Μια απ’ τα ίδια

Η ΑΕΚ του 2011 είναι η ομάδα που είδαμε χτες στο καταθλιπτικά άδειο Ολυμπιακό Στάδιο. Μια ομάδα που βαδίζει στα τυφλά. Που δεν ξέρει τι ζητάει, τι ψάχνει, γιατί απλούστατα δεν έχει τη δυνατότητα να το αποκτήσει. Μια ομάδα που δεν έχει πλάνο, μια ομάδα που δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο στόχος της.



Ζει, κινείται και αναπνέει τούτη η ΑΕΚ μονάχα χάρη στο όνομα και την ιστορία της. Υπάρχει ως μεγάλο μέγεθος γιατί είναι συνδεδεμένη με λαμπερό παρελθόν. Αν αποκοπεί από το χτες, το σήμερα και το αύριο μονάχα θλίψη και μελαγχολία φέρνουν. Και μια αβεβαιότητα που τσακίζει και διαλύει κάθε χαραμάδα αισιοδοξίας.



Δεν μ’ αρέσουν τα ευχολόγια, ούτε μπορώ να μπω στη διαδικασία να πιστέψω ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα άμεσης ανάκαμψης του οργανισμού που λέγεται ΑΕΚ. Με δυο λόγια δεν βλέπω γιατρειά, γιατί δεν υπάρχει φως στο τούνελ. Όταν βλέπεις κάτι να αργοπεθαίνει, με ενέσεις θα στέκεται στα πόδια του, όσο κρατά η δόση.



Η ΑΕΚ χρειάζεται νυστέρι. Έναν καλό χειρούργο που θα τα ξεριζώσει όλα. Και θα τα φτιάξει από την αρχή. Θα δώσει όραμα. Προοπτική. Γιατί τούτη τη στιγμή η ΑΕΚ βαδίζει χωρίς όραμα και προοπτική. Με τον Ντέμη και τον Φερέρ κι από πίσω χρηματοδότες, υπήρχαν και τα δυο, ασχέτως αν στην πορεία τα θαλάσσωσαν. Με τον Αδαμίδη και τον Χιμένεθ και από πίσω μηδενική υποστήριξη, όσο κι αν δουλεύουν μέρα-νύχτα, φως δεν υπάρχει. Γιατί το ποδόσφαιρο του 2010 δεν είναι σαν του ’90 όταν χωρίς οικονομικές δυνατότητες, πρώτα ο Γιδόπουλος και κατόπιν ο Γενεράκης, άφησαν πίσω τους, τους πολυεκατομμυριούχους του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού.



Όποιος νομίζει ότι ο χειρούργος, που θα βάλει βαθιά το νυστέρι είναι ο Χιμένεθ, μάλλον παραμυθιάζει τον εαυτό του. Ο Ισπανός είναι ένας καλός προπονητής που αν δεν του δώσουν τα ανάλογα υλικά για να δουλέψει, αργά ή γρήγορα θα κουνήσει μαντήλι. Το νυστέρι πρέπει να το κρατά στα χέρια το αφεντικό. Και η ΑΕΚ δυστυχώς δεν έχει αφεντικό. Και προσπαθεί με τα “ψέματα” να επιβιώσει.



Αλήθεια, τι μπορεί να πετύχει (άμεσα) ένας Χιμένεθ με τούτη την ομάδα; Υπό τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, τίποτα περισσότερο από μια τρύπα στο νερό. Θα του φέρουν ποιοτικούς παίκτες; Θα του φέρουν πραγματικά ταλαντούχους και εξελίξιμους παίκτες; Θα του φέρουν ο,τι καλύτερο κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά; Θα του φέρουν ποδοσφαιριστές με φιλοδοξίες και όχι καμένα χαρτιά και σαπάκια; Η απάντηση είναι προφανής. Όχι. Διότι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (τα λεγόμενα “λαχεία” που σου τυχαίνουν μια στο τόσο) ισχύει ο κανόνας, ο,τι πληρώσεις παίρνεις. Και η ΑΕΚ δεν έχει να πληρώσει, για να φέρει υλικά στον προπονητή.



