Η ώρα της κρίσης στον Ολυμπιακό

Κανείς δεν περίμενε τον αγώνα της Τετάρτης για να βγάλει τα συμπεράσματα του για τον φετινό Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι απέτυχαν και φέτος στην Ευρώπη και οι ευθύνες είναι όλων. Ένα γκολ στο τέλος του αγώνα με την Σαχτάρ δεν θα άλλαζε κάτι. Οι πρωταθλητές με την σημερινή τους εικόνα έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, ακόμα και εάν πάρουν το πρωτάθλημα.

ΠΑΙΚΤΕΣ

Πολλοί λένε “αυτό μπορούν, αυτό παίζουν”, σωστό μέχρι ενός σημείου. Είναι λογικό ότι οι περισσότεροι βασικοί ποδοσφαιριστές έχουν ολοκληρώσει την καριέρα τους στον Ολυμπιακό και (δεν) το ξέρουν. Είναι εκείνοι που στηρίχθηκε η ομάδα του Πειραιά την τελευταία δεκαετία και πρόσφεραν πολλά, όμως πλέον δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί σε υψηλό επίπεδο.

Όσον αφορά τους παίκτες που ήρθαν τα τελευταία χρόνια, πλην ορισμένων εξαιρέσεων οι περισσότεροι δεν κάνουν. Δεν απέδωσαν είτε γιατί δεν διέθεταν τα προσόντα, είτε γιατί δεν κατάφεραν ποτέ να προσαρμοστούν στου Ρέντη. Δεν τους σήκωνε το κλίμα και δεν έφταιγαν μόνο αυτοί…

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ

Ο Σόλιντ απέτυχε. Ο Νορβηγός τεχνικός ήρθε στην Ελλάδα για να βάλει τις βάσεις, ώστε ο Ολυμπιακός να καταφέρει να περάσει κάποια στιγμή στην επόμενη φάση του Champions League. Περί τελικού και ευρωπαϊκές υπερβάσεις ούτε λόγος. Δε νομίζω να πίστευε κανείς ότι ο Ολυμπιακός θα ήταν σε θέση ποτέ με αυτές τις συνθήκες να κοιτάξει προς τον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Όσο για το ελληνικό πρωτάθλημα, αυτό δεν αποτελεί βέβαια μπόνους.

Βάσει αποτελεσμάτων ο Σόλιντ απέτυχε παταγωδώς. Εντάξει ο Ολυμπιακός εκτός έδρας πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις, πλησίασε στο να κάνει μια νίκη, ενώ τσίμπησε και κάποιες ισοπαλίες. Αντίθετα εντός έδρας ο ανίκητος Ολυμπιακός κατάφερε να χάνει και από τις… Ρόζενμποργκ, ομάδες που οι ερυθρόλευκοι νίκαγαν από το… αεροδρόμιο.

Θα πείτε “φταίει για όλα ο Σόλιντ;”, όχι βέβαια. Οι ευθύνες του είναι ότι συμβιβάστηκε με την ελληνική νοοτροπία και με τις συνθήκες που επικρατούν στον Πειραιά.

Οι μεταγραφές που έκανε δεν του βγήκαν, εάν δεν ήταν αυτοί που είχε ζητήσει τότε δεν είχε λόγο τον Αύγουστο να πει ότι “ο Ολυμπιακός θα είναι 200% καλύτερος από πέρσι”. Είναι σωστό ότι δοκίμασε -σχεδόν- όλα τα συστήματα που θα μπορούσε να παίξει η ομάδα του και τους περισσότερους παίκτες από το ρόστερ. Όμως έκανε λάθη, δεν έβαλε τους ερυθρόλευκους στη διαδικασία της ανανέωσης και ορισμένες φορές προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Για το μάρμαρο δεν φταίει μόνο αυτός, όμως και από την πλευρά του δεν έκανε κάποιες κινήσεις που μπορεί να μην είχαν τα αγωνιστικά οφέλη, αλλά να έβαζαν τις βάσεις για κάτι – μελλοντικά – σωστό.

ΚΟΣΜΟΣ

Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού και γενικά οι Έλληνες οπαδοί είναι δύσκολο να καταλάβεις τι θέλουν. Καταρχήν είναι προπονητές, Αρχίζουν και φωνάζουν πριν την σέντρα. “Τι ενδεκάδα είναι αυτή;”, “γιατί δεν έβαλε τον Μπόρχα;”, “Γιατί έβαλε τον Μπόρχα;” είναι μερικές από τις ατάκες που ακούγονται συχνά στο Καραϊσκάκη. Υπομονή μηδέν και περιθώρια για δημιουργία ελάχιστα. Πάντα αυτός που δεν παίζει είναι ο καλύτερος. Είμαι σίγουρος ότι εκείνοι που φώναζαν κατά του Μπάγεβιτς, την Τρίτη το βράδυ τον αναπολούσαν. Είναι οι ίδιοι που αποθέωναν τον Αλέφαντο και που έχουν στο απυρόβλητο τη διοίκηση. Δεν είναι όλοι ίδιοι, αλλά συνήθως η δική τους φωνή ακούγεται περισσότερο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουμε και εμείς. Τη μια μέρα τους ίδιους παίκτες τους χαρακτηρίζουμε Θεούς και την επόμενη τους απαξιώνουμε με χαρακτηρισμούς που δεν ταιριάζουν ούτε σε ποδοσφαιριστές τοπικού πρωταθλήματος. Χαϊδεύουμε αυτιά, ενώ τραβάμε μόνο αυτά που μας παίρνει.

