήττα στον τελικό του Κυπέλλου, εξίσου άσχημη εμπειρία ήταν και η ήττα εδώ στο ΟΑΚΑ από την Μπαρτσελόνα που σήμανε τον οριστικό αποκλεισμό μας από την Ευρωλίγκα. Ευτυχώς ολοκληρώσαμε τις υποχρεώσεις μας με την κατάκτηση του τίτλου που ήταν και η καλύτερη στιγμή για μένα αυτή τη χρονιά.”

Αν είχες τη δυνατότητα να αλλάξεις κάτι από όσα συνέβησαν για σένα το 2010, τι θα άλλαζες;

“Για να είμαι ειλικρινής , δεν θα άλλαζα τίποτα. Σίγουρα μπορώ να κάτσω εδώ τώρα και να πω ότι θα μας έδινα ένα ακόμα τριπλ κράουν, αλλά αυτή είναι η ζωή. Δεν έρχονται πάντα τα πράγματα όπως τα θέλεις. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι το πως αντιδράς στις δύσκολες στιγμές και νομίζω ότι εμείς αντιδράσαμε πολύ καλά. Χάσαμε το Κύπελλο, χάσαμε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε το Ευρωπαϊκό, αλλά παραμείναμε ο ένας κοντά στον άλλον και κερδίσαμε το πρωτάθλημα.”

Μπορεί η περσινή σεζόν να θεωρηθεί επιτυχημένη για τον Παναθηναϊκό;

“Είναι αστείο αυτό που συμβαίνει. Νομίζω ότι οι οπαδοί και ο κόσμος εδώ έχουν πολύ μεγάλες απαιτήσεις γιατί είχαμε τόσες επιτυχίες στο παρελθόν, αλλά το να κατακτάς το πρωτάθλημα είναι μια επιτυχία. Ήμασταν όσο επιτυχημένοι θα θέλαμε; Όχι, αλλά πήραμε κάτι καλό και πέρυσι.”

Τι κάνει αυτή την ομάδα τόσο ξεχωριστή και βρίσκεται πάντα σε αυτό το επίπεδο;

“Πρώτα και πάνω από όλα ο Ομπράντοβιτς. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος για τον οποίο βρίσκομαι εδώ. Ξέρω ότι θα διεκδικώ όλους τους τίτλους. Έπειτα μεγάλο ρόλο παίζουν οι φίλοι της ομάδας, αλλά και οι κορυφαίοι παίκτες που έχει πάντα στο ρόστερ της.”

Πιστεύεις ότι μετά από τόσα χρόνια, Παναθηναϊκός και Ομπράντοβιτς είναι ταυτόσημες έννοιες και τι είναι αυτό κάνει που τον Ζοτς να ξεχωρίζει από τους άλλους προπονητές;

“Ο κόουτς είναι εδώ περίπου δέκα χρόνια και έχει κατακτήσει με την ομάδα τα πάντα, οπότε είναι λογικό να θεωρούνται ένα. Το ίδιο συμβαίνει και με κάποιους παίκτες όπως, ο Τσάρτσα, ο Μήτσος και ο Μάικ. Βρίσκονται εδώ πολλά χρόνια και πλέον είναι σαν μια οικογένεια, έχουν γίνει μέλη μιας οικογένειας. Όσον αφορά τον κόουτς, αυτό που τον ξεχωρίζει νομίζω πως είναι η ικανότητά του να αλλάζει πράγματα. Αρκετές φορές οι περισσότεροι προπονητές έχουν τον δικό τους τρόπο, την δική τους φιλοσοφία και παραμένουν κολλημένοι σε αυτή ό,τι και αν συμβεί, προτιμούν να τρέξουν μέσα από τοίχο παρά να αλλάξουν τη φιλοσοφία τους. Για μένα όμως δεν είναι έτσι και το έχω δει μέσα στους αγώνες και με τον Ομπράντοβιτς. Θα δει κάτι και αμέσως θα το αλλάξει. Αυτή η αλλαγή πολλές φορές θα έχει θετική επίδραση σε εμάς και θα μας οδηγήσει στη νίκη. Αυτός νομίζω είναι ο σημαντικότερος λόγος.”

