Η χρονιά του lock out

Όχι μόνον. Το βασικό ήταν πως οι μισές ομάδες του ΝΒΑ επικαλέστηκαν χασούρα 300 εκατομμυρίων δολαρίων στο σύνολο από την περυσινή χρονιά. Κι εδώ εντοπίζεται ένα εύλογο ερώτημα: αν ένας ιδιοκτήτης, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν των Σάρλοτ Μπόμπκατς για παράδειγμα, χάνει χρήματα, τότε γιατί δεν φεύγει;

Μετά το θρίαμβο (4-2) των Ντάλας Μάβερικς επί των Μαϊάμι Χιτ, και το κλάμα του Ντιρκ Νοβίτσκι που ανέμενε 13 χρόνια για να υψώσει το τρόπαιο του ΝΒΑ στον αέρα, το λοκ άουτ τέθηκε σε εφαρμογή από την 1η Ιουλίου 2011 καθώς ήδη οι συζητήσεις που είχαν ξεκινήσει προ ενός έτους είχαν βρει τοίχο. Αιτία, η θέληση των ιδιοκτητών να μοιραστούν στο μισό τα κέρδη από όλες τις δραστηριότητες που σχετίζονται με το μπάσκετ. Μέχρι τώρα, ήταν το 57% για τους παίκτες και το 43% για τους ιδιοκτήτες. Κατέληξε να είναι ο λόγος του ενός κόντρα στο λόγο του άλλου. « Δεν βγαίνουμε»¸ έλεγαν οι ιδιοκτήτες των μικρότερων ομάδων, κι αυτές είναι τουλάχιστον οι μισές της λίγκας. « Δεν κατανοείτε πως εμείς είμαστε οι σταρς, χάρη σε μας έρχεται ο κόσμος και υπάρχει το ΝΒΑ», απαντούσαν οι παίκτες.

Ο διαβόητος Ντέβιντ Στερν

Σταδιακά, άρχισε ο Ντέιβιντ Στερν, αυτός ο πανούργος κομισάριος να καθαρίζει… Τη μία τους αγώνες προετοιμασίας, μετά όλη την pre season, στη συνέχεια μία εβδομάδα αγώνες, δύο εβδομάδες, στο σύνολο έξι, δηλαδή ενάμιση μήνα καθαρού πρωταθλήματος… Το πλάνο του είχε μπει σε εφαρμογή. Έριξε μπλόφα πως οι παίκτες θα πρέπει να δεχτούν το 50-50, αλλιώς οι ιδιοκτήτες θα τους ρίξουν στο 47% και δεν θα κάνουν πίσω.

Οι παίκτες, ωστόσο, με τον Ντέρεκ Φίσερ να κάνει και υπόγειες συνομιλίες, έφτασαν σε συμφωνία που τους έδινε τελικά κάτι παραπάνω από 51%, και πάλι αφεντικά βγήκαν, έστω κι οριακά. Στις διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν μέρες, παρέστησαν και πρωτοκλασάτοι παίκτες, με τον Ντουέιν Γουέιντ να έχει έντονο φραστικό επεισόδιο κόντρα στον Ντέιβιντ Στερν, το οποίο σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες ξέφυγε από τα εσκαμμένα, αλλά οι δυο τους εκ των υστέρων προσπάθησαν να υποβαθμίσουν. Ποιόν συνέφερε να διογκωθεί η κόντρα;

Και… βρέθηκε λύση

Η λύση βρέθηκε ημέρα Σάββατο, στις 26 Νοεμβρίου κι επισήμως στις 8 Δεκεμβρίου, εξέλιξη που σήμανε αμέσως πανηγυρισμούς στους ανά τον κόσμο φίλους του μπασκετικού θεάματος, καθώς η κούραση είχε οδηγήσει και στη σταδιακή φθορά του ενδιαφέροντος. Ως συνέπεια της λύσης, στη ζωή μας μπήκε πλέον ένας νέος όρος. « Αμνηστία» λένε οι ομάδες και διώχνουν όποιον παίκτη επιθυμούν. Πετώντας από πάνω τους και το συμβόλαιό του από το σάλαρι καπ. Είναι υποχρεωμένες όμως να τον δώσουν σε όποια ομάδα του προσφέρει τα περισσότερα και να καλύψουν το υπόλοιπο του συμβολαίου που είχαν μαζί του, δίχως αυτό το ποσό να επιβαρύνει το σάλαρι καπ. Αυτή είναι μια βασική αλλαγή, υπάρχουν και αρκετές άλλες δευτερεύουσας σημασίας.

