Ο πάγκος τελικά δεν είναι… γυμνός
Εχει γίνει αρκετή κουβέντα για το πόσο και πόσες εναλλακτικές λύσεις διαθέτει ο Ολυμπιακός. Μέχρι πριν λίγο καιρό βάζαμε όλοι το χέρι στην φωτιά ότι πέραν των 12, 13 παικτών, υπάρχει το... χάος.
Για παράδειγμα, ο Γιάννης Παπαδόπουλος που δεν έπαιρνε ευκαιρίες, τώρα τις έχει. Ο Ισπανός τεχνικός έδειχνε να εμπιστεύεται τον Οσκαρ αλλά μέχρι την Κυριακή, δεν είχε πείσει κανένα. Δεν θα αλλάξουμε γνώμη φυσικά από ένα παιχνίδι, μόνο από ένα ματς, αλλά τα δυο γκολ που πέτυχε ο Οσκαρ στον αγώνα με τον Ηρακλή, ο τρόπος που σκόραρε, μας υποχρεώνει να δώσουμε ακόμα μεγαλύτερη πίστωση χρόνου στον Ισπανό.
Στον Ολυμπιακό σκόρπισαν χαμόγελα και τα δυο γκολ του Ντάρμπισαϊρ, ενός παίκτη που διψάει για ποδόσφαιρο, και αυτή την επιθυμία του την έβγαλε στο τέλος του ματς, με δηλώσεις του. Στην Αγγλία τέτοιου είδους δηλώσεις δεν ερμηνεύονται, πάντοτε, ως καρφιά στον κόουτς…
Εκτός από το 5-0, εκτός από το σκορ, εκτός από τα προσωποκεντρικά στοιχεία του ματς που έχουν να κάνουν με τις παρουσίες των Οσκαρ και του Αγγλου αλλά και του Μπελούτσι, που ήταν ο παίκτης που έβαλε την σφραγίδα του στην ερυθρόλευκη έκρηξη, από το 60 έως το φινάλε, υπάρχουν και αρνητικά σημεία.
Σε μια βραδιά ευφορίας θα πρέπει οι υπεύθυνοι να στέκονται και σε αυτά που δεν άρεσαν. Θα αναφερθούμε σε δύο. Στην απογοητευτική εικόνα της ομάδας στο πρώτο μέρος και στην αγωνιστική κατάσταση που βρίσκεται ο Ντιόγκο. Ο Βαλβέρδε χαρακτήρισε στην συνέντευξη Τύπου το πρώτο μέρος του παιχνιδιού με τον Ηρακλή, ως ένα από τα χειρότερα του Ολυμπιακού ενώ ο Ντιόγκο, είναι ολοφάνερο, ότι δείχνει κουρασμένος.
Τελικά αποδεικνύεται ότι ο Ολυμπιακός έχει λύσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται η ομάδα προσθήκες και μάλιστα σε θέσεις κλειδιά αλλά δεν είναι γυμνός ο πάγκος, όπως οι περισσότεροι πιστεύαμε. Υπάρχουν παίκτες που αξίζουν ευκαιρίες. Αν μείνει ο Βαλβέρδε, γιατί είναι νόμος η δεύτερη χρονιά σε ένα σύλλογο για ένα προπονητή να είναι καλύτερη, από την άποψη ότι γνωρίζει περισσότερο το έμψυχο υλικό, λογικά θα έχουμε καλύτερη αξιοποίηση. Ειδικά για τον Οσκαρ φάνηκε αυτό που είχε πει στην αρχή της σεζόν, όταν ήρθε στον Ολυμπιακό, σε ό,τι αφορά την θέση που θέλει να παίζει και το κυριότερο γι΄αυτή που του ταιριάζει. “Πίσω από τον φορ”, είχε πει ο Ισπανός και σε αυτή την θέση τον έβαλε ο Βαλβέρδε που προσωπικά του βγάζω το καπέλο για κάποια πράγματα που έκανε στην διάρκεια του ματς.
Πρώτον, έβγαλε δυο παίκτες που ήταν για διαφορετικούς λόγους τα πρόσωπα της εβδομάδας, τον Λέτο και τον Γιάννη Παπαδόπουλο. Δικαίως τους αντικατέστησε αφού δεν είχαν καλή απόδοση αλλά το θέμα είναι ότι δεν μπήκε στην διαδικασία να σκεφτεί επικοινωνικά παιχνίδια. Για τις κινήσεις στην σκακιέρα θα σταθούμε στο ότι δεν έβαλε παίκτη περιοχής, όπως θα έκανε κάθε προπονητής, που η ομάδα του δεν έχει βάλει γκολ. Προτίμησε να γυρίσει τον Μπελούτσι σε ρόλο επιθετικού χαφ και τον Οσκαρ δεύτερο επιθετικό.
“Μπάλα”, έπαιξαν την Κυριακή το βράδι και οι οι οπαδοί του Ολυμπιακού. Μετά το 3-0 ουσιαστικά έγινε ένα άτυπο… δημοψήφισμα και ο κόσμος στην συντριπτική του πλειοψηφία έβγαλε προς τα έξω την εκτίμηση του για το έργο του Βαλβέρδε και την επιθυμία του να παραμείνει ο Βάσκος και τη νέα σεζόν. Το όνομα του Βαλβέρδε έγινε σύνθημα από τους οργανωμένους και όχι μόνο. Διαχρονικά έχει αποδειχτεί ότι ο Σωκράτης Κόκκαλης τα θέλω των οπαδών του τα υπολογίζει. Κατά πόσο θα επηρεάσει τον πρόεδρο αυτή την φορά, θα το ξέρουμε προσεχώς, ίσως και σε λίγες ώρες…
Υ.Γ 1.Ο Ηρακλής του πρώτου ημιχρόνου με ενθουσίασε. Περισσότερο μου άρεσε η διάθεση του Κατσαβάκη, την οποία πέρασε στους παίκτες, να παίξουν ποδόσφαιρο. Ανάπτυξη και από τον άξονα, αλλά και από τα πλάγια, από νέα παιδιά με μέλλον. Στο νεαρό της ηλικίας να αποδώσουμε και ότι πετάχθηκε λευκή πετσέτα όταν δέχθηκε το πρώτο γκολ…
Υ.Γ.2 Επειδή έχουν γραφτεί πολλά για τους όρους που θα θέσει ο πρόεδρος στον προπονητή. Αν όντως υπάρχει διάθεση από την διοίκηση να περάσουν στον Βάσκο θέματα καθαρά αγωνιστικά, ξεχάστε το. Αν όντως υπάρχει αυτή η διάθεση…Υ.Γ.3 Στα πολύ ωραία της… αποθέωσης στο Καραισκάκη είναι ότι την γνώρισαν και οι δυο. Και ο Σεμπαστιάν αλλά και ο Ερνέστο…