Πολλοί όμως, λένε για αυτόν ότι δεν συμπαθεί μπασκετικά τους Αμερικανούς. Όλα αυτά τα χρόνια στον Παναθηναϊκό υπήρχε μία εξαίρεση, ο Μπατίστ και τώρα εσύ. Ποια είναι η άποψη σου επ’ αυτού;

“Δεν το πιστεύω αναγκαστικά αυτό. Απλώς πολλά παιδιά που περνούν τον Ατλαντικό και έρχονται από το ΝΒΑ εδώ, χρειάζονται πολύ χρόνο για να κατανοήσουν το ευρωπαϊκό στυλ μπάσκετ. Υπάρχει διαφορετική νοοτροπία και νομίζω ότι δεν είναι πως στον Ομπράντοβιτς δεν αρέσουν οι Αμερικανοί παίκτες απλώς όταν έχει την ευκαιρία να διαλέξει, θα προτιμήσει κάποιον που βρίσκεται χρόνια εδώ και ξέρει το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Νομίζω ότι είναι λάθος να λέμε ότι δεν του αρέσουν οι Αμερικανοί παίκτες.”

Πάμε σε εσένα, όταν ήρθες στον Παναθηναϊκό όλοι ήξεραν τον Νίκολας ως έναν εξαιρετικό παίκτη με φοβερό σουτ που βάζει σε κάθε αγώνα 30 πόντους. Εδώ όμως είδαμε έναν άλλο παίκτη που εκτός από το να εκτελεί, παίζει καλή άμυνα και μπορεί και να δημιουργήσει φάσεις. Έχεις όντως αλλάξει;

“Για να απαντήσω ειλικρινά, νομίζω ότι έκανα ό,τι μου ζήτησε η ομάδα. Δεν λέω ότι είμαι ξεχωριστός παίκτης, αλλά στις προηγούμενες ομάδες μου ήμουν αυτός που έπρεπε να βάζει τα καλάθια. Οπότε ξέροντας ότι έπρεπε να έχω την ενέργεια για να σκοράρω συνεχώς, παραμελούσα κάποια άλλα πράγματα. Δεν είναι σωστό, αλλά το έκανα. Όταν όμως ήρθα εδώ, είχαμε τόσους ταλαντούχους παίκτες που μπορούσαν και να σκοράρουν και να συνεισφέρουν με άλλους τρόπους. Είδα πως πρέπει να βοηθάς την ομάδα με κάθε τρόπο. Άλλοτε θα πρέπει να μπεις και να βάλεις 20 πόντους, άλλοτε να παίξεις άμυνα και άλλοτε δώσεις την μπάλα. Όλα εξαρτώνται από το παιχνίδι.”

Πρόσφατα είπες ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσεις την άμυνα στον Σισκάουσκας (σ.σ. στα τελευταία δευτερόλεπτα του τελικού του 2009 κόντρα στην ΤΣΣΚΑ). Τι θυμάσαι από τη φάση αυτή;

“Θυμάμαι ότι εγώ και ο Μήτσος αλλάξαμε παίκτες στη άμυνα πάνω στη φάση και κατέληξα να μαρκάρω τον Σισκάουσκας. Προσπάθησα λοιπόν με το που πήρε τη μπάλα να τον δυσκολέψω όσο περισσότερο μπορούσα. Γνώριζα ότι συνηθίζει να κάνει κίνηση προς τα δεξιά και όταν το έκανε τον έκλεισα καλά. Έτσι αναγκάστηκε να γυρίσει και να κάνει το σουτ. Ήξερα ότι ήταν ένα καλό σουτ, φαινόταν πως ήταν καλό και θα μπορούσε να πάει μέσα, αλλά όταν βγήκε ήμουν ο πιο χαρούμενος άνθρωπος στο κόσμο!”

