Αι Βασίλη φέρε κύπελλο, ευρωπαϊκή πρόκριση και χρηματοδότες

Όλοι μας κάθε πρωτοχρονιά βάζουμε στόχους για το νέος έτος. Οι στόχοι αυτοί είναι χρήσιμοι μόνο όταν είναι ρεαλιστικοί και πηγάζουν από την αυτογνωσία. Ρεαλιστικός στόχος για τον ΠΑΟΚ φέτος είναι φυσικά η κατάκτηση του κυπέλλου μετά από εννιά χρόνια και η πρόκριση στους «16» του Γιουρόπα Λιγκ. Λιγότερο ρεαλιστικός, λόγω οικονομικής κρίσης, στόχος είναι η εξεύρεση χρηματοδοτών που θα συμμετάσχουν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, ενισχύοντας το ασθενές ταμείο της ομάδας.

Οι φίλαθλοι και οπαδοί του ΠΑΟΚ θα ήταν ευγνώμονες εάν φέτος ο Αι Βασίλης έκανε μια εξαίρεση για χάρη τους και αντί για την καμινάδα κατέβαινε… από τον Λευκό Πύργο και τους έφερνε ως δώρο το κύπελλο.

– Θα είναι κρίμα εάν η ομάδα που με τόσο κόπο, μεθοδικότητα, εμπόδια και αντίξοες συνθήκες, δημιούργησαν την τελευταία τετραετία ο Θόδωρος Ζαγοράκης και ο Ζήσης Βρύζας, μείνει χωρίς τίτλο στο κλείσιμο του φυσικού της κύκλου, λόγω προχωρημένης ηλικίας, το ερχόμενο καλοκαίρι.

– Θα είναι κρίμα εάν η ομάδα του Γκαρσία, του Κοντρέρας, του Βιερίνια, του Λίνο και των συμπαικτών τους δεν πάρει έναν τίτλο.

– Θα είναι κρίμα γιατί εκτός από τον πρώτο μεταβατικό χρόνο του Σάντος αυτή η ομάδα ήταν κατά κοινή ομολογία η πιο σταθερή και σοβαρή στην Ελλάδα.

– Θα είναι κρίμα γιατί τα τελευταία χρόνια έφτασε πολλές φορές κοντά στην βρύση, αλλά νερό δεν ήπιε…

– Θα είναι κρίμα γιατί το 2010 έχασε πέντε αγωνιστικές πριν από το τέλος το πρωτάθλημα στο Χαριλάου.

– Θα είναι κρίμα γιατί τα τελευταία χρόνια τερματίζει μονίμως στις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας.

– Θα είναι κρίμα γιατί πέρυσι αποκλείστηκε στα ημιτελικά από την ΑΕΚ και έχασε το κύπελλο, παρότι είχε βγάλει εκτός θεσμού τον Ολυμπιακό.

– Θα είναι κρίμα γιατί πρόπερσι βγήκε στα προκριματικά του Τσάμπιονς και την τελευταία στιγμή έχασε την πρόκριση που δικαιούνταν στους ομίλους στην συγκλονιστική ρεβάνς με τον Άγιαξ στην Τούμπα.

– Θα είναι κρίμα γιατί προκρίθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, αποκλείοντας ομάδες, όπως η Φενερμπαχτσέ και η Τότεναμ, ενώ έχασε στο τελευταίο 10λεπτο πέρυσι την είσοδό της στους «16» του θεσμού στην άτυχη ρεβάνς με την Δυναμό Μόσχας στην Ρωσία.

– Θα είναι κρίμα γιατί έδωσε τα τελευταία χρόνια τους περισσότερους βαθμούς στο ελληνικό ποδόσφαιρο απ’ οποιαδήποτε άλλη ελληνική ομάδα.

– Θα είναι κρίμα γιατί αυτή η ομάδα πάλεψε σε έναν άνισο αγώνα τα τελευταία χρόνια, με μοναδικό συμπαραστάτη της τον κόσμο, απέναντι σε «θηρία» σε Ευρώπη και Ελλάδα με απείρως περισσότερο πλούτο και επιρροή.

