Γερμανία – Ιταλία 1-2: Σεμινάριο ιταλικής κυριαρχίας

Η ομάδα της Ιταλίας έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι ο μόνος αντίπαλος της είναι ο κακός της εαυτός. Όταν καταφέρνει και ξεπερνάει το εμπόδιο αυτό τότε ουδείς αντίπαλος μπορεί να νιώθει σίγουρος για την έκβαση του αγώνα. Με την Γερμανία έχει δημιουργήσει μία παράδοση, καθώς δεν έχει χάσει ποτέ σε διοργανώσεις είτε Euro είτε Παγκόσμιο Κύπελλο σε οποιαδήποτε φάση έχουν αναμετρηθεί. Έχουν διεξαχθεί 5 παιχνίδια Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 1962 0-0, το 1970 νίκη 4-3, το 1978 0-0, το 1982 3-1, το 2006 2-0 και 2 παιχνίδια για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1988 1-1 και το 1996 0-0.

Η πολύ δυνατή Γερμανία βρέθηκε απέναντι σε ένα απροσπέλαστο τείχος. Όσο και αν προσπάθησε ήταν αδύνατο να βρει το κενό που θα της επέτρεπε να απειλήσει την αντίπαλη εστία. Η τακτική που επέλεξε ο Λεβ αποδείχθηκε καταστροφική για την επιθετική λειτουργία της ομάδας. Ξεκίνησε τον Κρος στην ενδεκάδα με εντολή να περιορίσει την κυκλοφορία της μπάλας των Ιταλών, αλλά δημιουργικά αφαίρεσε την δυνατότητα να παιχτεί το παιχνίδι προς τα πλάγια και περιόρισε τους χώρους που θα μπορούσε να κινηθεί ο Οζίλ.

Αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν η ασυνεννοησία μεταξύ κέντρου και επίθεσης , η κακή κυκλοφορία μπάλας, η αργή ανάπτυξη του παιχνιδιού, παρατηρήθηκε δυσαρμονία αποστάσεων μεταξύ των γραμμών και έλλειψη συγκέντρωσης των παικτών για τις θέσεις τους και το χώρο που έπρεπε να καλύπτουν. Όλα αυτά από μία ομάδα που δεν μας είχε συνηθίσει σε τέτοιες εμφανίσεις.

Η Ιταλία πέρα από την εφαρμογή του συστήματος της είχε κάτι που την έκανε να ξεχωρίσει στο παιχνίδι. Είχε θέληση για το αποτέλεσμα. Ενδεικτικά αναφέρεται αυτό που δείχνει γιατί οι Γερμανοί δεν έβρισκαν κενούς χώρους στο γήπεδο. Οι Ιταλοί κάλυψαν στο πρώτο ημίχρονο 49.542 μέτρα ενώ οι Γερμανοί 45.941 μέτρα. Στο σύνολο του αγώνα η Ιταλία τελείωσε με 111.669 μέτρα και η Γερμανία με 105.227 μέτρα. Η διαφορά μέτρων, σ’ αυτό το επίπεδο, είναι πολύ μεγάλη.

Η μεγάλη νίκη του Πραντέλι

Ο Ιταλός προπονητής , νικητής στην αναμέτρηση των δύο πάγκων, έκανε τις σωστές κινήσεις από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Ο σχηματισμός που επέλεξε είχε συγκεκριμένο πλάνο λειτουργίας σε άμυνα και επίθεση, έκλεισε όλους τους χώρους γύρω από την περιοχή του, η χρησιμοποίηση του Κρος ήταν δώρο για τον ίδιο και την ομάδα του, έκανε τις αλλαγές του αλλάζοντας σχηματισμό, χωρίς να δημιουργήσει αναστάτωση στους παίκτες και ήταν πολύ πιο προετοιμασμένος από τον αντίπαλο του.

– Διάταξη 4-3-1-2, με τον Πίρλο να είναι αυτός που θα καθόριζε το ρυθμό της ομάδας και την αλλαγή του σχηματισμού σε ρόμβο 4-4-2.

– Παιχνίδι από τον άξονα, αφού δεν υπήρχαν πλάγιοι παίκτες που θα έπαιζαν στις πτέρυγες.

– Πολύ κοντινές αποστάσεις μεταξύ των παικτών του κέντρου για γρήγορες εναλλαγές της μπάλας και άμεσης κάλυψης των χώρων σε λάθος πάσα.

– Ντε Ρόσι και Μαρκίσιο, δίπλα στον Πίρλο, κάλυπταν όλους τους χώρους από το κέντρο και προς τα πλάγια, σε άμυνα και επίθεση, και ήταν οι πρώτοι που πίεζαν τους αντιπάλους, όταν είχαν την μπάλα.

– Ο Μοντολίβο, σε θέση πίσω από τα σέντερ φορ, εξελισσόταν σε κρυφό κυνηγό αλλά συμπλήρωνε και την αμυντική λειτουργία με πίεση στους Γερμανούς κεντρώους που δημιουργούσαν παιχνίδι.

– Ο Κασάνο, παίκτης all around, έκανε τα καλύτερο του παιχνίδι απέναντι σε αμυντικούς που είναι άξιο απορίας πως τους ανατέθηκε το μαρκάρισμά του. Παίκτης με χαμηλό κέντρο βάρους και κοφτή ντρίπλα τους εξέθεσε με απλές κινήσεις και τους παρέσυρε στα πλάγια με αποτέλεσμα ο Μπαλοτέλι να βρει πεδίο δράσης. Στο πρώτο τέρμα περνάει τον αμυντικό με κόψιμο τα μπάλας χαμηλά και δεν πέφτει, ενώ στο δεύτερο έχει παρασύρει τον κεντρικό αμυντικό με αποτέλεσμα ο Μπαλοτέλι να έχει μισό γήπεδο άδειο να διανύσει και να σκοράρει.

