Στον αστερισμό των γενεθλίων!
Τέτοιο δώρο γενεθλίων δεν το περίμενε κανείς. Και απόδειξη; Για εβδομήντα πέντε λεπτά ο Παναθηναϊκός ετοιμαζόταν να το επιστρέψει ως "εκ παραδρομής παραδοθέν"!
” Τα δώρα δεν δωρίζονται, ούτε επιστρέφονται” φώναξε ο Ν’Ντόι στο 76′ και με βαθιά ανάσα έσβησε το κεράκι της εκατονταετίας στην τούρτα που του σέρβιρε ο Καραγκούνης. Με μικρή καθυστέρηση, ο Σαλπιγγίδης τοποθέτησε και το κερασάκι στην κορυφή, που είναι πλέον καταπράσινη.
Ονειρεμένη βραδιά επετείου για το Τριφύλλι, που μπήκε μόνο πρώτο στον 101ο χρόνο της ζωής του και δικαιολογημένα πλέον ατενίζει με άλλον αέρα τον τερματισμό του φετινού ποδοσφαιρικού μαραθωνίου.
Βέβαια η εμφάνιση των “πρασίνων” δεν ήταν πλήρως εναρμονισμένη με τον εορταστικό τόνο της ημέρας, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Υπάρχουν στιγμές, που το “τέλος καλό, όλα καλά” ακούγεται θεσπέσιο, έστω κι αν στην ουσία δεν είναι τίποτε περισσότερο από λυτρωτικό.
Οι καθ’ όλα αντικειμενικοί και αυστηροί κριτές, ας προσθέσουν δίπλα στο τελικό αποτέλεσμα τον προσδιορισμό “αγχωτική νίκη”, “ψυχοβγαλτική επικράτηση” ή όπως αλλιώς αρμόζει. Η ουσία δεν αλλάζει και η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός άφησε κατά μέρους τις γενναιοδωρίες του πρόσφατου παρελθόντος και άδραξε την ευκαιρία να επιστρέψει στο υψηλότερο σκαλοπάτι της ελληνικής ποδοσφαιρικής ιεραρχίας.
Άξιος Αστέρας
Τα δημοσιογραφικά θεωρεία του “Απόστολος Νικολαϊδης” φιλοξένησαν την Κυριακή αρκετούς ξένους εκπροσώπους ΜΜΕ, που ομολογουμένως δεν αντιλαμβάνονταν τον “εκνευρισμό” της εξέδρας όσο ο χρόνος κυλούσε σαδιστικά, με τα δύο τεράστια μηδενικά (0-0) να κοσμούν τον ηλεκτρονικό πίνακα στη θύρα 7 του γηπέδου.
Στη βαθμολογία της Superleague διάβαζαν ότι ο τρίτος υποδεχόταν τον τέταρτο της κατάταξης και το ισόπαλο αποτέλεσμα δεν τους ξένιζε ιδιαίτερα. Και η αλήθεια είναι ότι ο Αστέρας Τρίπολης αγωνίστηκε ως μόνιμος ένοικος της πρώτης εξάδας, ως ομάδα με ποιότητα και φιλοδοξία και όχι ως υποδεέστερο σύνολο με μοναδικά όπλα το πάθος και ηρωισμούς.
Με πολυπρόσωπο κέντρο (3-5-2), όσο τουλάχιστον οι Καραγκούνης και Ίβανσιτς δεν κρατούσαν οπισθοχωρημένους τους ακραίους αμυντικούς, οι Τριπολιτσιώτες δυσκόλεψαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την κυκλοφορία της μπάλας στον χώρο της μεσαίας γραμμής, παρ’ ότι ο Παναθηναϊκός παρατάχθηκε -και σωστά- με τρεις δημιουργικούς μέσους (Γκονζάλες, Καραγκούνης, Ίβανσιτς) στο αρχικό του σχήμα.
Το λάθος του Πεσέιρο να αποσύρει τον Αργεντινό και να βάλει στη θέση του τον Μάτος, έκανε τα δύσκολα, αδύνατα και όταν πλέον ο Πορτογάλος συμβιβάστηκε με την ιδέα των “γεμισμάτων” στην αντίπαλη περιοχή, τουλάχιστον τόνωσε την επιθετική του γραμμή με την παρουσία του υψηλόσωμου Ν’Ντόι και εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε. Ως τότε οι βαθιές μπαλιές για τους Ποστίγκα και Σαλπιγγίδη ήταν εύκολη λεία για τους Ψωμά, Μασάντο και Λαζαρίδη…
Μην ξεχνάμε ότι συγκρούστηκαν οι δύο καλύτερες άμυνες του πρωταθλήματος. Όπως όμως σωστά λέγεται, τα ισορροπημένα παιχνίδια κρίνονται στις λεπτομέρειες και οι μεγάλες ομάδες ξεχωρίζουν από τη δυνατότητά τους να εκμεταλλεύονται αυτές τις λεπτομέρειες και από μισές ευκαιρίες να πετυχαίνουν ολόκληρα γκολ.
Η συνέχεια
Η επόμενη αγωνιστική θέλει τον Παναθηναϊκό να φιλοξενεί στην έδρα του τη Βέροια και βέβαια μόνο ως τυπική διαδικασία δεν δικαιούται να αναμένει αυτό το ενενηντάλεπτο. Στον αντίποδα, δικαιούται να περιμένει μία πολύ ουσιαστικότερη αγωνιστική παρουσία, με τον Νίκο Σπυρόπουλο στην αρχική ενδεκάδα, τον Νασίφ Μόρις να επιστρέφει στο κέντρο άμυνας (όπου υπήρξαν ξανά μικρές δυσλειτουργίες στο δίδυμο Γκούμα-Σαριέγκι) και τον Έκι Γκονζάλες να έχει κερδίσει άλλα σαράντα πέντε λεπτά παιχνιδιού στον δρόμο της ολικής επαναφοράς.
Αν μάλιστα το Τριφύλλι “κλειδώσει” τη νίκη νωρίς και δοθεί η ευκαιρία να ξαναδούμε και τον Σωτήρη Νίνη στη δεξιά πτέρυγα, τότε θα μιλάμε για τον ιδανικό συνδυασμό. Γιατί ο 100% έτοιμος Νίνης θα ήταν υπερπολύτιμος στο δεύτερο ημίχρονο του κυριακάτικου αγώνα, αφού με την είσοδό του στο παιχνίδι θα έδινε την ευκαιρία στον Ζοσέ Πεσέιρο να ξαναφέρει έναν επιτελικό μέσο στον άξονα (τον Καραγκούνη ή τον Ίβανσιτς) ώστε να κυνηγήσει με περισσότερο ορθολογικό τρόπο το γκολ.
