Το who is του Ραούλ Μπράβο
Ο Ραούλ Μπράβο Σανφελίξ αποτελεί προϊόν της Ακαδημίας της Ρεάλ Μαδρίτης...
Το 1997 πήρε συμμετοχές με την εθνική Ισπανίας κάτω των 16, η οποία μάλιστα είχε κατακτήσει ένα δυνατό τουρνουά στο Αλγκάρβε της Πορτογαλίας. Η εθνική κάτω των 17 ήταν το επόμενο βήμα του, με την οποία στο τουρνουά του Νουμπούργκ είχε σκοράρει δύο φορές σε τρεις αγώνες.
Ημ. γέννησης: 14/04/1981
Ύψος: 1.76
Βάρος: 72
2000-01: Ρεάλ Μαδρίτης C 0-0
2001-02: Ρεάλ Μαδρίτης Β 28-2
2001-03: Ρεάλ Μαδρίτης 8-1
2003 (δαν.): Λιντς 5-0
2003-04: Ρεάλ Μαδρίτης 32-1
2004-05: Ρεάλ Μαδρίτης 13-1
2005-06: Ρεάλ Μαδρίτης 14-2
2006-07: Ρεάλ Μαδρίτης 8-0
Διεθνής: Ισπανία 14-0
Τσάμπιονς Λιγκ: 21-0
Παλμαρέ: 2 πρωταθλήματα (2003,07), 1 ισπανικό Σούπερ Καπ (2003), 1 Τσάμπιονς Λιγκ (2002), 1 ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ (2002), 1 Διηπειρωτικό (2002)
Η πρώτη συμμετοχή του με την πρώτη ομάδα της Ρεάλ ήρθε στις 6 Οκτωβρίου του 2001. Οι πολλές απουσίες διεθνών παικτών τον έφεραν στο γήπεδο, με αντίπαλο την Αθλέτικ Μπιλμπάο. Σε εκείνο το ματς, οι “μερένχες” είχαν επικρατήσει 2-0 στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”.
Παρά το ότι ήταν μέλος της Ρεάλ Μαδρίτης Β, προπονούταν συχνά με την πρώτη, καθώς ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε εκτιμούσε ιδιαίτερα τις δυνατότητές του. Κάτι που φάνηκε το καλοκαίρι του 2002, όταν τον ανέβασε στην πρώτη ομάδα. Προηγουμένως, ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ στη Γλασκώβη, αν και δεν είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Από τη στιγμή που μπροστά του αγωνιζόταν ο Ρομπέρτο Κάρλος, οι ευκαιρίες να δείξει την αξία του και να πάρει συνεχόμενα παιχνίδια ήταν άκρως περιορισμένες (δύο συμμετοχές). Ως εκ τούτου, τον Γενάρη του 2003 δόθηκε δανεικός στη Λιντς. Όσο ήταν κάτοικος “Ίλαντ Ρόουντ” αγωνίστηκε πέντε φορές με την άσπρη φανέλα και βέβαια δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη του Μικ ΜακΚάρθι.
Η σεζόν 2003-04 όμως ήταν η καλύτερή του, καθώς αγωνίστηκε σε 32 ματς και έδειξε ότι θα μπορούσε να καθιερωθεί. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν έγινε πραγματικότητα, παρά και τις δέκα παρουσίες στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς τα επόμενα δύο χρόνια είχε και πάλι περιορισμένες παρουσίες στην ενδεκάδα.
• Το 1998 είχε υποστεί ρήξη χιαστών και έμεινε εκτός αγωνιστικών χώρων για 372 ημέρες.
• Όταν ήταν παιδί, λάτρευε να παίζει ποδόσφαιρο στις παραλίες προαστίου της Βαλένθια απ’ όπου και κατάγεται.
• Πριν από κάθε αγώνα, η αγαπημένη συνήθειά του είναι να βλέπει DVDs στον φορητό υπολογιστή του.
• Πολλοί είχαν πει πως καλό για την καριέρα του θα ήταν να φύγει από τη Ρεάλ. Εκείνος όμως δήλωσε: ” Δε νομίζω ότι το να είμαι στον πάγκο της Ρεάλ είναι κακό. Ο Ρομπέρτο Κάρλος είναι ο καλύτερος αριστερός οπισθοφύλακας του πλανήτη και πρέπει να μάθω από αυτόν“.
• Ανήμερα του Αγίου Νικολάου, στις 6 Δεκέμβρη του 2005, είχε τεθεί αντιμέτωπος του Ολυμπιακού στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι Πειραιώτες είχαν πάρει τη νίκη και ο Ραούλ Μπράβο είχε βγάλει την ασίστ για το γκολ του Σέρχιο Ράμος στο 7ο λεπτό.
• Το 2004, ο Μικ ΜακΚάρθι, ο οποίος ήταν προπονητής του Μπράβο στη Λιντς, σχολίαζε για το BBC τους αγώνες του Euro. Όταν ρωτήθηκε για τον πρώην παίκτη του, ήταν λακωνικός: ” Άλλος παίκτης σε σχέση με αυτόν που ήξερα εγώ “.
Το γεγονός αυτό δεν πτόησε τους ανθρώπους της Ρεάλ, οι οποίοι του πρότειναν τριετές συμβόλαιο, με το οποίο συμφώνησε ο παίκτης, το καλοκαίρι του 2006.
Τη σεζόν που μας πέρασε πήρε χρόνο σε οκτώ ματς πρωταθλήματος, σε πέντε από τα οποία μπήκε ως αλλαγή. Παράλληλα, αγωνίστηκε για 31 λεπτά στη νίκη της Ρεάλ με 3-2 επί της Μπάγερν, για την πρώτη φάση των νοκ άουτ αγώνων του Τσάμπιονς Λιγκ.
Κεφάλαιο: Εθνική Ισπανίας
Ο Μπράβο είναι κλασικό παράδειγμα διεθνούς ποδοσφαιριστή που έχει περάσει από όλα τα κλιμάκια. Το ντεμπούτο του με τη φανέλα των “Φούριας Ρόχας” έγινε τον Αύγουστο του 2002, σε ένα φιλικό με αντίπαλο την Ουγγαρία. Ο Ινιάκι Σάεθ του έδωσε την ευκαιρία και έκτοτε μετράει 14 συμμετοχές.
Ήταν βασικός και στα τρία ματς της Ισπανίας στο Ευρωπαϊκό της Πορτογαλίας, αλλά μετά από αυτό ανέλαβε ο Λουίς Αραγονιές, ο οποίος κάθε άλλο παρά τον εμπιστευόταν. Μάλιστα, έπεσε τρίτη επιλογή, πίσω από τους Πάμπλο Ιμπάνεθ και Ασιέρ Ντελ Όρνο. Συνέπεια των προηγουμένων, ήταν το ότι δεν αποτέλεσε μέλος της αποστολής που έδωσε το παρόν στο Παγκόσμιο Κύπελλο που έλαβε χώρα στα γήπεδα της Γερμανίας.