Supa League

Από όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένων πλην των παραπάνω και του Σκωτσέζικου, του Ολλανδικού, του Πορτογαλικού και του Βελγικού) μόνο η Χάβρη στη Γαλλία έχει χάσει το δικαίωμα στην ελπίδα για παραμονή στη μεγάλη κατηγορία. Εμείς ευτυχώς δεν έχουμε τέτοιες έννοιες. Καθαρίσαμε νωρίς και είμαστε έτοιμοι για διακοπές από μέσα Μαρτίου…

Ξέρουμε από τα Χριστούγεννα τον πρωταθλητή, μάθαμε εδώ και 10 μέρες τις τρεις ομάδες που πέφτουν και οι τελευταίες 4 αγωνιστικές δεν έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον για τις ευρωπαϊκές θέσεις, αφού τα πάντα θα κριθούν στα πλέι οφ – που στην πρώτη τους σεζόν χαρακτηρίστηκαν αποτυχημένη ιδέα και δεν κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του κόσμου. Καλό πρωτάθλημα είναι μεταξύ άλλων και το ανταγωνιστικό πρωτάθλημα που κορυφώνει την αγωνία στο φινάλε. Για έναν μήνα οι ομάδες θα κάνουν αγγαρεία χωρίς ουσιαστικό στόχο (και μάλιστα με όλα τα παιχνίδια να αρχίζουν την ίδια μέρα και ώρα για λόγους… αξιοπιστίας του πρωταθλήματος!) Και μην πει κανείς πως υπάρχει ενδιαφέρον για την 5η θέση που οδηγεί στα πλέι οφ… Ετσι κι αλλιώς όποια ομάδα συμπληρώσει το καρέ θα έχει διακοσμητικό ρόλο και το μοναδικό της κίνητρο θα είναι μερικά έξτρα χρήματα από τα εισιτήρια και τα τηλεοπτικά δικαιώματα των πλέι οφ.

Και να ήταν αυτό το μοναδικό πρόβλημα της Super League… Το θέαμα στη χώρα του… under ήταν για μια ακόμη χρονιά απογοητευτικό και τα γκολ έμπαιναν με το σταγονόμετρο. Η ευθύνη για τη διαιτησία εξακολουθεί να βαρύνει την ΕΠΟ, όμως στο κομμάτι που της αναλογεί (παρατηρητές και επιλογή προσώπων σε θέσεις κλειδιά) η Super League απέτυχε παταγωδώς, ενώ η αθλητική δικαιοσύνη εξακολουθεί να χαϊδεύει αφτιά προκαλώντας κατά περίσταση το γέλιο ή την αγανάκτηση της φίλαθλης κοινής γνώμης. Στο θέμα της βίας, η απαγόρευση μετακίνησης οπαδών έκρυψε για λίγο καιρό τη σκόνη κάτω από το χαλί αλλά σε κάθε ευκαιρία τα επεισόδια μας θυμίζουν πως το πρόβλημα κάθε άλλο παρά λυμένο είναι. Οσο για την ανοδική τάση του μέσου όρου εισιτηρίων, οφείλεται καθαρά σε συγκυριακά φαινόμενα (καλή πορεία του ΠΑΟΚ μετά από χρόνια, ενθουσιασμός που έφερε πολλά διαρκείας στον «πολυμετοχικό» Παναθηναϊκό) και δεν θα πρέπει να πιστωθούν σε κανέναν ως βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Κι όλα αυτά ενώ οι προϋπολογισμοί των ομάδων εξακολουθούν να είναι σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50% εξαρτημένοι από τα τηλεοπτικά συμβόλαια.

Η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων τορπιλίστηκε εξ’ αρχής από τον Ολυμπιακό, ο οποίος στην πορεία έχει κάθε λόγο να αισθάνεται δικαιωμένος. Όχι μόνο γιατί θα πάρει πολλά και εγγυημένα χρήματα από την ΕΡΤ, την ώρα που οι άλλοι ακόμη περιμένουν τις υπογραφές με την NOVA και τον ΣΚΑΙ (που πήρε τη θέση του Alpha) αλλά και γιατί σύμφωνα με τη φήμη που έχει αρχίσει να φουντώνει τις τελευταίες ημέρες στην πιάτσα, αυτή η συμφωνία για την κεντρική διαχείριση αναμένεται τελικά να τιναχτεί στον αέρα (ήδη η NOVA το ξανασκέφτεται καθώς θεωρεί πως μπορεί να πάρει το προϊόν και με λιγότερα χρήματα) και οι μικρές ομάδες κινδυνεύουν να μείνουν τηλεοπτικά «άστεγες» καλοκαιριάτικα, με 2 εκατομμύρια λιγότερα στα ταμεία, σε εποχή κρίσης…

Ο συνεταιρισμός της Super League στήθηκε πρόχειρα, χωρίς ειλικρινή διάθεση συνεργασίας και κυρίως δίχως σαφή στόχο και στρατηγική. Η περίοδος χάριτος της νέας «φιλόδοξης» προσπάθειας πέρασε και το επαγγελματικό ποδόσφαιρο παραμένει βαρετά στάσιμο. Αν τελικά όλη αυτή η φασαρία έγινε μόνο και μόνο για να μας μείνει κληρονομιά το νέο όνομα, είναι να απορεί κανείς τι το εξαιρετικό έχει αυτή η League για να δικαιούται να αυτοαποκαλείται «Super»…