Μετά απ’ όλα αυτά αντικειμενικά δικαιούται αυτή η ομάδα έναν τίτλο. Τον αξίζει. Της τον χρωστάει η ιστορία και της είναι απαραίτητος. Διότι, ως γνωστό, οι μεγάλες ομάδες καταξιώνονται πρωτίστως με τους τίτλους. Και ο ΠΑΟΚ μετά την κατάκτηση του κυπέλλου το 2003 μετρά χωρίς τίτλο ήδη εννιά χρονιά. Είναι πολλά για μια ομάδα που κατατάσσεται ιστορικά στο κλαμπ των μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Γι’ αυτό βασικότερος και ρεαλιστικότερος στόχος της είναι και φέτος το κύπελλο. Άλλωστε, αυτή η ομάδα στήθηκε πάνω στην αυτογνωσία. Αυτό είναι το μεγάλο της όπλο και δεν ονειροβατεί. Στο πρωτάθλημα έμεινε ήδη πολύ πίσω και η κατάκτησή του συνιστά έναν απόμακρο έως άπιαστο στόχο. Γι’ αυτό η επικέντρωση στον θεσμό του κυπέλλου είναι η ορθή τακτική. Ιδίως, φέτος που η κλήρωση έδωσε την ευκαιρία για εξορκισμό του «κακού δαίμονα», της ΑΕΚ, με το νοκ άουτ ματς μέσα στην Τούμπα.

Ιστορικό παράδοξο

Τα ονόματα του Ζαγοράκη, του Βρύζα, του Γκαρσία του Κοντρέρας και των υπολοίπων έχουν δικαιωματικά μια θέση στις ένδοξες σελίδες της ιστορίας των τίτλων του ΠΑΟΚ, μαζί με το όνομα του Κούδα, του Σαράφη, του Ασλανίδη του Παρίδη, του Λόραντ, του Σάνον, του Παντελάκη, του Γεωργιάδη, του Οκκά, του Καφέ, του Ναλιτζή, του Εγκωμίτη, του Μπάγεβιτς, του Αναστασιάδη και όλων των άλλων που κατέχουν μια θέση στο πάνθεον.

Εδώ οι ομάδες του αμφιλεγόμενου και ανεπιθύμητου για τους οπαδούς του ΠΑΟΚ Γιώργου Μπατατούδη πήραν δυο κύπελλα, δεν θα πάρει έναν τίτλο η ομάδα του Ζαγοράκη και του Βρύζα; Αυτό, αν μη τι άλλο, θα αποτελεί ιστορικό παράδοξο. Οι μεγάλες προσωπικότητες με την διεθνή ακτινοβολία, Γκαρσία, Κοντρέρας κ.α., έχουν συνειδητοποιήσει ότι θα αδικήσουν παράφορα τον εαυτό τους εάν δεν συνδέσουν το πέρασμά τους από τον ΠΑΟΚ με έναν τίτλο. Γι’ αυτό είναι, βέβαιο, ότι θα τα δώσουν όλα για την κατάκτηση του κυπέλλου, τόσο παθιασμένα, όπως και για την ευρωπαϊκή διάκριση. Θα τα καταφέρουν; Θα δείξει, διότι στο ποδόσφαιρο εκτός από ικανότητα χρειάζεται και τύχη.

Τύχη φυσικά χρειάζεται και στη λεωφόρο της δόξας στην Ευρώπη που περνάει από το γνωστό στον ΠΑΟΚ Ούντινε και συνεχίζει στους «16» του Γιουρόπα Λιγκ. Ο στόχος αυτός είναι εφικτός, αλλά δεν θα είναι πρωτόγνωρος, γιατί ακόμα και εάν υλοποιηθεί, θα παραμένει μεγαλύτερη ευρωπαϊκή επιτυχία της ιστορίας του ΠΑΟΚ η συμμετοχή του στους «8» του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1974, έστω και εάν το σημερινό Γιουρόπα Λιγκ είναι πιο ανταγωνιστική και πολυάριθμη διοργάνωση απ’ εκείνη.

