Σαρδέλες, αστακοί και στη μέση ένας μέτριος ΠΑΟΚ

Πριν από λίγες εβδομάδες ο Φερνάντο Σάντος είχε δηλώσει σε συνέντευξη τύπου πως οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ μοιάζουν με σαρδέλες και ας νομίζουν κάποιοι πως είναι αστακοί. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα φαίνεται δυστυχώς πως ο Πορτογάλος έλεγε πραγματικά τα πράγματα όπως έχουν. Ειδικά ο αγώνας απέναντι στον Παναθηναϊκό ανέδειξε την ορθότητα της δήλωσης του Πορτογάλου. Βέβαια είχαν προηγηθεί και άλλοι αγώνες όπως πρόσφατα απέναντι τον Ηρακλή ή και γενικότερα όλοι οι εκτός έδρας αγώνες της ομάδας (ο ΠΑΟΚ είναι η ομάδα με τους λιγότερους εκτός έδρας βαθμούς – προφανώς για εκτός έδρας νίκη ούτε λόγος). Στον συγκεκριμένο όμως αγώνα απέναντι στον Παναθηναϊκό ο ΠΑΟΚ πρέπει να βγήκε από τον πλέον άρρωστο εφιάλτη των φιλάθλων του. Ασύνδετος, με πάρα πολλά λάθη, ελάχιστες σωστές επιλογές, παίχτες χωρίς πάθος και πάνω από όλα παίχτες που δεν έπειθαν κανέναν και σε κανένα χρονικό σημείο της αναμέτρησης πως μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια τον Παναθηναϊκό. Έναν Παναθηναϊκό που έπαιξε πάρα πολύ καλά και επιβλήθηκε σχετικά εύκολα.

Με μια ματιά στο αγωνιστικό δυναμικό του ΠΑΟΚ γίνεται φανερό πως οι ποιοτικές λύσεις είναι ελάχιστες. Όταν οι μόνοι ποδοσφαιριστές που πείθουν για τα αγωνιστικά τους προσόντα είναι ο 36χρονος Γ. Χ. Γεωργιάδης, ο 33χρονος Κωνσταντινίδης και ο Χριστοδουλόπουλος τότε η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων είναι η αγωνιστική μετριότητα. Βέβαια για να βλέπουμε τα πράγματα όπως έχουν ο ΠΑΟΚ έχει στο ρόστερ του ποδοσφαιριστές που θα μπορούσαν σε ένα υγιές περιβάλλον να αναδειχθούν σε σημαντικά εργαλεία όπως για παράδειγμα οι Φερνάντες, Μελίσσης, Ηλιάδης, Ορφανός. Αυτοί όμως που είναι πραγματικά μετριότατοι είναι οι ξένοι ποδοσφαιριστές του. Είναι πραγματικά απαράδεκτο για το επίπεδο του ΠΑΟΚ να έχει στις τάξεις του ποδοσφαιριστές που έχουν προσφέρει τόσο λίγα πράγματα όπως οι Ίλιεφ, Γκονζάλες, Μπαϊάνο, Σνάουτσνερ και Κνολ (εξαιρώ τον Σάλμον και τον Φερνάντες). Όπως και είναι αδιανόητο να παρουσιάζεται ως σημαντική ενίσχυση της ομάδας μετεγγραφή σαν αυτή του Βερόν!



Όπως όμως τονίστηκε και νωρίτερα το ζητούμενο σε μια ποδοσφαιρική ομάδα είναι αν το περιβάλλον είναι υγιές. Δυστυχώς στον ΠΑΟΚ δεν είναι και ο λόγος έχει να κάνει με την κακοδιαχείριση τόσων ετών. Ο Ζαγοράκης ανέλαβε την ομάδα ένα βήμα πριν το γκρεμό και τώρα απλά προσπαθεί να βάλει τα πράγματα σε μια διοικητική τάξη. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν μπορούμε να μιλάμε για υγεία, αλλά για προσπάθεια να βγει ο ασθενής από την εντατική! Όταν ο ΠΑΟΚ προσπαθεί να λύσει (όσο αυτό γίνεται) τα τεράστια διοικητικά προβλήματά του, τα περιθώρια για δημιουργία ομάδας αντάξιας του ονόματος του ΠΑΟΚ είναι απειροελάχιστα. Για αυτό το λόγο γκρίνιες σαν αυτές που ακουστήκαν μετά το τέλος του αγώνα με τον Παναθηναϊκό δεν χρειάζονται.



Πάντως ακόμα και σε αυτό το περιβάλλον ο Ζαγοράκης θα μπορούσε να έχει συμβάλλει περισσότερο και από νωρίτερα στο να μην υπάρχουν τέτοιες γκρίνιες. Η πρόσληψη του Σάντος έγινε σε λάθος χρόνο και με λάθος τρόπο. Ο Παράσχος αποχώρησε δίνοντας την αίσθηση πως ο Ζαγοράκης πίστευε πως με προπονητή τον Σάντος θα γινόταν καλύτερη η ομάδα, ενώ στην πραγματικότητα αυτό ήταν αδύνατο μια και η ομάδα του ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να προσφέρει περισσότερα πράγματα. Με αυτό τον τρόπο δόθηκε η ελπίδα στου φιλάθλους της ομάδας ότι κάτι καλύτερο θα γεννηθεί. Όμως ο Σάντος συνέβαλε και αυτός με τον τρόπο του στη δημιουργία νοσηρού κλίματος. Δηλώσεις που αφήνουν εκτεθειμένους τους ποδοσφαιριστές δεν βοηθάνε. Όταν μάλιστα προσπάθησε να «μαλακώσει» τις δηλώσεις του, τόνισε πως και στο παιδί του λέει πάντα την αλήθεια επειδή μόνο η αλήθεια βοηθάει στο να γίνει καλύτερος άνθρωπος. Έπρεπε όμως να γνωρίζει ότι κάθε παιδί δεν είναι το ίδιο και ορισμένα παιδιά προτιμούν να τους συμπεριφέρονται με άλλο τρόπο όταν η αλήθεια πονάει.



Αν λοιπόν όλοι είχαν συμπεριφερθεί λίγο πιο έξυπνα, αν ο Ζαγοράκης δήλωνε εξ αρχής ότι στόχος είναι η αξιοπρεπής παρουσία της ομάδας, αν ο Σάντος επένδυε περισσότερο στα νέα παιδιά και όχι στους μέτριους ξένους και δεν έκανε δηλώσεις που αθωώνουν τον ίδιο και στοχοποιούν τους πάιχτες, τότε οι φίλαθλοι της ομάδας θα ήταν περισσότερο περήφανοι για την τωρινή ομάδα τους.