Από τον Μπάγεβιτς, στο φιάσκο Λουκά

Ξεκαθαρίζω ότι είμαι κατά της άποψης ο δημοσιογράφος να γίνεται πρωταγωνιστής, αλλά συντάχθηκα με την επιθυμία της διεύθυνσης και περιέγραψα μερικά γεγονότα απ’ όσα βίωσα επί 10 χρόνια στο ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ.

Οι πέντε καλύτερες στιγμές

1. Κύπελλο 2001

12 Μαϊου του 2001. Η βραδιά που ο Δαυίδ νίκησε τον Γολιάθ. Στον τελικό της Νέας Φιλαδέλφειας κόντρα σε όλα τα προγνωστικά ο ΠΑΟΚ κατατρόπωσε τον πανίσχυρο Ολυμπιακό φέρνοντας τίτλο στην Θεσσαλονίκη μετά από 16 χρόνια.

Η Νέα Φιλαδέλφεια θύμιζε εκκλησία, αφού οι 8.000 ΠΑΟΚτσήδες που ήταν στις κερκίδες έκαναν το σταυρό τους, όταν ο Εγκωμίτης, ο Μπορμπόκης, ο Γεωργιάδης και ο Ναλιτζής έβαζαν τα τέσσερα γκολ. Δεν το πίστευαν… Τότε βγήκε για πρώτη φορά το ιστορικό σύνθημα «στον Πύργο τον Λευκό, φέρτε μας το κύπελλο».

Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς σήκωσε το κύπελλο μπροστά στον Σωκράτη Κόκκαλη και το βράδυ το γλέντι ήταν στην Ιερά Οδό στην Αθήνα, όπου τραγουδούσε ο ΠΑΟΚτσής Βασίλης Καρράς και ο Αντώνης Βαρδής.

Ο Μπάγεβιτς είχε «βάλει χέρι» στον Γιώργο Μπατατούδη επειδή δεν είχε κλείσει τραπέζια για την ομάδα, αλλά η παρεξήγηση ξεχάστηκε γρήγορα όταν μπήκε ο Γεωργιάδης και ο Βενετίδης με το κύπελλο αγκαλιά μέσα στο μαγαζί. Την επόμενη μέρα οι θριαμβευτές με το κύπελλο ανέβηκαν στον Λευκό Πύργο και γύρισαν γειτονιές της Θεσσαλονίκης με οδηγό τον Μπάγεβιτς. Ήταν εικόνες που πέρασαν στην ιστορία…

2. Κύπελλο 2003

Στις 17 Μαϊου του 2003 στην Τούμπα η πλειοψηφία των φιλάθλων του τελικού φυσικά ήταν ΠΑΟΚτσήδες. Πριν ακόμη ξεκινήσει ο τελικός με τον Άρη, τον θεωρούσαν διαδικαστικού χαρακτήρα και φώναζαν ένα καινούργιο σύνθημα «σήκωσέ το, το γ… δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω».

Ήταν ένα σύνθημα που έγραψε ιστορία. Το επόμενο καλοκαίρι στα γήπεδα της Πορτογαλίας το τραγουδούσε όλη η Ελλάδα και ο απανταχού ελληνισμός, καθώς είχε γίνει ο «εθνικός μας ύμνος» για την κατάκτηση του Euro.

Με το γκολ του Γεωργιάδη άναψε το γλέντι εκείνο το βράδυ στην Τούμπα με την σαμπάνια να ρέει άφθονη στις κερκίδες, στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια. Ήταν όλα οργανωμένα εκ των προτέρων για να γιορτασθεί το δεύτερο κύπελλο μέσα σε τρία χρόνια. Άλλωστε το προμήνυε και το ανυπόμονο σύνθημα που είχαν εμπνευστεί για την βραδιά οι οπαδοί του ΠΑΟΚ…

