Συνέντευξη Γιώργου Παράσχου στο Contra.gr

Οταν φύγατε από τον Ατρόμητο το 2007 οι περισσότεροι έλεγαν ότι δεν θα επιστρέφατε ποτέ στο Περιστέρι. Εν τέλει αυτό έγινε όμως…

“Δεν νομίζω ότι υπήρχε κάποιος τόσο σοβαρός λόγος για να μην επιστρέψω κάποια στιγμή στην ομάδα. Ακόμα και όταν χωρίσαμε το 2007 με τον πρόεδρο, οι σχέσεις μας δεν ήταν τόσο κακές. Για να φύγεις βέβαια από κάπου και να επέλθει ο χωρισμός κάτι πρέπει να γίνει. Αλλιώς δεν φεύγεις. Και οι δύο πάντως, εννοώ ο κύριος Σπανός και εγώ, νιώσαμε την ανάγκη να συνεργαστούμε και πάλι γιατί διαφάνηκε και στην προηγούμενη συνεργασία μας που κράτησε 4,5 χρόνια ότι θα μπορούσαμε να προσφέρουμε κάτι καλό”.

Αρα, από ότι λέτε, δεν φύγατε για σοβαρό λόγο…

“Πράγματι έφυγα για ένα λόγο που δεν ήταν πολύ σοβαρός αλλά είμαι ένας άνθρωπος που όποτε μου ζητηθεί κάτι, δεν επιμένω. Είμαι ταυτόχρονα και εγωιστής. Μου ζήτησαν να λύσουμε τη συνεργασία μας και συμφώνησα, δεν ήθελα να μείνω με το ζόρι. Σε αυτά τα θέματα είμαι απόλυτος. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που ενήργησα έτσι στην προπονητική μου καριέρα”.

Αλήθεια, δεν βάζετε ποτέ νερό στο κρασί σας;

“Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ταλαιπωρούμαι σε όλη τη διάρκεια της καριέρας μου στους πάγκους. Εχω αλλάξει πάρα πολλές ομάδες και μαζί μου ταλαιπωρείται και όλη η οικογένειά μου. Αν έβαζα νερό στο κρασί μου, θα έμενα πολύ περισσότερο στις ομάδες που με εμπιστεύτηκαν. Οταν όμως κάτι με θίξει, παίρνω άμεσα τις αποφάσεις που πρέπει να πάρω”.

Τι είναι αυτό που δεν μπορείτε να ανεχθείτε, που σας θίγει στη δουλειά σας;

“Σίγουρα έχω δείξει ότι δεν θέλω την εκάστοτε διοίκηση μέσα στα πόδια μου. Πάνω από όλα όμως είναι η αξιοπρέπεια. Κανείς δεν μπορεί να με προσβάλλει. Σέβομαι τον καθέναν αλλά θέλω επίσης και να με σέβονται. Μέσα σε ένα χώρο όμως που έχει δεχθεί πολλά πλήγματα τα τελευταία χρόνια κατάφερα να διατηρήσω την αξιοπρέπειά μου και να δημιουργήσω ωραίες συνεργασίες”.

Στις δημόσιες σχέσεις πάντως έχετε κακές επιδόσεις, πρέπει να το παραδεχτείτε…

“Τι να κάνουμε; Είναι πράγματι ένα μειονέκτημα στη δουλειά μας αυτό. Αν είχα καλύτερες δημόσιες σχέσεις ίσως να περνούσα και από τις μεγάλες ομάδες αλλά από εκεί και πέρα δεν μετανιώνω. Διατηρώ αυτό το δικό μου στιλ και μέχρι να τελειώσω έτσι θα είμαι”.

