Πέντε χρόνια χωρίς… κοντομάνικο

Απρίλιος 2002.Ο Παναθηναϊκός αγωνίζεταιστα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπαρτσελόνα και αποκλείεται μετά από ήττα στην Ισπανία. Εκτοτε… τίποτα. Οι ελληνικές ομάδες παρουσιάζονται κατώτερες του επιπέδου της διοργάνωσης και αποχωρούν από τον πρώτο γύρο, τη φάση των ομίλων. Πέντε σεζόν, το καλύτερο δυνατό είναι η πρόκριση στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το contra.gr έκανε μία αναδρομή στο παρελθόν, όπου εντόπισε τις τέσσερις στιγμές που το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε παρουσία στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και την… άνοιξη.

Στην πρώτη του συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ (το 1991-92 η διοργάνωση βρισκόταν σε πειραματικό στάδιο) ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πετύχει την καλύτερη πορεία ελληνικής ομάδας. Οι “πράσινοι” έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού, όπου αποκλείστηκαν από τον μετέπειτα φιναλίστ Αγιαξ. Η αρχή, πάντως, έγινε με επεισοδιακό τρόπο. Στον πρώτο όμιλο, όπου συμμετείχε, ενεπλάκη άνευ ευθύνης σε σκάνδαλο δωροδοκίας στο παιχνίδι του για την 1η αγωνιστική με την Ντιναμό Κιέβου στην Ουκρανία. Η Ντιναμό αποβλήθηκε από τη διοργάνωση και τη θέση της πήρε η Ααλμποργκ.

Ο Παναθηναϊκός άρχισε με το δεξί, αφού στη… νέα πρεμιέρα κέρδισε με 3-1 την Ναντ. Το γκολ του Δημήτρη Μάρκου στο “Ντας Αντας” έφερε το πρώτο “διπλό” στη διοργάνωση, με αντίπαλο την Πόρτο, ωστόσο στη συνέχεια ήρθε και η πρώτη ήττα, από την Ααλμποργκ στην Δανία. Ακολούθησε η εντός έδρας ισοπαλία με την Πόρτο και η επίσης εντός έδρας νίκη επί της Ααλμποργκ. Στο τελευταίο παιχνίδι στο “Μποζουάρ”, ο βαθμός της ισοπαλίας αρκούσε στην ελληνική ομάδα και τον πήρε, καθώς και την πρόκριση στα προημιτελικά ως πρωτοπόρος του ομίλου.

Αντίπαλος η πολωνική Λέγκια. Eνα ακόμα… θρίλερ με τη διεξαγωγή του πρώτου ματς στην παγωμένη Βαρσοβία έληξε με αίσιο τέλος. Το παιχνίδι έγινε, έστω και αν οι δύο ομάδες χρειάστηκε να παίξουν πάνω σε ένα στρώμα… κοπριάς και λάσπης που χρησιμοποιήθηκε για να λιώσει ο πάγος. Η “λευκή” ισοπαλία άφηνε ανοιχτούς λογαριασμούς για την Αθήνα, όπου ο Παναθηναϊκός, με ένα επιβλητικό 3-0 πήρε την πρόκριση.

Στα ημιτελικά, απέναντι στον πολύ δυνατό Αγιαξ, έκανε τη μεγάλη έκπληξη όταν κέρδισε με 1-0 χάρη στο γκολ του Κριστόφ Βαζέχα, στο τελευταίο παιχνίδι του “Αίαντα” στο Ολυμπιακό Στάδιο του Αμστερνταμ, ύστερα από ένα σερί 19 αγώνων δίχως ήττα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις! Στον επαναληπτικό, πάντως, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να “δαμάσει” αυτήν την ταλαντούχα ομάδα του Λουίς φαν Χάαλ, η οποία κέρδισε με 3-0 στην Αθήνα.

Η δεύτερη συμμετοχή του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ παραμένει μέχρι και σήμερα η πιο πετυχημένη. Το 1998-99, οι “ερυθρόλευκοι” κατάφεραν να προκριθούν για πρώτη και μοναδική φορά από τη φάση των ομίλων και βρέθηκαν πολύ κοντά στα ημιτελικά του θεσμού, αλλά δεν τα κατάφεραν απέναντι στην Γιουβέντους.