3. Η πρόκριση με την Ουντινέζε

Ήταν 9 Νοεμβρίου του 2000. Ο ΠΑΟΚ έκανε το τέλειο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Ήταν αποφασισμένος, ενθουσιώδης, συγκινητικός. Ήταν απλώς ΠΑΟΚ. Έπαιζε την ρεβάνς του 1-0 στο Φριούλι. Η Τούμπα ήταν γεμάτη. Διέλυσε την πρωτοπόρο τότε του ιταλικού πρωταθλήματος Ουντινέζε με 3-0 στην παράταση, παίρνοντας την πρόκριση στον 3ο γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Στην παράταση έσπασαν καρδιές με τα γκολ του Αργεντινού Πατρίσιο Καμπς. Ο Φιόρε, ο Τζανικέτα και η παρέα τους υποκλίθηκαν στο τέλος με θαυμασμό στην ατμόσφαιρα της Τούμπας. Τα ιταλικά ΜΜΕ μιλούσαν για μία εκπληκτική ομάδα της Θεσσαλονίκης που διέσυρε την ομάδα τους. Η Θεσσαλονίκη δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ…

4. Η ιστορία με τον Τετράτζε

Ήταν καλοκαίρι του 1999, εάν δεν απατώμαι, δούλευα στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη», όπου ξεκίνησα το επάγγελμα και ήταν το καλύτερο δημοσιογραφικό σχολείο για μένα. Εκείνο το καλοκαίρι ο Γιώργος Μπατατούδης με την τρελή κούρσα του χρηματιστηρίου σάρωνε στις μεταγραφές.

Τότε έφερε και τον Ομάρι Τετράτζε, που ήταν φίρμα, διεθνής με την Ρωσία και προερχόμενος από την Ρόμα. Ο Αλέξης Κρυσταλλίδης τον «απομόνωσε» σε δωμάτιο ξενοδοχείου της Αθήνας, δίνοντας εντολή στους υπεύθυνους και στην ρεσεψιονίστ να μην επικοινωνήσει κανείς με κανένα τρόπο με τον Τετράτζε, κυρίως δημοσιογράφος. Υπήρχε, όμως, αγωνία να μάθουμε τι συνέβαινε στις διαπραγματεύσεις με τον ΠΑΟΚ για το ρεπορτάζ.

Δοκίμασα και πήρα τηλέφωνο στο ξενοδοχείο όπου έμενε ο Τετράτζε και τον ζήτησα μιλώντας ιταλικά στην ρεσεψιονίστ. Εκείνη «τσίμπησε» και με συνέδεσε με το δωμάτιο του Ομάρι. Το μόνο που πρόλαβα να του πω ήταν «ciao Omari…».

Με φωνή γεμάτη αγωνία με διέκοψε αμέσως. «Ciao Stefano…» μου είπε και άρχισε αδιάκοπα για 2-3 λεπτά να μου αναφέρει όλες τις λεπτομέρειες τού ραντεβού που είχε κάνει νωρίτερα με τον Μπατατούδη. Πόσα χρόνια του προτάθηκαν να υπογράψει συμβόλαιο, με τι χρήματα, με ποιους όρους… Πραγματικός Πόντιος. Μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό άρχισα να σημειώνω ό,τι έλεγε.

Στο τέλος με ρώτησε στα ιταλικά: «Τι λες, να υπογράψω;». Αιφνιδιάστηκα και πάλι και χωρίς να του απαντήσω έκλεισα το τηλέφωνο, ενώ είχε ήδη μαζευτεί η μισή εφημερίδα πάνω από το κεφάλι μου, αφού είχα κάνει νόημα σε συναδέλφους και έγραψα ανάμεσα στις σημειώσεις τι είχε συμβεί. Μετά έπεσε το γέλιο της αρκούδας… Ήταν ένα- ασχεδίαστα – ανορθόδοξο, αλλά τελικά πολύ αποκαλυπτικό ρεπορτάζ.

