Πότε θα γίνει το δεύτερο ημίχρονο;
Μετά από ένα ντέρμπι (ο Θεός του μπάσκετ να το κάνει) μεταξύ του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ τη σεζόν 1997-98 ένας εμπνευσμένος συνάδελφος-συντάκτης ύλης στο "Εθνοσπόρ" είχε επιλέξει τον τίτλο "πότε θα παίξετε το δεύτερο ημίχρονο;". Το σκορ του...επικού ματς ήταν... 47-39!
Στο ΟΑΚΑ, αυτή τη μαρτυρική, για τα μάτια μας, αγωνιστική Δευτέρα, η επιθετική συγκομιδή ήταν λίγο μεγαλύτερη αλλά αυτό δεν θα μας εμπόδιζε να βάζαμε και πάλι τον ίδιο τίτλο. Οι δύο ακριβότερες ομάδες της χώρας, οι σύλλογοι που έχουν κατακτήσει τις τρεις τελευταίες Ευρωλίγκες, πρόσφεραν όλους και όλους 106 πόντους σε 40 αγωνιστικά λεπτά.
Για το επίσης κάκιστο ντέρμπι του πρώτου γύρου, οι δικαιολογίες ήταν αρκούντως πειστικές. Οι “αιώνιοι” συγκρούστηκαν στις αρχές της σεζόν, οι νεοφερμένοι δεν είχαν προσαρμοστεί πλήρως, ο Παναθηναϊκός ειδικά κουβαλούσε πολλά προβλήματα τραυματισμών. Το κατάπιαμε, πήγαμε παρακάτω.
Τα μεγάλα προβλήματα των απουσιών…
Τώρα όμως, οι δικαιολογίες στέρεψαν. Διότι, ναι, ο Ολυμπιακός έχει να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα των απουσιών του Λο και του Πέτγουεϊ αλλά με τις ίδιες απουσίες φόρτωσε το καλάθι της Φενέρμπαχτσε με 95 πόντους. Σαφώς υπάρχει κούραση, αλλά, διάολε, βρισκόμαστε στα μέσα του Ιανουαρίου με τις ομάδες να παίζουν από τα μέση του Οκτώβρη. Αν εξαιρέσει τους διεθνείς, οι υπόλοιποι πότε πρόλαβαν να κουραστούν;
Για να τελειώνουμε μια για πάντα μ’ αυτό το μύθο, οι δύο ομάδες αιχμής του ελληνικού μπάσκετ θα πρέπει να παραδεχθούν ότι δίνουν μόλις ένα σοβαρό, ανταγωνιστικό, υψηλού τέμπο αγώνα την εβδομάδα. Αυτόν στην Ευρωλίγκα. Το ελληνικό πρωτάθλημα της χαώδους διαφοράς των δύο από τους υπόλοιπους προσφέρεται μόνο για ζέσταμα και συντήρηση, άντε και για καμιά δοκιμή νέου πλάνου από τους προπονητές. Η νίκη του ΚΑΟΔ επί του Ολυμπιακού είναι απλώς η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.
Φοβούνται και τη σκιά τους…
Το στοιχείο που οδηγεί τους αιωνίους να φοβούνται και τη σκιά τους σ’ αυτού του είδους τα παιχνίδια είναι η τεράστια πίεση και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται κυρίως από τον οπαδικό τύπο και το στενό πυρήνα των οργανωμένων που θέλουν όπως και να έχει μία νίκη στο μεγάλο ντέρμπι, έστω και με 1-0. Δεν είναι άλλωστε τωρινό το φαινόμενο, έχει παρατηρηθεί και άλλες φορές στο παρελθόν, ο φόβος φυλάει τα έρμα και το θέαμα πηγαίνει περίπατο.
Ειδικότερα για το παιχνίδι της Δευτέρας, ο χαρτοπόλεμος των προηγούμενων ημερών φυσικά συνέβαλε στην κατακόρυφη άνοδο του θερμομέτρου της έντασης και της επιλογής, από πλευράς των προπονητών, του μη ρίσκου με στόχο να ελεγχθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο αγώνας.
Ο άρρυθμος Σπανούλης…
Θα έλεγε πάντως κανείς ότι ακόμα και αν οι δύο ομάδες έπαιζαν μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία, ο Ολυμπιακός δεν θα έβρισκε τρόπο να νικήσει με τον Σπανούλη φανερά άρρυθμο, εντελώς εκτός κλίματος και με τους ψηλούς (λέμε τώρα) πλην του Ντάνστον να μην μπορούν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς. Ο Μπαρτζώκας μάλιστα φανέρωσε την… απελπισία του για την κάκιστη αγωνιστική κατάσταση του Μίρζα Μπέγκιτς αποκλείοντάς τον από την 12άδα και ρίχνοντας στη φωτιά τον Βασίλη Καββαδά.
Στους Παναθηναϊκούς ρυθμούς…
Μ’ αυτά τα δεδομένα το ματς κύλησε στους γνωστούς, παναθηναϊκούς ρυθμούς. Σετ επιθέσεις, δυναμισμός, χαμηλό σκορ, παιχνίδι με το χρόνο. Βούτυρο στο ψωμί του Πεδουλάκη ο οποίος αν και έχασε ουσιαστικά τον Λάσμε στο δεύτερο ημίχρονο, ακούμπησε πάνω στα χέρια του Μαυροκεφαλίδη για να βρει το κορμί που του έλειψε όταν ο Γκαμπονέζος κάθισε στον πάγκο. Οι συνήθεις ύποπτοι Κάρι, Διαμαντίδης, Γκιστ και Μπράμος έκαναν καλή δουλειά και ο Παναθηναϊκός νίκησε, από συνήθεια θαρρείς, χωρίς να παίξει καν μέτρια. Απλώς εκτέλεσε ένα πλάνο στοιχειωδώς αποτελεσματικά κόντρα σ’ έναν αντίπαλο εμφανώς μονοδιάστατο και ψυχολογικά λαβωμένο.
Συμπερασματικά, το μόνο που κρίθηκε είναι το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς. Τα υπόλοιπα μέτωπα, με κύριο αυτό της Ευρωλίγκας, παραμένουν ανοιχτά. Να παίζαμε όμως και λίγο μπάσκετ ρε παιδιά…
Διαβάστε ακόμη:
Μπαρτζώκας: “Εχω εμπιστοσύνη στον Σπανούλη”
Πεδουλάκης: “Στυλοβάτης η άμυνα”
Γιαννακόπουλος: “Στο παρκέ δεν μετρούν οι τραμπουκισμοί. Εκεί δεν λες ψέματα”