Η πορεία των πρωταθλητών Ελλάδας άρχισε στην Πορτογαλία, όπου κόντρα στην Πόρτο βρέθηκαν με την “πλάτη” στον τοίχο, αφού μέχρι το 86’ έχαναν με 2-0. Δύο γκολ των Γιαννακόπουλου και Γκόγκιτς, όμως, απέφεραν ένα βαθμό στον Ολυμπιακό. Στη συνέχεια, οι Πειραιώτες φιλοξένησαν την Κροάσια, την οποία κέρδισαν με 2-0 και τον Αγιαξ, τον οποίο υπέταξανχάρη σε ένα εξαιρετικό γκολ του Αλέκου Αλεξανδρή.

Οι βάσεις είχαν μπει και παρά την ήττα στο Αμστερνταμ από τον “Αίαντα”, η νίκη στο ΟΑΚΑ επί της Πόρτο στην 5η αγωνιστική, έδωσε στον Ολυμπιακό το δικαίωμα να κρατά την τύχη του στο τελευταίο παιχνίδι στο Ζάγκρεμπ. Εκεί, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος έγινε… ένα με τον αγωνιστικό χώρο για να σκοράρει με κεφαλιά και να διαμορφώσει το τελικό 1-1 απέναντι στην Κροάσια, που έδινε στους “ερυθρολεύκους” την πρώτη θέση του πρώτου ομίλου.

Η προημιτελική φάση τον έφερε αντιμέτωπο με την Γιουβέντους. Ενα πέναλτι του Νινιάδη στις καθυστερήσεις διαμόρφωσε το τελικό 2-1, το οποίο άφηνε αρκετές ελπίδες πρόκρισης στον επαναληπτικό. Στο ΟΑΚΑ, ο Σίνισα Γκόγκιτς έδειξε τον δρόμο με κεφαλιά στο 12’, ωστόσο πέντε λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, ο… αέρας, ένας λάθος υπολογισμός του Δημήτρη Ελευθερόπουλου και το γκολ της ισοφάρισης του Αντόνιο Κόντε, στέρησαν από την Ολυμπιακό τη μεγαλειώδη πρόκριση στη συνέχεια.

Στην τρίτη του συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να προκριθεί ξανά από όμιλο. Το 2000-01, οι “πράσινοι” του Αγγελου Αναστασιιάδη κατάφεραν να προκριθούν από ένα εξαιρετικά δύσκολο γκρουπ και με αξιομνημόνευτα αποτελέσματα. Εάν, μάλιστα, ήταν λίγο πιο τυχεροί στην πρεμιέρα, θα κατακτούσαν και την πρώτη θέση του ομίλου, ωστόσο το γκολ του Νουρεντίν Ναϊμπέτ στο ΟΑΚΑ ισοφάρισε αυτό του Κριστόφ Βαζέχα και το παιχνίδι με την (εν τέλει πρωτοπόρο) Ντεπορτίβο Λα Κορούνια έληξε ισόπαλο.

Ακολούθησε η ήττα στο Τορίνο από την Γιουβέντους με 2-1, με τον Νταβίντ Τρεζεγκέ να “λυτρώνει” τους Ιταλούς στο 83’, ενώ το αλησμόνητο γκολ του Γιώργου Νασιόπουλου στο Αμβούργο άνοιξε το δρόμο της πρόκρισης. Στον επαναληπτικό, οι δύο ομάδες ήρθαν ισόπαλες και στην 5η αγωνιστική ήρθε η ήττα από τους Γαλιθιάνους στην Ισπανία που δυσκόλεψε τα πράγματα. Το τελευταίο παιχνίδι, με αντίπαλο την Γιουβέντους, ήταν το καθοριστικό, με τον Παναθηναϊκό να ζητά μόνο τη νίκη και να την παίρνει με 3-1.