Γιατί πιστεύετε ότι τα προηγούμενα χρόνια οι ελληνικές ομάδες δεν εμπιστεύονταν τον Ελληνα προπονητή;

“Δεν ξέρουμε μήπως δώσαμε δικαιώματα και εμείς οι ίδιοι οι Ελληνες προπονητές. Εχουμε ευθύνη μεγάλη κατά τη γνώμη μου. Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε τις ομάδες και τους προέδρους έχει να κάνει με τις δημόσιες σχέσεις. Δεν προσπαθούμε να κερδίσουμε τον άλλο με τη δουλειά μας αλλά με διάφορους άλλους τρόπους. Και ίσως αυτό ακριβώς να έκανε τους διοικούντες τις ομάδες απόμακρους. Τα τελευταία χρόνια όμως αναδύεται μία νέα γενιά Ελλήνων προπονητών πάρα πολύ καλή και πιστεύω ότι τα επόμενα χρονιά θα δοθεί ακόμη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε αυτά τα παιδιά. Δεν θέλω να πιστεύω ότι σε αυτό παίζει ρόλο μόνο η οικονομική κρίση”.

Για ποια από τις επαγγελματικές επιλογές σας μετανιώσατε;

“Πάντα ήμουν προσεκτικός στις επιλογές μου, δεν μετάνιωσα για τις περισσότερες. Υπήρξαν πάντως ένας δύο άνθρωποι που οι συμπεριφορά τους απέναντί μου ήταν πολύ άσχημη. Δεν πήγαινα όμως όπου με καλούσαν και φρόντιζα να σταθμίζω τις επιλογές μου πριν πάρω απόφαση. Αν τους αναφέρω αυτό τους δύο που δεν θα ήθελα να συνεργαστώ πάλι μαζί τους, θα πρέπει να αναφέρω ονόματα. Δεν θα το κάνω όμως. Θα δώσω χρονολογίες, η μία ήταν το 2000 και η άλλη σχετικά πρόσφατα ” .

Μπαίνουμε τότε στον πειρασμό να σας ρωτήσουμε για τη συνύπαρξή σας με τον κύριο Κομπότη στο Λεβαδειακό. Πως ήταν αυτή;

“Ειλικρινά σας μιλάω ήταν μία από τις δυο τρεις επιλογές τις οποίες θα έλεγα πριν από κάποιο καιρό ότι δεν θα έκανα ποτέ. Το τόλμησα όμως. Και μπορώ να πω ότι του ζήτησα έγινε αποδεκτό. Κρατήθηκε μακριά από το ποδοσφαιρικό τμήμα, δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα. Αλλά όλα ξεκινούν από την πορεία της ομάδας. Και στον Λεβαδειακό αυτή ήταν πολύ καλή. Τη δεύτερη χρονιά αρχίσαμε καταπληκτικά στον πρώτο γύρο, όλοι έλεγαν ότι θα βγούμε στην Ευρώπη αλλά ξεφουσκώσαμε. Ζήτησα επιθετικούς παίκτες γιατί δεν μπορούσαμε να κάνουμε εύκολα γκολ και τότε ήρθαν τα πρώτα σύννεφα μέχρι που φτάσαμε στο χωρισμό. Η συνεργασία όμως ήταν πολύ καλή σε γενικές γραμμές”.

Το να αναλάβετε τον Ατρόμητο λίγο πριν τα πλέι οφ δεν ήταν ρίσκο για σας;

“Τέτοια ρίσκα έχω πάρει πολλά στην προπονητική μου καριέρα. Μετά από τη φυγή μου από τον ΠΑΟΚ το 2007 έγινα ο προπονητής των ειδικών αποστολών. Πήγα στον Πανιώνιο, τον Ηρακλή, στον ΟΦΗ και πάντα τα κατάφερνα. Με τον ΟΦΗ μάλιστα έπρεπε να παίξουμε Ευρώπη. Στην περίπτωση του Ατρομήτου είδα ότι υπάρχει ένα πολύ καλό υλικό και συμπέρανα ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να αποτύχω, έπρεπε να έρθουν όλα στραβά. Υπήρχε ο φόβος μήπως χάσουμε τα πλέι οφ αλλά πήγαν όλα κατ΄ευχήν”.