5. Το 3-2 με την Αϊντχόφεν

Τον Νοέμβριο του 2001 ο ΠΑΟΚ παίρνει ρεβάνς από τους σνομπ Ολλανδούς στην γεμάτη Τούμπα. Κάνοντας ένα εκπληκτικό παιχνίδι κερδίζει με 3-2 την αυτοματοποιημένη ομάδα του Έρικ Γκέρετς που είχε στο ρόστερ της τον Φαν Μπόμελ, τον Κέζμαν, τον Ρόμενταλ στα νιάτα του, τον Μπρούχινγκ, τον Νικηφόροφ, τον Φαν Νιστερλόι (ευτυχώς ήταν τραυματίας και δεν έπαιζε). Το τρίτο νικητήριο ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρωπαϊκά γκολ του ΠΑΟΚ, καθώς το πέτυχε ο Ουντέζε με αριστερό δυνατό σουτ σχεδόν από το κέντρο του γηπέδου!

Οι πέντε χειρότερες στιγμές

1. Η κηδεία του Χαράλαμπου στην Κατερίνη

Στις αρχές Οκτωβρίου του 1999 όλη η Ελλάδα συγκλονίστηκε από τον τραγικό χαμό έξι νεαρών οπαδών του ΠΑΟΚ στο ατύχημα των Τεμπών, κατά την επιστροφή των εκδρομέων της ομάδας με πούλμαν μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Ήταν όλοι τους νέα παιδιά.

Γυρίζαμε από την μία κηδεία στη άλλη. Θυμάμαι ότι πήγα για τις ανάγκες του ρεπορτάζ και κάλυψα και την κηδεία του Χαράλαμπου στην Κατερίνη, όπου σκεπάστηκε το φέρετρο, εάν δεν κάνω λάθος, με την σημαία του ΠΑΟΚ. Το πένθος ήταν βαρύ. Απερίγραπτα άσχημα τα συναισθήματα. Δεν μπορούσες να συνέλθεις πολλές μέρες μετά και σίγουρα είναι κάτι που δεν φεύγει ποτέ από την μνήμη σου.

Όπως και η κηδεία του ΠΑΟΚτσή, Γιαννιώτη στη καταγωγή, φιλάθλου που το 2002 στην θύρα 7 πέθανε μετά από καρδιακή προσβολή λίγο πριν τελειώσει το παιχνίδι ΠΑΟΚ – Γιάννενα 2-3.

2. Η ήττα από την Μακάμπι στην Τούμπα

Ήταν 10 Αυγούστου του 2004. Η Τούμπα είχε φορέσει τα γιορτινά της, καθώς για πρώτη φορά ο ΠΑΟΚ έπαιζε – έστω – σε προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ και ετοιμαζόταν να μπει στους ομίλους. Η γιορτή χάλασε γιατί η ανύπαρκτη στον ευρωπαϊκό χάρτη Μακάμπι Χάϊφα τον νίκησε μέσα στην Τούμπα με 1-2.

Η ιστορική ευκαιρία φαινόταν ότι χανόταν και ο Άγγελος Αναστασιάδης ήταν περίλυπος. Σκυμμένα κεφάλια και πρωτοφανής απογοήτευση μετά το ματς ήταν τα συναισθήματα που συνέθεταν το παζλ, αφού η ευκαιρία που περίμενε ο ΠΑΟΚ τόσα χρόνια πήγαινε χαμένη.

3. Το ιστορικό φιάσκο Λουκά

Το χειρότερο ήταν όσα ακολούθησαν την επόμενη μέρα. Γύρω στις 7 το απόγευμα χτυπάει το τηλέφωνο και μαθαίνουμε κάτι που δεν μπορούσαν να πιστέψουν τα αυτιά μας. Είχαν βάλει να παίξει αλλαγή τιμωρημένο παίκτη. Τον Λιάσο Λουκά που στο ποινολόγιο της ΟΥΕΦΑ που είχε φτάσει στην Τούμπα αναφερόταν ως τιμωρημένος από την προηγούμενη χρονιά στα ευρωπαϊκά παιχνίδια με την Σαλαμίνα.

