Με το καλημέρα 40… μεταγραφικοί στόχοι της ΑΕΚ

Την Κυριακή στη Νάξο τελειώνει ο πρώτος γύρος, η ΑΕΚ … έρχεται και η πιο σημαντική και αξιοσημείωτη δήλωση του προπονητή, μετά το παιχνίδι με τα Ζωνιανά, ήταν η υπόσχεση πως μέχρι το τέλος της περιόδου θα δοθούν ευκαιρίες σε όλους τους ποδοσφαιριστές. Τουτέστιν τον Κάτσικα και τον Παληαρούτα, τον Καζβιρόπουλο και τον Ζιβάνοβιτς κι εν πάση περιπτώσει όποιον άλλον κρίνει ο προπονητής ότι πρέπει να πάρει ευκαιρίες. Το έχουμε ξαναπεί πως από ένα σημείο και μετά δεν έχει κανένα νόημα να επιμένεις σε παίκτες (π.χ. Πόποβιτς) που πιθανότατα του χρόνου δεν θα έχουν θέση στο ρόστερ ή κι αν έχουν θα είναι απολύτως συμπληρωματικοί, εις βάρος μιας νέας φουρνιάς ποδοσφαιριστών για την οποία δεν γνωρίζεις – και πρέπει να μάθεις – τι δυναμική υπάρχει.

Το ενθαρρυντικό στην ΑΕΚ της Κυριακής ήταν ότι παίκτες όπως ο Ανάκογλου και ο Πλατέλλας έκαναν εμφάνιση που υπό προϋποθέσεις αγγίζει τα στάνταρ της Σούπερ Λίγκας. Πολλά μαζεμένα καλά παιχνίδια των δυο, αλλά και όποιων άλλων αξιοποιήσουν την ευκαιρία, φέτος και του χρόνου στη Β’ Εθνική, θα είναι το διαβατήριο για το πέρασμα στα μεγάλα σαλόνια. Και ο Ανάκογλου και ο Πλατέλλας έχουν εμπειρία από Α’ Εθνική. Άλλο πράγμα όμως να παίζεις στον Πανσερραϊκό και στην Ξάνθη και άλλο οι απαιτήσεις μιας ιδιαιτέρως φιλόδοξης ΑΕΚ σε 18 μήνες από τώρα.

Ο καιρός από δω και πέρα θα κυλάει με πινγκ πονγκ ανάμεσα στο μεγαλόπνοο σχέδιο για το γήπεδο και στον επαγγελματικό αγωνιστικό σχεδιασμό της ομάδας για την επόμενη χρονιά, ίσως και για τη μεθεπόμενη. Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να συντηρεί το ενδιαφέρον. Μόνο γήπεδο και μόνο μεταγραφές. Πολλές μεταγραφές. Αν ρίξουμε μια ματιά σε δημοσιεύματα από την αρχή της σεζόν και ιδίως τον τελευταίο μήνα θα δούμε πως έχουν παρελάσει καμιά 40αριά ονόματα. Και όσο περνάει ο καιρός η λίστα των ονομάτων θα γίνεται όλο και μεγαλύτερη, οπότε εκεί γύρω στον Μάιο θα είναι πάνω από 100 οι “μεταγραφικοί στόχοι”.

Έτσι ενδεικτικά να παραθέσουμε ο,τι έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα, με την πιθανότητα αυξημένη να έχουμε ξεχάσει κάποιο όνομα:

ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ: Σηφάκης, Ανέστης, Διούδης, Βελλίδης

ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ, ΑΚΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟΠΕΡ: Κοντοές, Καράμπελας, Γούτας, Κουρμπέλης, Σαρρής, Μόρας, Κολοβέτσιος, Λαμπρόπουλος, Κατσικάς, Κοροβέσης, Κούρος, Μπάλλας, Ζαραδούκας, Ποντάνι, Κωνσταντινίδης (ΠΑΟΚ)

ΧΑΦ ΚΑΙ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ: Κατσουράνης, Μάκος, Καραχάλιος, Κούρντι, Λαγός, Αραβίδης, Τριάδης, Κάσες, Ντε Μπλάσις, Περογαμβράκης, Λεονάρντο, Λέτο, Φορτούνης, Γιαννιώτας, Γεωργιάδης

ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ: Μπόγιοβιτς, Παπαδόπουλος, Παπάζογλου, Καμπάνταης, Βασιλείου, Καραμάνος

Για μερικούς από τη λίστα των 40, όχι μόνο υπάρχει μεγάλη δόση αλήθειας, αλλά τα πράγματα είναι και αρκετά προχωρημένα (π.χ. Σαρρής, Ανέστης, Λαμπρόπουλος, Κοντοές). Για κάποιους άλλους το ενδιαφέρον είναι δεδομένο, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις παικτών που κάποιος μάνατζερ έριξε μια τουφεκιά στον αέρα και αυτό βαφτίστηκε “ενδιαφέρον ΑΕΚ”.

Στον μεταγραφικό σχεδιασμό της ΑΕΚ, ο οποίος θα μας απασχολήσει εκτενώς τους επόμενους μήνες, η μεγαλύτερη δυσκολία είναι ότι οι διαθέσιμοι 20άρηδες με ταλέντο και προοπτική είναι ελάχιστοι. Παίκτες δηλαδή της δυναμικής που είχαν όταν αποκτήθηκαν στα 90s o Αλεξανδρής, ο Ατματσίδης, ο Κασάπης, ο Τσιάρτας και βέβαια το ’96 ο Ντέμης. Αν ρίξουμε μια ματιά στο ρόστερ της Ελπίδων τουλάχιστον το 90% των διεθνών ανήκει στον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ ή κάνει καριέρα στο εξωτερικό.

Ο,τι καλό ξεπετάχτηκε τα τελευταία δυο-τρία χρόνια καπαρώθηκε από τον Ολυμπιακό και κυκλοφορεί ως δανεική πραμάτεια δεξιά κι αριστερά. Θα έρθει εκείνη η στιγμή που η ΑΕΚ θα ψάχνει και δεν θα βρίσκει (ικανούς και αξιόλογους) Έλληνες ποδοσφαιριστές σε συγκεκριμένες θέσεις και αναγκαστικά θα στραφεί στην ξένη αγορά, παρά την εκπεφρασμένη θέση Μελισσανίδη ότι θα δοθεί μεγάλο βάρος στην ελληνοποίηση της ομάδας. Βεβαίως κι αυτό στην πορεία μπορεί να αλλάξει, διότι και η ΑΕΚ σιγά σιγά θα διαπιστώσει ότι την διαφορά στον πρωταθλητισμό θα την κάνουν οι ξένοι ποδοσφαιριστές υψηλής κλάσης.

Για παράδειγμα η ένδεια που υπάρχει σε έτοιμους Έλληνες τερματοφύλακες οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τα πράγματα στην επιλογή 30άρη αξιόπιστου γκολκίπερ απ’ έξω. Τώρα αν η ΑΕΚ θελήσει να πειραματιστεί με τον Σηφάκη που τους τελευταίους 30 μήνες έχει πάρει την κάτω βόλτα με μετρημένες 21 παρουσίες στα γκολπόστ ή αν θα πάει στη λύση του δίμετρου και εξελίξιμου αλλά άπειρου (με 8 συμμετοχές όλες κι όλες στην Α’ Εθνική) Ανέστη και αγνοήσει την πιθανότητα να βρει απ’ έξω έναν νέο Σορεντίνο (χωρίς τρελά λεφτά, άλλωστε είναι γεμάτη η ξένη αγορά από φερέγγυους γκολκίπερ), αυτό είναι ένα ρίσκο που θα το πάρει μόνο και μόνο στο πλαίσιο της απόφασης ελληνοποίησης της ομάδας.

Έτσι κι αλλιώς ενστάσεις και διαφωνίες θα προκύψουν στην πορεία, ιδίως όταν ακούς ότι πάει να γίνει “παιχνίδι” με παίκτες τύπου Μπόγιοβιτς που κανείς δεν έχει καταλάβει σε τι υπερτερεί του Μπρέσεβιτς…