Για Ελλάδα καλοί θα είμαστε

Το κείμενο είναι σαν τα μηνύματα στις “Επικίνδυνες Αποστολές”. Εντάξει, δεν θα καταστραφεί μόλις το διαβάσετε, δεν θα πάρει φωτιά η οθόνη σας, αλλά είναι οτι πιο κοντινό. Κείμενο μιας χρήσης, με ζωή μερικές ώρες.

Ο λόγος είναι πως μάθαμε την ενδεκάδα για το παιχνίδι με την Νιγηρία. Και μόλις την διάβασα, ήταν σαν να άκουγα τον εαυτό μου στην προχθεσινή εκπομπή.

“Τρεις στην άμυνα, Κυριάκος, Αβραάμ κι οπωσδήποτε ο Παπασταθόπουλος. Όταν παίζεις με τρεις πρέπει πάντα ο ένας να ξέρει λίγο μπάλα, να έχει μέτρα με αυτήν, δεν μπορεί να έχεις και τους τρεις να την δίνουν δίπλα και να τρέμουν το λάθος. Δεξιά Βύντρα, αριστερά Τοροσίδης. Εντάξει, λέγαμε πριν το Μουντιάλ πως θα πρέπει να παίξει στα χαφ, αλλά δεν πρόκειται να συμβεί, οπότε ας μην το συζητάμε, Τόρο αριστερό μπακ. Συνεχίζουμε, Τζιόλης, Κατσουράνης και απαραίτητα μαζί τους ο Καραγκούνης, αλλιώς δεν θα τα βγάλουμε πέρα. Ψηλά ο Γκέκας και μένει μια θέση. Μπορεί να γίνει κουβέντα ποιος μπορεί να είναι, ο Νίνης θα πρέπει να αγωνιστεί, αλλά τα ’χουμε πει τόσες φορές. Όποιος κι αν είναι, αν έχουμε όλους τους υπόλοιπους, καλοί θα είμαστε”.

Τελικά, ο Σαλπιγγίδης θα παίξει δεξιά, αλλά το σημαντικό είναι πως οι άλλοι θα είναι όπως τους συζητάγαμε. Καλοί θα είμαστε. Το τι σημαίνει “καλοί” δεν μπορώ να το ξέρω. Μπορεί το ταβάνι μας να είναι να χάσουμε, αλλά τουλάχιστον να βάλουμε ένα γκολ. Μπορεί να είναι μια ισοπαλία, μπορεί μια μεγάλη νίκη, μπορεί και μία συντριβή. Ό,τι κι αν έρθει, θα ξέρουμε πως αυτό είναι που μας αξίζει.

Για την πρεμιέρα έγραψα πως με στεναχωρεί που είδα τον Γερμανό να κατεβάζει το ταβάνι του συνόλου, αλλά και τον παικτών ατοιμικά. Τώρα χαίρομαι που κατεβαίνουμε πολύ κοντά στο “όσο καλύτερα μπορούμε”. Ναι, θα ήθελα τον Τοροσίδη στη θέση του Τζιόλη στα χαφ, θα ήθελα τον Νίνη βασικό. Αλλά, αυτό που διάβασα είναι κάτι που καταλαβαίνω, είναι μια ομάδα που θέλω να δω να αγωνίζεται.

Θα παίξουμε απέναντι σε Αφρικάνους, επί αφρικανικού εδάφους. Όλα αυτά σε υψόμετρο, σε 3-5 βαθμούς Κελσίου, με σκούφους, γάντια και μπουφάν στις κερκίδες. Ότι πιο “μη Μουντιαλικό” έχει γίνει ποτέ. Το δικό μας “μουντιαλικό” είναι μέχρι στιγμής να χάνουμε χωρίς να σκοράρουμε. Ε, ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι “μη μουντιαλικό”.

“Τί σας ζητάω;”, που έλεγε κι ο Αλκέτας.

Πάμε, για Ελλάδα καλοί θα είμαστε.