Άρα, ακόμα και μετά από μια πρόκριση επί της Ουντινέζε θα υπάρχει κίνητρο για την ισοφάριση του ευρωπαϊκού ρεκόρ που κρατάει από το 1974 και πολύ δύσκολα θα καταρριφθεί. Επί του πρακτέου ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του στα ματς του Φεβρουαρίου την Ουντινέζε, η οποία είναι ένας δυνατός, αλλά βατός αντίπαλος, ενώ η διεξαγωγή της ρεβάνς στην Τούμπα καθιστά εφικτή την επανάληψη της προ 11ετίας θριαμβευτικής πρόκρισης επί των Ιταλών.

Χρηματοδότες ή «σοκ και δέος»

Ο δεύτερος διαχρονικός στόχος της εξεύρεσης χρηματοδοτών μέσω της αύξησης κεφαλαίου είναι επίσης κεφαλαιώδους σημασίας ζήτημα για την επιβίωση της ομάδας και συνδέεται άμεσα με την επιτυχία του φιλόδοξου πλάνου των Θόδωρου Ζαγοράκη και Ζήση Βρύζα για την εκ βάθρων ανανέωση της ομάδας με την προώθηση νέων Ελλήνων παικτών.

Η εξεύρεση, επιτέλους, χρηματοδοτών, όχι απαραίτητα οικονομικών «κολλοσών», απλά κάποιων ανθρώπων που θα στηρίζουν την ομάδα όπως η οικογένεια Σαχπατζίδη, θα δώσει την δυνατότητα αποφυγής της θεραπείας «σοκ και δέος», με αποδεσμεύσεις και πωλήσεις, που φαντάζει αυτή την στιγμή η μοναδική επιλογή της διοίκησης. Με μια εισροή μερικών εκατ. ευρώ στα ταμεία τους επόμενους μήνες, οι καθυστερούμενες πληρωμές προς τρίτους και παίκτες θα ομαλοποιηθούν, το μπάτζετ της ομάδας θα μειωθεί σταδιακά και χωρίς βιασύνες και οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ δεν θα βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων. Εκ των πραγμάτων οι δυνατότητες της σημερινής διοίκησης είναι περιορισμένες και η ανεύρεση χρηματοδοτών αναγκαία συνθήκη για την αλλαγή επιπέδου του ΠΑΟΚ. Κρατάει πάρα πολλά χρόνια, όμως, αυτή κολόνια, ωσότου δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση.

ΥΓ: Πέραν από το ποδόσφαιρο το 2012 είναι ευκαιρία για μια νέα αρχή απ’ όλους μας. Θα κλείσω, λοιπόν, με τις απαραίτητες ευχές, τις οποίες πολλοί θα τις θεωρήσουν «γλυκανάλατες», αλλά είναι βαθύτατα ειλικρινείς. Ο Αι Βασίλης είναι η προσωποποίηση της γενναιοδωρίας, της καλοσύνης και της προσφοράς. Διαδώστε, όσο μπορείτε σε μια κοινωνία ατομισμού, το διαχρονικό μήνυμά του. Θα κάνει πρώτα απ’ όλα εσάς να αισθανθείτε καλύτερα. Μια δοκιμή θα σας πείσει…

ΥΓ2: Τα λεχθέντα στη συνέντευξη Τύπου Βρύζα – Κωνσταντινίδη προκάλεσαν στους περισσότερους φίλους του ΠΑΟΚ μια μελαγχολική και απαισιόδοξη διάθεση, δεν αναιρούν όμως την προσδοκία για έναν τίτλο μέσα στο 2012. Ακόμα κι αν απωλέσει κάποιους από τους βασικούς πυλώνες του, η κατάκτηση του κυπέλλου είναι στις δυνατότητές του.