“Μας μιλάει ο τάδε παίκτης, τότε μην του κάνουμε σκληρή κριτική”, “ο Σόλιντ μιλάει σε μία μόνο εφημερίδα, τότε θα τον τελειώσουμε”, “είμαστε με τον πρόεδρο, τότε δεν φταίει σε τίποτα”. Σας φαίνονται ακραίες αυτές οι εκφράσεις; Δε νομίζω…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Τη βασική ευθύνη φέρει ο πρόεδρος της ΠΑΕ, όχι γιατί έχει κάνει τα περισσότερα λάθη, αλλά γιατί εκείνος έχει τον τελευταίο λόγο και διαθέτει τη δύναμη να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους βάση.

Είναι αποδεδειγμένο ότι ο Φέργκιουσον κι ο Καπέλο δεν θα έρθουν ποτέ στην Ελλάδα να δουλέψουν. Εδώ ήρθε για κάποιες ώρες ο Βενγκέρ -πριν φτιάξει το όνομα του- και έφυγε άρον άρον όταν είδε που βρίσκεται. Το να βρεις τον εκκολαπτόμενο Μουρίνιο, είναι σαν να περιμένεις να πιάσεις το ΛΟΤΤΟ. Όμως μπορείς να ψάξεις και να δοκιμάσεις λύσεις που μπορούν να σε πάνε ένα βήμα μπροστά. Προπονητές υπάρχουν, αλλά είναι σαν τα λαχεία. Ο Σόλιντ έκατσε στον λήγοντα, αλλά θα πρέπει να δοκιμαστούν αντίστοιχες λύσεις από το εξωτερικό. Όχι μόνο για την πρώτη ομάδα, αλλά και για τις ακαδημίες.

Μετά τον Ελευθερόπουλο ο Ολυμπιακός δεν έχει βγάλει παίκτη από τα σπλάχνα του, είναι τυχαίο; Είχε ανατεθεί στον Σουαντό να φτιάξει τις ακαδημίες και μέσα σε μια μέρα απολύθηκε για να αναλάβει ο… Μπάμποβιτς.

Ο Ολυμπιακός την τελευταία τριετία κινείται –σχεδόν– αποκλειστικά για ελεύθερους παίκτες. Δημοσιεύματα του τύπου ” ενδιαφέρει τον Ολυμπιακό ο Ντραγκουτίνοβιτς, αλλά έχει συμβόλαιο“, δεκάδες και βάλτε στη θέση του Σέρβου όποιο όνομα από αυτά που έχουν παρελάσει από τις εφημερίδες τα τελευταία χρόνια. Λες και το να πας να πληρώσεις και την ομάδα για να πάρεις παίκτη είναι πρωτόγνωρο. Δυστυχώς ότι πληρώσεις παίρνεις. Και μην πάμε μακριά, η εποχή των μεταγραφών των Ζιοβάνι και Ζάχοβιτς δεν είναι και πολύ μακρινή.

Το καλοκαίρι αποτελεί κομβικό σημείο για τον Ολυμπιακό, αγωνιστικά και διοικητικά. Λήγουν τα διαρκείας που είχαν πωληθεί για τρεις σαιζόν, τα συμβόλαια 11 ποδοσφαιριστών, καθώς και του προπονητή.

Νικοπολίδης, Πατσατζόγλου, Καψής, Μπουλούτ, Πάντος, Ανατολάκης, Ριβάλντο, Τζόρτζεβιτς, Γεωργάτος, Οκκάς και Ταραλίδης μέχρι το καλοκαίρι ολοκληρώνουν την συνεργασία τους με την ομάδα του Πειραιά. Μία ενδεκάδα που θα μπορούσε να βρεθεί στο γήπεδο για βασική. Σε αυτούς προσθέστε και τον Ουαντού που ζήτησε να φύγει και η αιτία βέβαια δεν είναι μόνο ότι δεν μπορεί να ζήσει η γυναίκα του στην Αθήνα…

Το ποιοι θα μείνουν και το ποιοι θα φύγουν άγνωστο, Άλλωστε δεν είμαστε εμείς που θα πούμε ποιοι είναι σε θέση να συνεχίσουν να φορούν την ερυθρόλευκη φανέλα, το αφήνουμε για τους ειδικούς…