Μάριο Μπερέτα: επαναστάστης με… μέτρο

“Είναι ένας Μιλανέζος με συμπεριφορά πολύ τορινέζικη. Είναι η ακραία σύνθεση του Μάριο Μπερέτα, ο οποίος προτιμά να πετάει χαμηλά. Όπως όταν ο πλούσιος και αλαζόνας Μουρίνιο έκανε λάθος το όνομά του, και τον αποκάλεσε Μπαρνέτα, μετά το Ίντερ- Λετσε. Ο Μπερέτα διατήρησε την ψυχραιμία του, απάντησε ειρωνικά και έκανε φοβερή φιγούρα μπροστά σε ένα από τα πολλά ολισθήματα του Πορτογάλου.
Αυτή η συμπεριφορά είναι όπως το στιλ της ζωής του, το οποίο επηρεάζει και τις επαγγελματικές του επιλογές. Ο Μπερέτα θέλει να αλλάξει τα πάντα, αλλάζοντας πολύ λίγα πράγματα. Θαυμαστής του ποδοσφαίρου του Σκάλα και του Σάκι.

Ο Μπερέτα έκανε όλη τη διαδρομή από τις μικρότερες κατηγορίες στη Serie Α. Ως παίκτης δεν είχε πολλές επιτυχίες, αλλά πήρε το αίμα του πίσω σπουδάζοντας για χρόνια τακτική, ονειρεμένος πως θα προπονήσει το μύθο του, Τζιάνι Ριβέρα.
Θέλει να αλλάζει όσο λιγότερα γίνεται σε μία ομάδα. Λίγες επαναστατικές κινήσεις από έναν προπονητή – ψυχολόγο. Το να μην πετάει στα σύννεφα είναι φιλοσοφία ζωής. Λίγες κουβέντες στα αποδυτήρια, καμία έντονη συζήτηση και πάντα ψάχνει να καλμάρει το κλίμα.

Όταν πήγε στο Τορίνο για να μπει κατευθείαν στην ψυχολογία της ομάδας παρουσιάστηκε στην πρώτη προπόνηση με σορτσάκι και κινούνταν μαζί με τους παίκτες.
Δεν του αρέσει η ομάδα να πηγαίνει στα ξενοδοχεία πριν από τους αγώνες. Δεν το παίζει αφεντικό στα αποδυτήρια και του αρέσει ο διάλογος. Λέει ο ίδιος: “Δεν μου αρέσει να υψώνω τη φωνή και πιστεύω στη σημασία των λέξεων όταν λέγονται την κατάλληλη στιγμή. Αν, όμως, φτάσω στα άκρα, θα φωνάξω”.

Αγαπημένο φιλμ: “Μαρακές Εξπρές”
Πάθος: Να βοηθάει τον διπλανό του. Αυτό φαίνεται και στο γήπεδο, καθώς ζητάει από τους παίκτες του να τρέχει ο ένας για τον άλλο.
Αγαπημένο βιβλίο: “Πράσινοι Παπαγάλοι”, του Τζίνο Στράντα”.