Ο έλεγχος της Εθνικής ομάδας

Παράλληλα δε είναι καιρός να μιλήσουμε και λίγο για την ξεκούραση ορισμένων παικτών. Σύμφωνοι, οι Έλληνες αθλητές δίνουν 10 σημαντικά παιχνίδια στην Ελλάδα και άλλα 20 στην Ευρωλίγκα την ίδια στιγμή που ο Τζινόμπιλι είχε, περίπου, 90 αγώνες στα τραυματισμένα πόδια του. Σκεφτείτε όμως τον Διαμαντίδη ο οποίος ακόμα και σε φιλικό μπαίνει και τα δίνει όλα από την πρώτη του επίσημη συμμετοχή στον Ηρακλή, μέχρι σήμερα. Αυτό το παιδί δεν αξίζει μία ανάσα; Ο Ζήσης με τον Σπανούλη από τα 13 τους ζουν περισσότερο σαν…ζευγάρι. Μιλάμε για 12 χρόνια χειμώνα, καλοκαίρι μπάσκετ κι εθνικές ομάδες. Ο Παπαλουκάς, που δεν είναι πια πιτσιρικάς και αυτός 12 μήνες μπάσκετ έστω και αν οι οκτώ ήταν στο ρωσικό πρωτάθλημα. Ταξίδια, προπονήσεις (διότι εδώ είναι Ευρώπη), προετοιμασίες. Έχουν κερδίσει το δικαίωμα ένα καλοκαίρι να πάρουν ανάσες, να καθαρίσει το μυαλό τους και ας μην πάρουμε μετάλλιο. Ιδιαίτερα αυτή η ομάδα η οποία ξεκίνησε το 2004 και η πορεία της θα καταλήξει, σε γενικές γραμμές, το 2012.

4. ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ (25,15λεπτά-8,8π-17/19β-12/28δ-4/10τρ-21ρ-17ασ-14λ-5κλ)

Πήρε δικαίως το περιβραχιόνιο αλλά σε κακή στιγμή με πολλές αλλαγές στο ρόστερ. Ο Παπαλουκάς λάμπει όταν γύρω του η ομάδα λειτουργεί. Έτσι ξεχώρισε, έτσι θριάμβευσε. Μπορεί να τραβήξει μόνος του το σύνολο για κάποιο παιχνίδι, όμως η δουλειά του είναι άλλη. Να οργανώσει, να συμμαζέψει, να προσφέρει το πολύτιμο μυαλό του. Η εθνική λειτούργησε πιο ατομικά κι εκεί δεν έχει πολλά περιθώρια. Του ζητήθηκε, από τις συνθήκες να δημιουργήσει από το μηδέν και αυτό δεν γινόταν. Όπως και στη Μαδρίτη, το δικό του παιχνίδι πληγώθηκε περισσότερο από την απουσία ενός ή δύο παικτών που θα αποτελέσουν την σαφή επιθετική επιλογή. Ήταν σταθερός στους περισσότερους αγώνες αλλά άργησε πολύ να περάσει την μπάλα στους ψηλούς μας.

5. ΜΠΟΥΡΟΥΣΗΣ (17,04λεπτά-11,7π-19/25β-24/31δ-31ρ-2λ)

Σε φουλ φόρμα και πολύ ήρεμος σε όλες του τις αντιδράσεις. Είναι ο καλύτερος Έλληνας ψηλός και το απέδειξε ιδιαίτερα μετά τον τρίτο αγώνα όταν η μπάλα έφτασε στα χέρια του. Πολύ βελτιωμένος στην αμυντική λογική, όπως του ζητήθηκε, έδωσε πολλές βοήθειες, πήρε ριμπάουντ. Έδειξε καλύτερος στο παιχνίδι του μέσα στη ρακέτα τομέας στον οποίο οφείλει να δουλέψει. Τελείωσε με το απίστευτο 24/31 σουτ και δεύτερος σκόρερ της ομάδας σε μόλις 17 λεπτά συμμετοχές. Εκτέλεσε και 25 βολές. Μαζί με τον Φώτση και τον Σπανούλη διεκδικούν τον τίτλο του καλύτερου.

6. ΖΗΣΗΣ (18,01λεπτά-5,8π-12/28δ-3/10τρ-2/7β-14ρ-10ασ-5λ)

Άντε να τον τελειώσουμε και αυτόν. Έγινε πολύ ωραίος κι εύκολος στόχος από το γνωστό περιβάλλον της εθνικής στη Μαδρίτη και η ιστορία συνεχίζεται. Αυτή την φορά ο Γιαννάκης του έδειξε λίγο περισσότερη εμπιστοσύνη, ιδιαίτερα μετά το κακό του ξεκίνημα. Με την Αργεντινή έδειξε πόσο μπορεί να προσφέρει αρκεί κάποια στιγμή να του δώσουν έναν ρόλο. Πλέι μέικερ, σούτιγκ γκαρντ; Πείτε του ανθρώπου να ξέρει. Είναι ντροπή μετά από τόσα παιδιά, να προσπαθήσουμε να καταστρέψουμε και αυτόν. Άντε να πούμε ότι άλλοι έδωσαν δικαίωμα. Ο Ζήσης όμως; Ούτε αργός είναι, ούτε ξεπερασμένος, ούτε άψυχος. Ξέρει πολύ μπάσκετ πράγμα ασυγχώρητο.

7. ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ (28,5λεπτά-14,3π-28/42δ-6/22τρ-18ασ-16λ-18ρ)

Στο νήμα κερδίζει τον Φώτση και τον Μπουρούση για τον τίτλο του κορυφαίου. Θα ήταν πολύ πιο άνετα ο MVP, αλλά εμφανίστηκε μέτριος με την Ισπανία και κακός σε ένα μεγάλο διάστημα, ενώ ξεκίνησε εκπληκτικά, με την Αργεντινή. Το σουτ πολύ καλά έκανε και το πήρε. Ο νικητής δεν είναι αυτός που βάζει το τελευταίο καλάθι αλλά αυτός που έχει την καρδιά να ρισκάρει και να σουτάρει.

Ο ρόλος του ήταν καθαρά στο σκοράρισμα κάτι που το πέτυχε αλλά μάλλον τον αδικεί. Έλειψε πολύ η διείσδυση και η πάσα στην περιφέρεια. Αρχίζει να καθιερώνεται σαν δυάρι κάτι που κατά την ταπεινή μας γνώμη, είναι σφάλμα μέγα. Οι προπονητές προτιμούν την εύκολη λύση του ένας εναντίον ενός για τον Βασίλη, αλλά έχει πολύ περισσότερο μπάσκετ μέσα του.

8. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ (18,41λεπτά-7π-7/20δ-8/15τρ-17ρ)

Από κοντά στους καλύτερους. Ο προπονητής του έδωσε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιθετική άμυνα και τα πήγε περίφημα. Ο πιο σταθερός μας αμυντικός και ο παίκτης με το υψηλότερο ποσοστό στα τρίποντα. Παράλληλα δε, είναι ένα παιδί που χρειάζεται πολύ δουλειά για να παίξει και την περιφέρεια. Τρίπλα, πάσα, μην στηρίζεται μόνο στην πολύ ενέργεια και τις τρομερά έξυπνες αμυντικές του τοποθετήσεις. Θα είναι από τα στηρίγματα της εθνικής τα επόμενα χρόνια.

9. ΦΩΤΣΗΣ (25,08λεπτά-11π-15/22δ-10/21τρ-40ρ-10ασ-6λ)

Ξεκίνησε αργά, τελείωσε εκρηκτικά. Στο μεγάλο παιχνίδι ήταν ο καλύτερός μας, αυτός που πίστεψε όσο κανείς άλλος στη νίκη. Ανέβαινε παιχνίδι με το παιχνίδι ψάχνοντας και αυτός το ρόλο του στην επίθεση. Βρέθηκε πολλές φορές να κάνει αυτό που δεν ανήκουν στο ρεπερτόριό του (ένας εναντίον ενός, παιχνίδι με πλάτη) οπότε μοιραία πλήρωσε την έλλειψη ενός επιθετικού πλάνου. Παρόλα αυτά εκεί που έπρεπε ήταν παρών και με μεγάλο κίνητρο.

10. ΠΡΙΝΤΕΖΗΣ (5,8λεπτά-4π-6/8δ-2/4τρ)

Ειλικρινά γιατί δεν έπαιξε περισσότερο από 25 λεπτά αποτελεί ερωτηματικό. Μπήκε στην εθνική για να βοηθήσει με το σκοράρισμά του και την έφεση στο γρήγορο παιχνίδι. Όσες φορές του δόθηκε η ελάχιστη ευκαιρία την αξιοποίησε. Σίγουρα δεν είναι ο πρώτος αμυντικός της αγοράς, αλλά υποτίθεται ότι προτιμήθηκε για να δώσει ενέργεια στην επίθεση. Φευ εμείς δεν ασχοληθήκαμε με αυτό τον τομέα του παιχνιδιού.

11. ΓΛΥΝΙΑΔΑΚΗΣ (9,56λεπτά-6,8π-9/9β-9/16δ-11ρ)

Έκανε περισσότερα και από όσα περιμέναμε. Φιλότιμος, μαχητικός, σκόραρε όσες φορές πήρε την μπάλα έπαιξε άμυνα. Πολύ σκληρή αλλά γι αυτό προστέθηκε στο ρόστερ. Φάνηκε ότι απόντος του Παπαδόπουλου η παρουσία του είχε σημασία.

12. ΤΣΑΡΤΣΑΡΗΣ (15,10λεπτά-3,7π-8/11δ-21ρ-4ταπ)

Ο πιο αδικημένος παίκτης της εθνικής. Δεν ακούμπησε την μπάλα πριν από τον προημιτελικό και δεν αποτελεί δική του ευθύνη. Πέντε σουτ του δώσαμε με την Αργεντινή, τα έβαλε όλα, και μέχρι αυτό τον αγώνα είχε μόλις έξι σουτ στο σύνολο. Πως γίνεται να μην συμμετέχει στην επίθεση; Όχι μόνο αυτό αλλά να είναι εξουδετερωμένος από την ίδια του την ομάδα.

13. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (28,18λεπτά-7,8π-5/6β-9/19δ-7/19τρ-21ρ-14ασ-15λ-8κλ)

Έλεος. Δώστε σε αυτό το παλικάρι διακοπές. Δεν γίνεται να παίζει συνέχεια στο κόκκινο για μία εξαετία και μιλάμε για άνθρωπο που δεν θα…κλέψει σε προπόνηση ή αγώνα. Κάποιος από τους προπονητές του να τον στείλει σε ένα νησί για 30 μέρες. Να ηρεμήσει, να ξεκουραστεί. Στο τουρνουά ήταν απίστευτα εκνευρισμένος από τα πάντα και φαινόταν στις αντιδράσεις και τις παρατηρήσεις προς τους συμπαίκτες του. Μπερδεύτηκε πολύ με την ιστορία των τριών πλέι μέικερ αφού δεν είχε έναν παίκτη να δίνει την μπάλα. Αμυντικά έδειξε αυτό που λέγαμε στον πρόλογο.

14. ΣΧΟΡΤΣΙΑΝΙΤΗΣ (6,25λεπτά-3π-3/15β-6/11δ-7ρ-8λ)

Ίσως να ήταν η μοναδική λάθος επιλογή γι αυτό το ρόστερ. Τον πίεσαν όλοι πολύ για να επιστρέψει ενώ ακόμα δεν έχει δυνάμεις. Περισσότερο κέρδος θα ήταν ατομικές προπονήσεις, πρόγραμμα εκγύμνασης παρά μία σειρά αγώνων όπου τελικά δεν έπαιξε κιόλας. Δεν έπαιξε διότι οι αντίπαλοι μας διάβασαν νωρίς ενώ και ο ίδιος, λογικά, δεν είχε πατήματα και καθαρό μυαλό.

15. ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ (7,3λεπτά-2,2π-2/4δ-3/8τρ-9ρ-3κλ)

Και αυτός στην συνομοταξία Πρίντεζη. Έπαιξε ρόλο ντεκόρ, ενώ θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα με κάποια σουτ ή τρέξιμο στον αιφνιδιασμό. Γενικώς αποδείχτηκε ότι ενώ είχαμε παίκτες, δεν λειτουργήσαμε με όλο το βάθος του πάγκου.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ

Άφησε στο προολυμπιακό τον πολύ καλό του εαυτό. Πίστεψε πολύ στους παλιούς, στα τρία πλέι μέικερ και την νοοτροπία του αργού μπάσκετ χωρίς να δικαιωθεί. Ουσιαστικά η εθνική έπαιξε με οκτώ παίκτες και χωρίς να αλλάξει τίποτα. Από νωρίς έγινε αντιληπτό ότι η επιθετική μας άμυνα δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα με τους μεγάλους και αποσύρθηκε. Το σκάουτιγκ και το…πνίξιμο του αντιπάλου δεν πήγε άσχημα αλλά φάνηκε ξεκάθαρα ότι η εθνική μας , πέραν συγκεκριμένων καταστάσεων, δεν έχει δουλέψει στην επίθεση. Οι παίκτες άλλαζαν όχι όμως το πλάνο, που για να είμαστε ευγενικοί, ήταν πολύ γενικό και αόριστο. Δεν θέλησε ούτε φέτος να ρισκάρει τιμώντας όμως την φιλοσοφία που τον δικαίωσε πολλές φορές. Τώρα έχει την σημαντικότερη απόφαση στα χέρια του. Να μείνει ή να φύγει;

Αν ο Παναγιώτης Γιαννάκης, το απόλυτο σύμβολο του ελληνικού αθλητισμού, αποφασίσει να συνεχίσει οφείλουμε όλοι να το σεβαστούμε. Σε αυτή την περίπτωση και ο ίδιος έχει καταλάβει ότι χρειάζεται αναπροσαρμογή πλάνων. Η φημολογία πάντως κλίνει προς την αποχώρησή του. Θα είναι λάθος αν ο Γιαννάκης αποχωρήσει μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η κόντρα Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού.

Πιο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε αν μπορεί να προσθέσει κάποια άλλη ιδέα σε αυτή την εθνική ή έκλεισε αυτό τον κύκλο. Όσο για τις επιλογές της 12αδας. Αυτό το μπάσκετ ήθελε να παίξει, επέλεξε τους καλύτερους για τη συγκεκριμένη δουλειά.

Ότι κι αν συμβεί, όποια ομάδα και αν υποστηρίζουμε, όσο τον συμπαθούμε ή τον αντιπαθούμε, του χρωστάμε μία υπόκλιση επειδή ξανάκανε την εθνική πρώτο θέμα.