H νίκη δεν μπορεί να “σκεπάσει” την κακή εμφάνιση

Η νίκη στην Κομοτηνή δεν μπορεί και δεν πρέπει να “σκεπάσει” την πολύ κακή εμφάνιση της ομάδας του Φερνάντο Σάντος. Διότι πολύ απλά εάν συνεχίσει τέτοιες εμφανίσεις ο ΠΑΟΚ δεν έχει καμία τύχη στην φετινή σεζόν.

Οι φίλοι και οι οπαδοί του δικέφαλου χάρηκαν για την νίκη, αλλά απογοητεύτηκαν για πολλοστή φορά φέτος από την κάκιστη εμφάνιση. Δεν… υπήρχε ΠΑΟΚ στο γήπεδο, ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο. Και εάν ο Ρόκα με την γκάφα που έκανε δεν “δώριζε” το δεύτερο γκολ στον Γκαρσία, ο ΠΑΟΚ αποκλείεται να έφευγε νικητής από την Κομοτηνή. Ο Πανθρακικός έκανε το καλύτερό του παιχνίδι φέτος, δημιουργώντας σωρεία ευκαιριών στο δεύτερο ημίχρονο και αυτό του το επέτρεψε η άθλια εμφάνιση της ομάδας του Σάντος, η οποία νίκησε μεν, αλλά προβλημάτισε έντονα για την συνέχεια.

Ευτυχώς, που υπάρχει η διακοπή του πρωταθλήματος, μπας και γίνουν όλα όσα, προφανώς, δεν έγιναν στην καλοκαιρινή προετοιμασία, γιατί επιβάλλεται να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ καλύτερο πρόσωπο, αρχής γενομένης από το ντέρμπι με τον Άρη.

Όλα αυτά από κάποιους ίσως εκληφθούν ως γκρίνια, διότι υπάρχει μια τέτοια διάθεση κουκουλώματος των προβλημάτων κάτω από το χαλί, αλλά από πότε η πραγματικότητα ονομάζεται γκρίνια; Δεν θα διαστρεβλώνουμε και την έννοια των λέξεων για να ικανοποιούνται όσοι θέλουν να εθελοτυφλούν, κάνοντας ότι δεν βλέπουν ολοφάνερα πράγματα.

Είναι γεγονός ότι πέρασαν 10 αγωνιστικές και 4 παιχνίδια στην Ευρώπη και ακόμα η ομάδα δεν βρήκε στοιχειωδώς τον ρυθμό της, δείχνοντας μια ασύνδετη εικόνα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Δεν θα λέμε και “ζήτω” επειδή ο ΠΑΟΚ είναι τρίτος, με πολλούς βαθμούς διαφορά μάλιστα από τον πρώτο στο πρωτάθλημα. Από πότε κατέβηκε τόσο χαμηλά ο πήχης για τον ΠΑΟΚ; Ειδικά, εάν αναλογιστούμε, ότι προς το παρόν είναι τρίτος στην βαθμολογία ελλείψει τέταρτου και ότι βρισκόμαστε στην τρίτη χρονιά του Σάντος, κατά την οποία το αρχικό πλάνο προέβλεπε πρωταθλητισμό.

Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι αυτό. Ε ίναι η συνολική εικόνα της ομάδας, που δεν είναι καλή… Το κέντρο της άμυνας χωρίς τον Κοντρέρας είναι για το… ανάθεμα. Ο Μπουβάλ του Πανθρακικού στο δεύτερο ημίχρονο έμοιαζε με τον Ετό απέναντι στον Μαλεζά και στον Τσιρίλο και έμενε συνέχεια μόνος του μέσα στην περιοχή του Κρέσιτς. Από καθαρή τύχη δεν σκόραρε και δεύτερη ή τρίτη φορά στις ανεπανάληπτες ευκαιρίες που έχασε.

Η μεσαία γραμμή της ομάδας του Σάντος δε υφίσταται ως έννοια. Για να αλλάξουν πέντε πάσες υπό πίεση οι μέσοι είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο. Ο Σορλέν είναι το “φάντασμα” του περσινού εαυτού του. Η ομάδα επειδή, προφανώς, φοβάται να διαταράξει τις ισορροπίες στα αποδυτήρια ο Σάντος, έφτασε ακόμα και στο σημείο να παίξει με δυο καθαρά αμυντικά χαφ (Γκαρσία, Βιτόλο) εναντίον του τελευταίου Πανθρακικού, με αποτέλεσμα να κλειστεί στα μετόπισθεν.

Οι καλοκαιρινές μεταγραφές δεν απέδωσαν σε καμία γραμμή. “Όαση” είναι ο ευρισκόμενος σε μεγάλη φόρμα φέτος Βιερίνια και χωρίς αυτόν η εικόνα του ΠΑΟΚ θα ήταν πολύ χειρότερη.

Τα σημάδια παρακμής στην ομαδική λειτουργία φάνηκαν και στην επίδειξη ατομικισμού που έκανε Μουσλίμοβιτς στην φάση του δευτέρου ημιχρόνου, όταν ήταν δίπλα του αμαρκάριστος ο Παπάζογλου, αλλά αυτός προτίμησε να κάνει μόνος του σουτ υπό πίεση από το ύψος της περιοχής, δείχνοντας μ’ αυτή την ενέργειά του ο Βόσνιος φορ, ότι δεν παίζει για την ομάδα φέτος, αλλά για τον εαυτό του, ανησυχώντας για τον ανταγωνισμό που υπάρχει.

Συμπερασματικά, ο Σάντος, ο οποίος πολύ εύκολα κριτικάρει τους παίκτες, πρέπει να κάτσει και να σκεφτεί: “Είναι στραβός ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε;”