Από την επόμενη μέρα άρχισε η… κολοκυθιά για το φαξ που χάθηκε. Απομακρύνθηκε ο υπεύθυνος ποδοσφαιρικού τμήματος Διονύσης Γιαννόπουλος που θεωρήθηκε υπεύθυνος από την διοίκηση, ενώ ο ίδιος κατηγορούσε την γραμματεία ότι δεν τον ενημέρωσε ποτέ για το περιβόητο φαξ. Άρχισαν οι αλληλοκατηγορίες απ’ όλες τις πλευρές και ο κόσμος εξαγριωμένος παρακολουθούσε. Έμεινε στην ιστορία ως φιάσκο Λουκά…

4. Το πολιτισμικό σοκ στο «ΤελεΦριούλι»

Οκτώβριος 2000. Η αποστολή του ΠΑΟΚ φθάνει παραμονές του πρώτου αγώνα με την Ουντινέζε στο Ούντινε, στα πλαίσια του δευτέρου γύρου του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Το τοπικό τηλεοπτικό κανάλι «Τελεφριούλι» κάνει εκπομπή το ίδιο βράδυ με καλεσμένο τον προπονητή της Ουντινέζε, Ντι Κάνιο, παλιές δόξες της ιταλικής ομάδας, ενώ είχε ζητήσει από την Αγγελική Αρκάδη και ένα εκπρόσωπο του ΠΑΟΚ. Τελικά ο Μπάγεβιτς δεν άφησε κάποιον παίκτη να πάει. Έτυχε να γνωρίζω τον παρουσιαστή της εκπομπής Ιταλό δημοσιογράφο Λορέντσο Πετισιόλ ο οποίος με κάλεσε στην εκπομπή.

Μιλώντας για τον ΠΑΟΚ ξαφνικά άρχισαν να παίζουν στο βίντεο της εκπομπής στιγμιότυπα από πρόσφατο ντέρμπι ΠΑΟΚ – Άρη στην Τούμπα, όπου φιλοξενούμενοι οπαδοί έφευγαν με ανοιχτά κεφάλια γεμάτα αίματα από την θύρα 8 και πήγαιναν στο ασθενοφόρο για τις πρώτες βοήθειες.

«Αυτή είναι η Τούμπα;» με ρώτησε κάποια στιγμή, ενώ το βίντεο έπαιζε, ο Ιταλός δημοσιογράφος. Είχαν υποστεί όλοι στο πάνελ πολιτισμικό σοκ. Ντράπηκα. Τι να πω; Να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα; Προσπάθησα να κουκουλώσω κάπως την εθνική ντροπή, λέγοντας ότι δεν είναι αυτή η συνήθη εικόνα της Τούμπας και ότι τους φιλάθλους της Ουντινέζε που θα έρθουν στην Θεσσαλονίκη δεν πρόκειται να τους πειράξει κανένας. Κι ευτυχώς έτσι έγινε και μάλιστα οι πολλοί Ιταλοί φίλαθλοι που ταξίδεψαν για την ρεβάνς στην Θεσσαλονίκη έμειναν και κατενθουσιασμένοι από την νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης.

5. Αποκλεισμός για 2η χρονιά από την Αϊντχόφεν

Νοέμβριος του 2001. Κατά σύμπτωση ο ΠΑΟΚ βρίσκει αντίπαλο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στον τρίτο γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την Αϊντχόφεν. Την πρώτη χρονιά η Ολλανδική ομάδα αποκλείει άνετα τον Δικέφαλο με δύο νίκες. Την δεύτερη χρονιά όλα ξεκινούν καλά με την νίκη με 3-2 μέσα στην Τούμπα. Στην ρεβάνς στο Φίλιπς Στάντιον η ομάδα του Γκέρετς παίζει με εφτά αναπληρωματικούς λόγω τραυματισμών και τιμωρημένων.

Όλοι είναι πεπεισμένοι πλέον ότι ο ΠΑΟΚ θα πάρει την ρεβάνς. Αλλά όπως και την προηγούμενη χρονιά στο πρώτο 20λεπτο η ομάδα του Μπάγεβιτς «τρώει» τρία γκολ από τους πιτσιρικάδες Ολλανδούς και χάνει τελικά με 4-1 φεύγοντας πάλι με κατεβασμένα κεφάλια από το Αϊντχόφεν.