– Στο πρώτο ημίχρονο και οι δύο ομάδες έπαιξαν με πολύ μικρό βάθος, κάτι που ευνοούσε τους γρήγορους επιθετικούς, ενώ στο δεύτερο οι Ιταλοί λόγω της πίεσης κυρίως έμειναν έξω από την περιοχής του και άνοιξαν τις αποστάσεις με την επίθεση.

– Χαμηλό τέμπο σε όλο το παιχνίδι για να διαχειρίζονται τις φυσικές δυνάμεις.

– Χωρίς man to man κατάφεραν να αποσυντονίσουν τον Οζίλ που μάταια έψαχνε μία καλή συνεργασία έξω από την περιοχή αλλά κατάφεραν να ανταπεξέλθουν και στην υπερφόρτωση που έκαναν οι γερμανοί στην πλευρά του Λαμ. Με την μπάλα να μην περνάει στην περιοχή απομόνωσαν και τον Γκόμεζ.

– Ο σέντερ φορ Μπαλοτέλι σε δύο φάσεις λειτούργησε ως killer κάτι που δεν ήταν αναμενόμενο με τις μέχρι τώρα εμφανίσεις του. Παίζει ως target man , όταν τραβιέται ο Κασάνο προς τα πίσω.

Η εμφάνιση της Ιταλίας ήταν αντάξια μιας υποψήφιας πρωταθλήτριας. Μπόρεσε να κυριαρχήσει στο κέντρο με την καλή ανασταλτική λειτουργία και το passing game, όταν χρειάστηκε και απείλησε με ακόμα μεγαλύτερο σκορ. Αν οι παίκτες της ήταν πιο προσεκτικοί θα πετύχαιναν μια μεγάλη σε σκορ νίκη.

Η έμπνευση του Λεβ

Όλο το παιχνίδι της Γερμανίας κρίνεται από την έμπνευση του Γιόακιμ Λεβ να ξεκινήσει τον Κρος στην βασική ενδεκάδα. Μία επιλογή που έχει μία προφανή εξήγηση αλλά και πολλές, επίσης προφανείς, δυσλειτουργίες.

Ήθελε να κόψει το passing game των Ιταλών στο κέντρο ώστε να πιέσει περισσότερο την άμυνα. Ταυτόχρονα όμως αποδυνάμωσε το πλάγιο παιχνίδι σε όλο το πλάτος του γηπέδου και πρόσθεσε στους χώρους του Οζίλ ένα ακόμη παίκτη που θέλει να λειτουργεί με την μπάλα στα πόδια. Ανάγκασε τον Οζίλ να ξεκινάει από τα πλάγια και να μην μπορεί να πατάει περιοχή, η υπερφόρτωση στον άξονα κράτησε μακριά τον Σβαϊνστάιγκερ, που μέχρι αυτό το παιχνίδι ήταν κομμάτι της επιθετικής λειτουργίας και έστειλε τον Κεντίρα να καλύπτει την δεξιά πλευρά τρέχοντας άσκοπα μέτρα και χωρίς να γίνεται απειλητικός.

Το σχέδιο του στην εφαρμογή έγινε προβληματικό και αποτυπώθηκε στο γήπεδο. Όταν αποφάσισε να τα επιτεθεί χωρίς τακτικό πλάνο η άμυνα του ήταν ακάλυπτη και πρέπει να νιώθει τυχερός για τα μόλις δύο τέρματα που δέχτηκε η ομάδα του.

– Διάταξη 4-2-3-1 με τον Οζίλ να παίζει από δεξιά προς τον άξονα.

– Άμυνα ψηλά , στο ύψος του κέντρου.

– Δύο αμυντικά χαφ να καλύπτουν το κέντρο και την άμυνα.

– Στο πρώτο ημίχρονο με τον Ποντόλσκι και στο δεύτερο με τον Ρέους προσπάθησε να παίξει από τα πλάγια χωρίς επιτυχία.

– Από την στιγμή που δεν βρίσκονταν οι χώροι για να ανοίξει η άμυνα των Ιταλών , η ομάδα έγινε στατική και προβλέψιμοι με μόνο τον Κεντίρα να προσπαθεί να λειτουργήσει ως κρυφός κυνηγός.

– Η αναποτελεσματικότητα του πλάνου δημιούργησε στους παίκτες εκνευρισμό , χάθηκε η αυτοσυγκέντρωση, υπήρξε έλλειψη συνοχής και όλα αυτά φάνηκαν στον αγωνιστικό χώρο. Κακή εμφάνιση , κακό αποτέλεσμα.

Συμπέρασμα

Μία τόσο καλή Ιταλία έχει δικαίωμα να ονειρεύεται το τρόπαιο του νικητή στον τελικό. Ο ηγέτης αυτής της ομάδας , ο Πίρλο, παραδίδει μαθήματα σύγχρονου κεντρώου παρότι ο ίδιος έχει φτάσει τριαντατριών χρονών. Τελείωσε το παιχνίδι με 74 πάσες και 92% επιτυχία, κάλυψε 11.941 μέτρα, 3 κερδισμένα φάουλ, έσωσε την ομάδα του από τέρμα αποκρούοντας την μπάλα στην γραμμή.

Οι Γερμανοί επιστρέφουν στην βάση τους χωρίς να φτάσουν στον τελικό. Από το 1996 έχουν να κατακτήσουν τρόπαιο και η επόμενη πρόκληση είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Θα περιμένουμε να δούμε τι άλλο έχει να μας παρουσιάσει το γερμανικό ποδόσφαιρο.