Ολυμπιακή περισυλλογή
Η επόμενη ημέρα των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων είναι γεγονός. Μια επόμενη ημέρα που αφήνει πίσω της τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου με την επιτυχημένη,αλλά όχι την καλύτερη διοργάνωση και με αβεβαιότητα για το μέλλον. Μια επόμενη ημέρα που βρίσκει τον ελληνικό αθλητισμό σε περισυλλογή για την πλέον αποτυχημένη μετά το 1996 στην Ατλάντα παρουσία του και αναγκαστικά πλέον, πρέπει να αποφασίσει προς τα που θα βαδίσει.
Οι λέξεις “νικήσατε” και “μαγικοί Αγώνες” δεν ακούστηκαν αυτή τη φορά από το στόμα του Ζακ Ρογκ, όπως πριν από τέσσερα χρόνια στην Αθήνα και ήταν λογικό. Ούτε μαγικοί ήταν οι Αγώνες του Πεκίνου, ούτε οι καλύτεροι της ιστορίας, παρ΄ ότι διέθεταν τις καλύτερες ίσως εγκαταστάσεις όλων των διοργανώσεων, εξαιρετικούς εθελοντές και οργάνωση.
Για την πολύβουη και γεμάτη μόλυνση κινεζική πρωτεύουσα οι 29οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν μια όαση στην καθημερινότητά τους, η οποία επιστρέφει και θα είναι πιο σκληρή καθώς φαίνεται. Στους κατοίκους του Πεκίνου, οι Αγώνες έδωσαν την ευκαιρία να αντικρύσουν και πάλι καθαρό ουρανό, να δουν τον ήλιο και το φεγγάρι με γυμνό μάτι. Σε όσους τουλάχιστον απέμειναν εκεί και δεν έφυγαν.
Για όλους, όμως, η πραγματικότητα θα είναι και πάλι σκληρή. Το “φονικό” νέφος θα επιστρέψει και μαζί του και θα επιστρέψει και η εσωστρέφεια του καθεστώτος και το σκληρό του πρόσωπο που έκανε διάλειμμα. Μακάρι η μεγαλύτερη κληρονομιά αυτών των Αγώνων να είναι μια δημοκρατική στροφή του κινεζικού καθεστώτος και καλύτερες ημέρες για τους κατοίκους της χώρας. Μακάρι, αλλά οι φόβοι για επαναφορά στα προ των Αγώνων ισχύοντα με το σβήσιμο των φώτων είναι μεγάλοι…
Για την Ελλάδα και τον αθλητισμό της αυτοί οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα πρέπει να αποτελέσουν ορόσημο. Με αρχή αυτούς και τη χειρότερη παρουσία από το 1996, η Ελλάδα θα πρέπει να επιλέξει τι αθλητισμό θέλει. Μπορεί και να επιλέξει μόνο μαζικό αθλητισμό και όχι να στηρίξει τον πρωταθλητισμό, αλλά θα πρέπει να το αποφασίσουμε αυτό, όπως θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι πρωταθλητισμός δεν σημαίνει απαραίτητα ντόπινγκ και ουδείς στηρίζει και θα πρέπει να στηρίζει αυτή την κατάσταση.
Μια κατάσταση που εμείς δημιουργήσαμε και για την οποία δώσαμε δικαιώματα. Είναι άλλο πράγμα αυτό και άλλο το ότι η ΔΟΕ δεν κάνει ελέγχους στους αμερικάνους αθλητές. Το ένα δεν αθωώνει το άλλο. Απλά δείχνει το ρόλο της ΔΟΕ και των πολυεθνικών -χορηγών, που φτιάχνουν και γκρεμίζουν είδωλα και πρωταθλητές και που δικής τους έμπνευσης ήταν η ανάληψη των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων από το Πεκίνο, από τη μεγάλη και παρθένα αγορά του…