Η πρόκριση τον έφερε σε δεύτερο γύρο ομίλων, βάσει του τότε ισχύοντος συστήματος. Σε αυτήν τη φάση, όμως, ο Παναθηναϊκός δεν τα κατάφερε. Πρώτος αγώνας στο Μάντσεστερ με την Γιουνάιτεντ και παρά την καλή του εμφάνιση, γνώρισε την ήττα. Εν συνεχεία, “λευκή” ισοπαλία στο ΟΑΚΑ με την Βαλένθια και ήττα στην Αυστρία από την Στουρμ Γκρατς, η οποία ήταν καθοριστικής σημασίας. Στον επαναληπτικό, οι “πράσινοι” έχασαν και στην Αθήνα από την ομάδα του Ιβιτσα Οσιμ, αποτέλεσμα που σήμανε το τέλος του Αναστασιάδη από τον πάγκο τους.

Με τον Στράτο Αποστολάκη στο τιμόνι, ο Παναθηναϊκός, έστω και καθυστερημένα, έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο με την Μάντσεστερ στην Αθήνα και τον Γιούρκα Σεϊταρίδη να κάνει ντεμπούτο στη διοργάνωση με γκολ, εξαναγκάζοντας τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον να ρωτάπριν το ματς το περίφημο “Who is Yurkas;”. Τελευταίο παιχνίδι, άνευ βαθμολογικής σημασίας, η ήττα στην Ισπανία από την Βαλένθια.

Το 2001-02, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας προηγουμένως προκριθεί από δύο φάσεις ομίλων. Η αρχή έγινε σε μία ημέρα σημαδιακή για την ανθρωπότητα, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, όταν και πέρασε από το Γκελζενκίρχεν με νίκη με 2-0 επί της Σάλκε. Η επιστροφή στην Ελλάδα ήταν εξίσου πετυχημένη. Στο παιχνίδι με την Μαγιόρκα ήρθε ακόμα μία νίκη με 2-0, ενώ σε αυτό με την Αρσεναλ, το γκολ του Γιώργου Καραγκούνη έφερε τον Παναθηναϊκό στην πρώτη θέση με το απόλυτο των βαθμών. Στον δεύτερο γύρο, η ήττα στο Λονδίνο από τους “κανονιέρηδες” ήρθε δύσκολα, αλλά δεν πτόησε το συγκρότημα του Γιάννη Κυράστα, αφού με μία νίκη επί της Σάλκε στη συνέχεια, εξασφάλισε την πρόκριση και το ταξίδι στις Βαλεαρίδες Νήσους δεν είχε κάποιο βαθμολογικό στόχο για την τελευταία αγωνιστική.

Στην επόμενη φάση (και πάλι όμιλος), ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε διδαγμένος από τα λάθη της περσινής χρονιάς. Αν και στις δύο πρώτες αγωνιστικές είχε μόλις ένα βαθμό ύστερα από την ισοπαλία με την Πόρτο και την εκτός έδρας ήττα από την Ρεάλ Μαδρίτης, κατάφερε να πετύχει το απόλυτο κόντρα στον αδύναμο του ομίλου. Η Σπάρτα Πράγας δεν προέβαλλε αντίσταση στον Παναθηναϊκό, ο οποίος με δύο νίκες κατάφερε να “αντέξει” στην πίεση της Πόρτο. Η ήττα στην Πορτογαλία δεν είχε αρνητικές επιπτώσεις, αφού ακολούθησε ισοπαλία με την αδιάφορη Ρεάλ Μαδρίτης και η πρόκριση ήρθε.

Στα προημιτελικά, ο Παναθηναϊκός ήρθε αντιμέτωπος με την πιο παραγωγική ομάδα της σεζόν, την Μπαρτσελόνα. Με τον Σέρτζιο Μαρκαριάν πλέον στον πάγκο, οι “πράσινοι” πήραν τη νίκη στο πρώτο παιχνίδι με 1-0 από το πέναλτι του Αγγελου Μπασινά και ταξίδεψαν στην Βαρκελώνη με στόχο να κρατήσουν αυτό το προβάδισμα. Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου έκανε (φαινομενικά) ακόμα πιο εύκολη την αποστολή, όταν άνοιξε το σκορ μέσα στο “Καμπ Νόου” με το έκτο του γκολ εκείνη τη σεζόν στη διοργάνωση. Οι Καταλανοί, όμως, σημείωσαν τρία τέρματα, διαμορφώνοντας συνθήκες πρόκρισης και γυρίζοντας στην άμυνα κατάφεραν να αντέξουν την πίεση του Παναθηναϊκού, ο οποίος αποκλείστηκε.