Η πορεία του Ολυμπιακού προς τον τίτλο (vids)

Η εξασφάλιση του πρωταθλήματος από την
27η αγωνιστική δεν αποτελεί ρεκόρ. Το 2000-01 ο Ολυμπιακός είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα από την 26η μέρα του πρωταθλήματος. Με τα δύο γκολ που δέχθηκε στη Νέα Σμύρνη, έφτασε τα δώδεκα και σε περίπτωση που δεχθεί ακόμα ένα, δεν θα καταφέρει να σπάσει το σχετικό ρεκόρ του
1973 (σε 34 αγωνιστικές μάλιστα) με μόλις 13 γκολ παθητικό. Κάπου εκεί σταματούν, όμως, τα αρνητικά της φετινής σεζόν. Και εάν αρχίζει η απαρίθμηση των θετικών, θα χρειαστούν πολλές λέξεις.

Διότι η φετινή ομάδα του Ολυμπιακού έδειξε από τις πρώτες αγωνιστικές τι είναι ικανή να κάνει και κυρίως το έκανε πράξη. Αφήνοντας πίσω της τις όποιες αμφιβολίες υπήρχαν σχετικά με το περσινό πρωτάθλημα και την ιστορία του CAS, από τις πρώτες αγωνιστικές εμφάνισε ένα συγκεκριμένο πλάνο, μία συγκεκριμένη εικόνα. Το γήπεδο “Γεώργιος Καραϊσκάκης” αποτέλεσε το “καταφύγιο” των προσπαθειών της ομάδας του Ερνέστο Βαλβέρδε και από εκεί και πέρα η ποιότητα ορισμένων ποδοσφαιριστών ολοκλήρωσαν τη δουλειά.

Ο αριθμητικός απολογισμός

Στο Φάληρο, ο Ολυμπιακός μετρά 13 νίκες σε 14 αγώνες και 40 από τους 42 διαθέσιμους βαθμούς. Η δεύτερη καλύτερη εντός έδρας επίδοση είναι οι 35 από τους 42 διαθέσιμους βαθμούς της ΑΕΚ. Μόνο οι “ερυθρόλευκοι” επέδειξαν αντίστοιχη σταθερότητα και στα εκτός έδρας ματς. Περισσότερες νίκες (επτά, όσες και ο Παναθηναϊκός), καλύτερη άμυνα (μόλις πέντε γκολ σε 13 αγώνες).

Η αμυντική λειτουργία του συλλόγου ήταν και το “προπύργιο” της φετινής απόπειρας. Επτά γκολ παθητικό εντός, πέντε εκτός και μόλις στο ματς με τον Πανιώνιο δέχθηκε δύο γκολ στο ίδιο ματς. Με το ρεκόρ αμυντικής επίδοσης να ελλοχεύει και σε συνδυασμό με την καλύτερη παραγωγική γραμμή του πρωταθλήματος (μαζί με τον Παναθηναϊκό), τα πράγματα έγιναν αρκούντος εύκολα για τον Ολυμπιακό.

“Ανοσία” στα ντέρμπι

Αν και τα ντέρμπι ελάχιστα κρίνουν τους “μαραθωνίους” 30 αγωνιστικών, η επίδοση των πρωταθλητών στα ματς με τις τρεις ομάδες που έπονται στον πίνακα της βαθμολογίας είναι τουλάχιστον αξιόλογη. Δύο ισοπαλίες με τον Παναθηναϊκό (0-0 και τα δύο παιχνίδια), μία νίκη και μία ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ (2-0 εντός, 0-0 εκτός) και δύο νίκες επί της ΑΕΚ (2-0 εντός, 1-0 εκτός). Δώδεκα βαθμοί από τα ντέρμπι χωρίς να δεχθεί ούτε ένα τέρμα!

Λάτιν… ουσία

Και μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και η ατομική προσφορά των ποδοσφαιριστών. Ο Λουτσιάνο Γκαλέτι έχει σημειώσει δώδεκα τέρματα και για πολύ καιρό βρισκόταν στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ του πρωταθλήματος. Συν αυτώ, η παρουσία του σε πολλά (εντός έδρας) ματς ήταν καταλυτική και λόγω των ασίστ που βγάζει και λόγω της γενικότερης εμφάνισής του. Ο Ντιόγκο μπορεί να μην έχει φτάσει τα γκολ του συμπαίκτη του (μετρά 6 μέχρι στιγμής), αλλά με τις 6 ασίστ έχει μεγάλο μερίδιο κι αυτός στη φετινή πορεία της ομάδας. Το ίδιο και ο Φερνάντο Μπελούτσι, ο οποίος δικαιολόγησε αρκετά από τα εκατομμύρια ευρώ που δαπανήθηκαν πέρυσι τον Ιανουάριο για την απόκτηση μέρους των δικαιωμάτων του.

Από τη μέση και πίσω, ο Ντουντού Σεαρένσε αποδείχθηκε αυτό που έψαχνε ο Ολυμπιακός σε σημείο… υπερκόπωσης (τόσο ανασταλτικά, όσο και επιθετικά), ο Αβραάμ Παπαδόπουλος ταίριαξε αμέσως με τον Παρασκευά Αντζα και ο Αντώνης Νικοπολίδης βάζει σαφέστατη υποψηφιότητα για τον MVP των Πειραιωτών με αρκετές πιθανότητες επιλογής του.

Το… μυρμήγκι του πάγκου

Οταν ο Ερνέστο Βαλβέρδε (“μυρμήγκι” το ισπανικό προσωνύμιό του) υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους “ερυθρολεύκους”, οι προσδοκίες ανέβηκαν αρκετά. Τα (εγχώρια) δείγματα γραφής των πρώτων αγώνων ικανοποίησαν και δημιουργώντας διαφορά που έφτασε ακόμα και τους 14 πόντους από τη δεύτερη θέση, ο Ισπανός τεχνικός κέρδισε την εκτίμηση διοίκησης και φιλάθλων σε βαθμό… πρόωρης ανανέωσης. Λειτουργώντας κατόπιν σχεδίου και αντιμετωπίζοντας τις όποιες δυσκολίες (π.χ. τραυματισμοί, θέμα Λέτο) με έναν τρόπο που δεν στοίχησε στην ομάδα, κατάφερε να γίνει ο δεύτερος εκπρόσωπος της χώρας του που κατακτά πρωτάθλημα εκτός συνόρων. Ο πρώτος; Ο… Χοσέ Σεγκούρα με τον περσινό Ολυμπιακό!

---