Να το πούμε πιο απλά και με παραδείγματα για να γίνει κατανοητό. Τι καλό κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά; Ο Μανιάτης και ο Κουμόρτζι ντύθηκαν στα κόκκινα. Και σαν τον Μανιάτη, άλλο δεξί μπακ στην Ελλάδα που να μπορείς ν’ αποκτήσεις δεν υπάρχει. Πάμε παρακάτω. Ποιον ή ποιους από τους παρακάτω μπορεί να πάρει τώρα ή το καλοκαίρι η ΑΕΚ: Γεωργιάδη και Ανάκογλου από Πανσερραϊκό μπορεί να πάρει; Τον Βέλλιο από τον Ηρακλή; Τον Σιόβα από τον Πανιώνιο; Τον Καρέλη του Εργοτέλη; Τον Φορτούνη του Αστέρα; Τον Βασιλακάκη της Ξάνθης; Τον Μπαστία του Αστέρα; Τους Ντουγκλάο, Αμπντούν, Ονουάτσι από την Καβάλα; Τον Σανκαρέ του Βόλου; Αράδιασα μερικά ονόματα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή επικαιρότητας (μετεγγραφικής), χωρίς αυτό να σημαίνει απαραιτήτως ότι όλοι αξίζουν ή ότι όλοι κάνουν για την ΑΕΚ.



Ο Παππάς που έχει την οικονομική δυνατότητα, δεν έχει τη διάθεση να πιάσει το νυστέρι και να κάνει τη βαθιά τομή στην ομάδα. Όχι μόνο επειδή κοστίζει, αλλά κι επειδή ο άνθρωπος δεν είναι ποδοσφαιροπαράγοντας. Κι αν ήξερε το 2004 που έμπλεκε (με την έννοια ότι έξι χρόνια αργότερα θα έμενε μόνος του να κρατά μια “καυτή πατάτα” και να μην ξέρει τι να την κάνει) δεν θα ανακατευόταν ποτέ. Αναζητείται, λοιπόν, χειρούργος για μια ομάδα που βρίσκεται σε κώμα. Και όταν ανοίγει τα μάτια της και κάνει μερικές μεγάλες νίκες δεν σημαίνει πως γιατρεύεται. Απλές αναλαμπές είναι. Νίκες φωτοβολίδες. Σαν την φωτοβολίδα που ντρίπλαρε στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ο (κουρασμένος μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές) Ντιόπ.



Δεν σώζεται για φέτος η κατάσταση με δυο – τρεις προσθήκες που λένε ότι θα κάνουν. Το Κύπελλο είναι ένας στόχος, αλλά η τωρινή εικόνα της ομάδας δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας ούτε απέναντι στον προβληματικό Παναθηναϊκό. Ο Χιμένεθ ξαφνικά από το πουθενά μας έριξε την ρουκέτα περί 3ης θέσης. Προφανώς δεν του είπε κανένας ότι μέσα από τα πλέι οφ υπάρχει και η 2η θέση. Το πρόβλημα της ΑΕΚ είναι βαθύτερο και η άνοιξη δεν θα έρθει στην ομάδα με μετεγγραφές τύπου Ντρπιτς ή με κάποιον δανεικό απ’ έξω.



