Ψηλά το κεφάλι
Οι 29οι Ολυμπιακοί Αγώνες πέρασαν πλέον στην ιστορία. Με όμορφες και άσχημες στιγμές, με εκτυφλωτική λάμψη αλλά και σκιές. Η σκυτάλη πια πέρασε στο Λονδίνο για την διοργάνωση του 2012, αλλά κυρίως στις εθνικές ομοσπονδίες για μία συνεπέστερη μάχη με τη μάστιγα του ντόπινγκ.
Την εβδομάδα που ξεκινά, αφιερωνόμαστε στους επαναληπτικούς αγώνες των ελληνικών ομάδων στα κύπελλα Ευρώπης, με την πεποίθηση ότι θα διορθωθούν οι προ δύο εβδομάδων ηχηρές γκάφες και θα ανατραπούν τα αρνητικά δεδομένα για Ολυμπιακό και ΑΕΚ.
Σαφώς δυσκολότερο είναι το έργο του Ολυμπιακού, που μπορεί να αγωνίζεται στο γήπεδο Καραϊσκάκη, αλλά το βαρύτατο 3-0 του πρώτου αγώνα έχει συρρικνώσει τις ελπίδες πρόκρισης. Το είχαμε πει πριν το ματς της Λάρνακας και θα το ξαναπούμε και τώρα: ο Ολυμπιακός ήταν εμφανώς ανέτοιμος για τα παιχνίδια της προκριματικής φάσης.
Το χειρότερο είναι ότι υπέστη το μεγαλύτερο δυνατό κακό και το χείριστο ότι δεν πέτυχε τουλάχιστον το εκτός έδρας γκολ στη φάση του πέναλτι. Εν πάση περιπτώσει, αν είναι -έστω και τώρα- Ολυμπιακός έχει ελπίδες να πάρει το εισιτήριο της πρόκρισης, φτάνει να μην δεχτεί γκολ. Στον αντίποδα θα πρέπει να ισοφαρίσει το σκορ του πρώτου αγώνα πριν το 70’, γιατί διαφορετικά βάζει την αναμέτρηση στην διαδικασία της ρώσικης ρουλέτας, αυξάνοντας δραματικά τις πιθανότητες των Κυπρίων να χτυπήσουν στην κόντρα επίθεση.
Για τον Παναθηναϊκό θα πούμε απλώς ότι δεν έχει περάσει ακόμη. Όχι στους τύπους, αλλά και στην ουσία. Αν σε οποιοδήποτε σημείο του αγώνα σφηνωθεί στο μυαλό της ομάδας η διατήρηση της ισοπαλίας, ενδέχεται να ζήσουμε θρίλερ από αυτά που βλάπτουν σοβαρά την υγεία, ιδιαίτερα σε συνθήκες υψηλών θερμοκρασιών.
Η ΑΕΚ προβληματίζει περισσότερο ως εικόνα και λιγότερο ως αρνητικό αποτέλεσμα. Φαντάζομαι ότι δεν είναι αρκετοί αυτοί που θα πίστευαν ότι η Ομόνοια έχει σοβαρότατο προβάδισμα, ακόμη και μετά το 0-1 στο ΟΑΚΑ, αν το αποτέλεσμα αυτό ήταν μια μαγική εικόνα, προϊόν αστοχίας ή ατυχίας. Αλλά η ΑΕΚ δεν ήταν άστοχη ή άτυχη. Απλά δεν ήταν ΑΕΚ, πουθενά και σε τίποτε.
Πόσο μπορούν να αλλάξουν την εικόνα της οι Μπασινάς και Κυργιάκος, θα το δούμε το βράδυ της Πέμπτης, γιατί δεν διανοούμαστε ότι μπορεί ο Δώνης να ρισκάρει ξανά, κρατώντας τους εκτός αρχικής ενδεκάδας.
Ο Άρης θα μπορούσε να είχε τελειώσει την υπόθεση πρόκριση από το «Κλεάνθης Βικελίδης», αλλά οι ποδοσφαιριστές του έκαναν κυριολεκτικά τα εύκολα, δύσκολα. Το 1-0 είναι ένα καθαρό σκορ, αλλά ανατρέπεται στο πρώτο κιόλας λάθος.
Όπως και στην περίπτωση του Παναθηναϊκού, εκτιμούμε ότι θα πρέπει να κυνηγήσουν το γκολ και όχι να καθίσουν στο αποτέλεσμα του πρώτου παιχνιδιού. Μπορεί η αντίπαλος να μην τρομάζει, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την απευκταία περίπτωση να καταφέρει να αιφνιδιάσει.
Θα κλείσουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κλείσαμε και το προ δεκαπενθημέρου σχόλιο με τίτλο «Σοβαρότητα απ’ όλους». Τότε λέγαμε και σήμερα επαναλαμβάνουμε ότι «καλά είναι τα “περνούν κι οι τέσσερις” και το έχουμε πλέον πραγματική ανάγκη ως χώρα. Επειδή όμως κανείς δεν χαρίζει βαθμούς στην Ευρώπη και από το ζενίθ των έξι εκπροσώπων φτάσαμε στο ναδίρ των τεσσάρων και με προκριματικά στο κατακαλόκαιρο, καλό θα είναι κάποια στιγμή να σοβαρευτούμε»…