Εχετε μπροστά την πρόκληση του Europa League. Είναι εφικτή η πρόκριση στους ομίλους;

“Θα εξαρτηθεί και από την κλήρωση αλλά όπως και να το κάνουμε θα είναι δύσκολο. Εχουμε πάντως και φιλοδοξία και αισιοδοξία. Ημασταν άτυχοι στα πλέι οφ, ελπίζουμε να είμαστε τυχεροί τώρα στην κλήρωση. Μία πιθανή συμμετοχή στους ομίλους θα είναι υπέρβαση για μία ομάδα όπως η δική μας, θα είναι πραγματικά σπουδαίο. Εχουμε πάντως πολύ καλό κλίμα και θα φτιάξουμε ποιοτικό σύνολο. Τα παιδιά δουλεύουν με μεγάλη διάθεση και αφοσίωση”.

Οι στόχοι για το πρωτάθλημα είναι πιο ξεκάθαροι πάντως…

“Ο Ατρόμητος έχει καθιερωθεί στις ισχυρές δυνάμεις του πρωταθλήματος. Τα τελευταία χρόνια μετά από τις δύο τρεις μεγάλες ομάδες ήταν πάντα στην πεντάδα. Μπορούμε και φέτος να τερματίσουμε τόσο ψηλά όσο πέρυσι”.

Στην κορυφή βλέπετε αλλαγές;

“Οχι, κατά τη γνώμη μου και πάλι ο Ολυμπιακός θα είναι η ομάδα που θα κόψει πρώτη το νήμα. Οχι, ίσως, με μεγάλη διαφορά. Ο ΠΑΟΚ με το υλικό που έχει, θα είναι κοντά στην πρώτη θέση αλλά δεν νομίζω ότι δεν θα μπορέσει να διεκδικήσει το πρωτάθλημα”.

Οι ομάδες φέτος είναι περισσότερες στη μεγάλη κατηγορία. Σας αρέσει αυτό;

“Δεν έχω πρόβλημα αλλά από τη στιγμή που θέλησαν να έχουν 18 ομάδες στη Superleague, τα πλέι οφ νομίζω ότι είναι περιττά. Τα παιχνίδια θα είναι πάρα πολλά και οι ομάδες που θα παίξουν και πλέι οφ θα έχουν μεγάλη καταπόνηση”.

Πέρυσι μετά το εκτός έδρας παιχνίδι με τον Ολυμπιακό κάνατε δηλώσεις που συζητήθηκαν. Τι σας ώθησε σ΄αυτήν την απόφαση;

“Το έκανα και στα δύο παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Από τη στιγμή που κάποιοι κλέβουν τον ιδρώτα των παικτών γιατί να μην εκφράσεις αυτό το οποίο αισθάνεσαι; Εγώ δεν φοβάμαι, δεν φοβήθηκα τα προηγούμενα χρόνια, θα το κάνω τώρα; Πολλοί δημοσιογράφοι βέβαια τα έβαλαν μαζί μου, καλοθελητές έτσι και αλλιώς υπάρχουν πάντα”.

Φως στο τούνελ της διαφθοράς στο ποδόσφαιρο βλέπετε;

“Δεν νομίζω. Και τα πράγματα όσο περνάει καιρός γίνονται χειρότερα. Είμαι απαισιόδοξος σ΄αυτό το κομμάτι, δεν βλέπω να υπάρχει επιστροφή”.

Σκέφτεστε το τέλος της καριέρας σας;

“Το σκέφτομαι, είμαι κοντά στο τέλος. Εχω κουραστεί θα έλεγα γιατί από τότε που σταμάτησα το ποδόσφαιρο, δουλεύω συνεχώς, από το 1985.Ηταν το μεράκι μου η προπονητική. Από τότε που έπαιζα ποδόσφαιρο, πάντοτε κρατούσα σημειώσεις, από τα 23 μου κιόλας”.

Ποιοι προπονητές σας επηρέασαν περισσότερο;

“Από την εποχή του Γκόρσκι άρχισα να ασχολούμαι πιο ενεργά. Ο επόμενος προπονητής που μου έκανε εντύπωση ήταν ο Βασίλης Δανιήλ τη σεζόν 1982-83. Βοηθούμενος από κάποιες μεταφράσεις μπήκα πιο δυναμικά στο χώρο και θέλησα να βγάλω κάτι δικό μου. Εχω ένα δικό μου ασκησιολόγιο και σε κάθε μειονέκτημα που έβλεπα στις ομάδες μου προσαρμοζόμουν αναλόγως”.