Το έχω ξαναγράψει και το καταθέτω ξανά. Από τη στιγμή που λείπουν οι οικονομικές δυνατότητες, θα πρέπει να ξαναμπεί ένα πλάνο που να ξεπερνά τα στενά όρια της μιας χρονιάς. Είναι σαφές ότι στις 90 μέρες που δουλεύει ο Χιμένεθ, η ΑΕΚ δεν έχει κάνει το παραμικρό βήμα προόδου, αλλά ο Ισπανός δεν θα κριθεί για μια ομάδα που δεν είναι δική του. Στον Ισπανό θα πρέπει πρωτίστως να δοθεί πίστωση χρόνου. Και αυτό το μήνυμα πρέπει να περάσει προς τα έξω. Ότι προσλήφθηκε ένας προπονητής για να χτίσει (καλή) ομάδα την επόμενη διετία ή τριετία. Από την αρχή. Με γερό ξεσκαρτάρισμα της τωρινής. Με βαρύτητα στις Ακαδημίες, αν κι εκεί χρειάζεται …αιωνόβια υπομονή, γιατί τα αποτελέσματα μιας σωστής δουλειάς στα τμήματα υποδομής συνήθως έρχονται σε βάθος χρόνου.




ΥΓ 1: Αρνούμαι να μπω στη θεωρία συνωμοσίας που αναπτύσσει ο ίδιος ο Τζιμπούρ, διότι ο πρότερος βίος του δεν είναι έντιμος. Τα ίδια και χειρότερα έκανε στον Μπάγεβιτς που κάποτε (παραμονές του αγώνα με την Βασλούι) μου είχε πει ότι με κανέναν άλλο παίκτη στην καριέρα του δεν είχε …αρρωστήσει τόσο πολύ. “Σηκώνω τα χέρια ψηλά, δεν πάει άλλο, θα πάθω εγκεφαλικό μαζί του”. Ο Μπάγεβιτς άκουσε τα εξ αμάξης που περιθωριοποίησε τον Αλγερινό, αλλά πέρσι τέτοια εποχή τον δέχτηκε πίσω. Για το καλό της ομάδας. Και τα βρήκε μάλιστα στην πορεία μια χαρά μαζί του. Κανονικά θα έπρεπε και ο Χιμένεθ να κάνει το ίδιο γιατί είναι περιουσιακό στοιχείο της ομάδας. Δεν θα το κάνει, όμως, διότι χωρίς να την προκαλέσει η ίδια, είναι μια κατάσταση που βολεύει τη διοίκηση. Γιατί είναι άλλο πράγμα να χάνεις τον Τζιμπούρ επειδή δεν μπορείς (ή δεν θέλεις) να τον πληρώσεις. Κι άλλο πράγμα να χάνεις τον Τζιμπούρ, επειδή πήγε να ορμήσει στον προπονητή. Όπως και να’ χει, η ΑΕΚ θα χάσει έναν ποδοσφαιριστή που πέρα από τα όποια τρελο-κουσούρια του, διέθετε χαρακτηριστικά ηγέτη. Και το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ένα. Ποτέ δεν ανακοινώνεις συμφωνία μ’ έναν ποδοσφαιριστή πριν πέσουν οι υπογραφές. Όταν μάλιστα τον λένε “Τζιμπούρ”…




ΥΓ 2: Σσσσσσ…. Μην ενοχλείτε τον Δημήτρη τον Χατζηχρήστο. Χειμερία νάρκη. Εξ ου και η ανοχή…




ΥΓ 3: Διατέθηκαν 5.471 εισιτήρια. “Τρυπημένα” από την εφορία…




ΥΓ 4: Διατέθηκαν 5.471 εισιτήρια. Η Ριζούπολη όλο και πιο κοντά έρχεται…




ΥΓ 5: Ο Πατσατζόγλου ήρθε, είδε και απήλθε. Όπου να ‘ναι θα τον ακολουθήσουν Έντερ και Νταντόμο. Ο Νασούτι είναι “μιας χρήσεως”, μέχρι το καλοκαίρι. Ο Αργυρίου πάει στα 23 και δεν ξέρει τα βασικά της θέσης του. Ο Ντιόπ μια παίζει, πέντε κάθεται, η ημερομηνία λήξης δεν είναι μακρινή. Τι μένει από τις καλοκαιρινές μετεγγραφές; Οι τριανταπεντάρηδες, Λυμπερόπουλος και Δέλλας. Και μετά ψαχνόμαστε γιατί είναι στο -15 η ΑΕΚ…