Ας μιλήσουμε για δύο παίκτες που δεν υπάρχουν πια στην ομάδα, τον Σπανούλη και τον Γιασικεβίτσιους. Αρχικά για τον πρώτο, πως κρίνεις την επιλογή του να πάει στον Ολυμπιακό;

“Είναι μια προσωπική επιλογή, μόνο αυτό έχω να πω. Περάσαμε καλά μαζί τα προηγούμενα χρόνια, αλλά είναι άντρας και επαγγελματίας, έκανε την επιλογή του και κρίνεται από αυτή. Προφανώς οι φίλαθλοι δεν είναι χαρούμενοι αλλά είναι η απόφασή του. Δεν είμαι στη θέση του για να πω με σιγουριά τι θα έκανα αν ήμουν, αλλά δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να με δω στον Ολυμπιακό.”

Με αυτόν απόντα έχεις περισσότερες ευθύνες, νιώθεις πιο κουρασμένος ή πιο ελεύθερος;


“Δυστυχώς δεν είμαι καθόλου κουρασμένος. Τον τελευταίο ενάμισι μήνα παλεύω να ξεπεράσω τους μικροτραυματισμούς και έχω παίξει πολύ λίγο. Κατά τα άλλα όμως ναι, έχω περισσότερες ευθύνες αλλά είμαι και πιο ελεύθερος, συμμετέχω περισσότερο στο επιθετικό κομμάτι. Όταν η ομάδα σε χρειάζεται πρέπει να σηκώσεις το ανάστημά σου και να το κάνεις.”

Ο Σάρας σου λείπει καθόλου;

“Ναι φυσικά. Καταρχάς σαν συμπαίκτης, αλλά ήταν και ο καλύτερός μου φίλος εδώ. Η ικανότητά του να μας φέρνει όλους κοντά σαν ομάδα, όχι μόνο μέσα στο γήπεδο, αλλά και έξω από αυτό ήταν μοναδική. Είναι ξεχωριστός παίκτης και ξεχωριστός άνθρωπος.”

Στην αρχή της καριέρας σου στον Παναθηναϊκό δέχτηκες αρκετή κριτική για την απόδοσή σου. Το ίδιο συμβαίνει τώρα με άλλα δύο παιδιά, τον Τέπιτς και τον Καλάθη. Ποια η άποψή σου για αυτούς και τι έχεις να τους πεις;

“Παραμείνετε σίγουροι για τον εαυτό σας. Θυμάμαι πως τους πρώτους 4-5 μήνες μου εδώ δεν τα πήγαινα πολύ καλά, αλλά ήταν μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν καταλάβαινα Ελληνικά, οπότε δεν διάβαζα όσα λέγανε. Κάθε φορά που έπαιρνα μια εφημερίδα δεν καταλάβαινα τι έλεγε, μπορούσα να φανταστώ, αλλά δεν είναι το ίδιο. Εγώ βέβαια ήμουν αρκετά μεγαλύτερος και είχα ζήσει την καταξίωση οπότε ήταν πιο εύκολο. Αντίθετα αυτοί είναι δύο νέα παιδιά που προσπαθούν και χρειάζονται χρόνο για να βρουν το δρόμο τους.”

Ηάποψή σου για τον φετινό Ολυμπιακό; Πιστεύεις πως είναι πιο δυνατός από πέρυσι;

“Όλα κρίνονται στο γήπεδο. Μπορούμε να κάτσουμε και δούμε που έπαιξε καλά αυτός, που εμείς, όμως όταν μπεις στο παρκέ όλα αλλάζουν. Αυτό που ξέρω είναι ότι για μας δεν παίζουν ρόλο οι αντίπαλοι. Γιατί αν είμαστε εμείς καλά κανείς δεν μπορεί να μας κερδίσει. Και το εννοώ, ΚΑΝΕΙΣ! Όταν παίζουμε όπως ξέρω ότι μπορούμε να παίξουμε, καμία ομάδα στην Ευρώπη δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να μας κοντράρει.”

Μια ευχή για τους φίλους του Παναθηναϊκού…

“Θέλω να ευχηθώ στους φίλους του Παναθηναϊκού καλή χρονιά και ελπίζω να έχουμε και πάλι όση επιτυχία είχαμε στο παρελθόν. Επίσης θέλω να ευχηθώ να έρχονται να μας βλέπουν και να απολαύσουμε όλοι μαζί πολλούς, μα πολλούς, τίτλους.”