Από το ποδόσφαιρο έχετε ικανοποιηθεί οικονομικά κύριε Παράσχο;

“Σύμφωνα με τα χρόνια που έχω δουλέψει, όχι. Εδειξα τεράστια εμπιστοσύνη στους ανθρώπους του ποδοσφαίρου και παρά τις συνεχόμενες απογοητεύσεις και σφαλιάρες δεν έβαζα μυαλό. Στις περισσότερες ομάδες που δούλεψα ούτε καν συμβόλαιο δεν έκανα. Θα μου πεις είναι δυνατόν; Εχω χαρίσει πολλά λεφτά στην καριέρα μου σε παράγοντες που δεν σεβάστηκαν τη δουλειά μου. Εγώ πάντα απαιτώ μόνο τα δεδουλευμένα, πότε αποζημιώσεις. Θα μπορούσα να έχω περισσότερα χρήματα αλλά έστω και έτσι από εδώ και πέρα μπορώ να ζήσω μία άνετη ζωή με την οικογένειά μου”.

Διοικητικό πόστο σε κάποια ομάδα θα αναλαμβάνατε ποτέ;

“Οχι, σε καμία περίπτωση. Εγω έμαθα να εργάζομαι μέσα στο γήπεδο, αν δεν βάλω τη φόρμα μου να βγω στην προπόνηση δεν μπορώ. Είμαι της παλιάς σχολής, θα σχεδιάσω στο χαρτί, θα ζωγραφίσω, όλα τα κάνω με το χέρι. Εμαθα να χρησιμοποιώ και το κομπιούτερ αλλά ακόμα μου αρέσει το χαρτί. Να σχηματίσω το γήπεδο μόνος μου και να βγάλω προπονητικό πρόγραμμα”.

Θα σας λείψει, άρα, η προπονητική…

“Πάρα πολύ. Θα πρέπει να το πάρω απόφαση όμως όπως έγινε και με το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρα μου. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα μπορέσω να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Το σταμάτησα στα 33 και ενώ ήμουν σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση. Πάνω από όλα όμως είναι η αξιοπρέπεια, το ξαναείπα. Με πρόσβαλλε τότε κάποιος παράγοντας, ανταλλάξαμε κάποια λόγια και σταμάτησα από έναν εγωισμό. Εκτός αυτού δεν ήθελα να με φτάσει κανείς σε επίπεδο φυσικής κατάστασης, όταν έβλεπε κάποιον δίπλα μου που ήταν καλύτερος από μένα σ΄αυτόν τον τομέα, αρρώσταινα. Και επειδή τα χρόνια είχαν αρχίσει να με επηρεάζουν αποφάσισα να σταματήσω γιατί να μην με λυπούνται. Δεν το πίστευε κανένας. Μπορεί να συμβεί αυτό και τώρα”.

Εχετε δουλέψετε σε πάρα πολλές ομάδες. Από ποιες έχετε τις πιο δυνατές αναμνήσεις;

“Στον Ατρόμητο και στη Χαλκηδόνα δούλεψα πολλά χρόνια, άρα έχω και πολλά να θυμάμαι. Από την Καρδίτσα και την Καβάλα έχω εξαιρετικές αναμνήσεις. Το πέρασμά μου από τον ΟΦΗ θα μου μείνει αλησμόνητο, η φιλοξενία των ανθρώπων εκεί είναι το κάτι άλλο, πέρασε πολύ καλό. Στον Ηρακλή δούλεψα αποδοτικά επίσης. Ακόμη και στη Λειβαδιά, παρόλο που συνεργάστηκα μ΄ένα παράξενο πρόεδρο, το πέρασμά μου ήταν πολύ καλό. Και δέθηκα με τον κόσμο αν και οι πλατιές μάζες των ανθρώπων δεν την αγκάλιασαν αυτήν την ομάδα. Σε κάθε περίπτωση είμαι γεμάτος”.