Πάει ο άγραφος νόμος

Ο Στερν πάντως, έσωσε πολλούς ιδιοκτήτες με τη συμφωνία που είναι υποχρεωτική για τα επόμενα έξι χρόνια και εκτείνεται σε μια δεκαετία συνολικά, αν συμφωνήσουν και οι δύο πλευρές. Κοιτάξτε όμως, τι έγινε: με το πρόγραμμα των 66 αντί 82 αγώνων που εκπονήθηκε, παραβιάστηκε ο άγραφος νόμος του ΝΒΑ, να παίζουν δηλαδή όλες οι ομάδες στις έδρες όλων των αντιπάλων ομάδων. Φέτος κι εν μέσω χρονικής στενότητας, καθώς το πρώτο τζάμπολ ορίστηκε ανήμερα Χριστουγέννων αντί 1ης Νοεμβρίου, ο Καρμέλο Άντονι δεν θα επιστρέψει στο Ντένβερ από το οποίο έφυγε για να πάει στη Νέα Υόρκη, οι φίλοι των Σικάγο Μπουλς θα δουν τον Κόμπι Μπράιντ και τους Λέικερς μόνον από την τηλεόραση, ο Κέβιν Ντουράντ δεν θα πατήσει το Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης, ενώ ο Ντουράντ, ο Μπράιαντ και οι πρωταθλητές Ντάλας Μάβερικς δεν θα πάνε στη Σάρλοτ, στερώντας από τον Μάικλ Τζόρνταν έσοδα. Κι άλλα έσοδα για την ακρίβεια… « Δεν πάμε στο Μαϊάμι και το Σικάγο. Είναι λυπηρό», είπε ο Ρίκι Ρούμπιο που ντεμπουτάρει στο «μαγικό κόσμο»με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.

Έγινε του… Κρις Πολ

Στα μεταγραφικά έγιναν πολλά και διάφορα, η αμνηστία που λέγαμε…. Το μεγάλο σίριαλ ήταν αυτό του Κρις Πολ. Εδώ ο Πολ, εκεί ο Πολ, στο τέλος κόντεψε να χαθεί η μπάλα, αλλά πρόλαβε να καταλήξει στους Λος Άντζελες Κλίπερς και με τα υπόλοιπα κομμάτια να δένουν, φαίνεται πως δημιουργείται εκεί μια ομάδα – πρωταγωνίστρια. Αφού πρώτα έγινε πραξικόπημα, καθώς οι Λέικερς είχαν αποκτήσει τον εξαιρετικό παίκτη, όμως ο Στερν ακύρωσε την τριπλή ανταλλαγή καθώς επικαλέστηκε πως δεν εξυπηρετούνταν τα συμφέροντα των Χόρνετς, ιδιοκτήτης των οποίων είναι το ΝΒΑ!

Το μεγάλο κόλπο το έκανε το Ντέρικ Ρόουζ, όμως. Οι Σικάγο Μπουλς αισθάνονται πως βρήκαν στο πρόσωπό του τον επόμενο Τζόρνταν, στο πιο… κοντό του, και του έδωσαν για 5 χρόνια νέας συνεργασίας 94 εκατομμύρια δολάρια! « Τα κατάφερα μαμά»¸ είπε μόλις υπέγραψε, περήφανος ο περυσινός MVP του ΝΒΑ, που στα 23 του μετράει τη ζωή ακόμη με τα χρήματα…

For the love of the game (and money)

Όσο διαρκούσε το λοκ άουτ, πάντως, καταλάβαμε αρκετά από όσους παίκτες του επέλεξαν να κάνουν το ταξίδι στην Ευρώπη. Μία πλειάδα ήταν αυτοί που έπαιξαν σε διάφορες ομάδες, με τον Ντερόν Γουίλιαμς να είναι το μεγαλύτερο όνομα, πήγε στην Μπεσίκτας και… αποκλείστηκε από το Eurocup για να στρώσει στη συνέχεια και να σκοράρει πενηντάρες, και τον Τόνι Πάρκερ να ενισχύει την αγαπημένη του Βιλερμπάν, ενώ ο Αντρέι Κιριλένκο επέλεξε την ΤΣΣΚΑ και την έκανε το μεγαλύτερο φαβορί για τη φετινή Ευρωλίγκα.

Μιλώντας για απώλειες

Αυτή ήταν η πρώτη πραγματική απώλεια για το ΝΒΑ, μετά από αυτήν του Πέτζα Στογιάκοβιτς που αποσύρθηκε έπειτα από 13 σπουδαία χρόνια στο “μαγικό κόσμο”. Ήδη, πάντως, ένας μήνας χωρίς αγώνες κόστισε στους παίκτες απώλεια εσόδων ύψους 350 εκατομμυρίων δολαρίων, ο μέσος παίκτης έχασε 220.000 δολάρια από την πρώτη επιταγή που δεν έλαβε, αλλά και 400 υπάλληλοι έχασαν τις δουλειές τους. Κι αυτά τα νούμερα, ασφαλώς σημαίνουν πολλά για την περιπέτεια του ΝΒΑ και των παικτών του. Αμφότερες οι πλευρές αισθάνθηκαν για τα καλά τα νέα οικονομικά δεδομένα, μα και πάλι, ομάδες και παίκτες πλούσιοι βγαίνουν…