Υπερεκτίμηση ή αυτοεκτίμηση

Όχι βέβαια ότι το τελικό 1-1 ήταν ένα κακό αποτέλεσμα, παρά την επικράτηση της Ελβετίας στην Μολδαβία. Κάθε άλλο. Άλλωστε και ο πιο φιλόδοξος μνηστήρας και συγκάτοικος από το βράδυ του Σαββάτου στο ρετιρέ, η Ελβετία, ισόπαλη με σκορ 2-2 αναδείχθηκε στο Ισραήλ. Απλώς μας νίκησε στο γήπεδο Καραϊσκάκη και μετέφερε σε μας την πίεση, που η ίδια είχε μετά την εντός έδρας ήττα από το Λουξεμβούργο την δεύτερη αγωνιστική.

Γι αυτό μιλάμε για ευκαιρία, γιατί μία νίκη στο Ισραήλ ισοφάριζε ως έναν βαθμό αυτό το μειονέκτημα. Και πάλι όμως δεν θα άλλαζε τίποτε, σε ό,τι αφορά στον ελληνικό στόχο, όταν κληθούμε να αντιμετωπίσουμε εκτός έδρας την Ελβετία. Κι αυτό γιατί μόνο η νίκη μας καθίζει και πάλι στο τιμόνι του οδηγού της κούρσας του ομίλου, ενώ η ισοπαλία μας οδηγεί στην ρώσικη ρουλέταενδεχόμενης υπεροχής των Ελβετών σε περίπτωση ισοβαθμίας. Λέγεται και γράφεται ότι ο ομοσπονδιακός τεχνικός στα πλάνα επί χάρτου και οι διεθνείς μας στα σχέδια επί χόρτου υπερεκτίμησαν το Ισραήλ και με μία διαφορετική αγωνιστική συμπεριφορά ίσως θα είχαν πετύχει να αποδράσουν με το τρίποντο.

Πολύ φοβάμαι ότι ασκείται στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα -τόσο ανώφελα- η ίδια πίεση, που είχε ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη, την οκταετία 1995-2003. Το γεγονός ότι η ανασταλτική λειτουργία αποδυναμώνει τον αντίπαλο, μας οδηγεί στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι τελικά δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο και θα έπρεπε να τον ισοπεδώσουμε κιόλας!

Δεν θα πω ότι το Ισραήλ είναι κάποια ποδοσφαιρική υπερδύναμη. Θα ήταν ανόητο. Δεν θα ισχυριστώ όμως κιόλας, ότι πρόκειται για ομάδα που σου δίνει το δικαίωμα να προδιαγράφεις νίκες μέσα, έξω από το βράδυ της κλήρωσης. Είναι μια σφικτή ομάδα, με πολύ γρήγορους μεσοεπιθετικούς, που μπορούν να κάνουν τη ζημιά σε οποιονδήποτε αντίπαλο κάνει το λάθος να τους υποτιμήσει. Ο περιορισμός της δραστηριότητάς τους το σαββατόβραδο, ήταν αποτέλεσμα της ελληνικής αγωνιστικής τακτικής. Σε αντίθετη περίπτωση, θα έλεγα ότι συγκέντρωναν τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες τα ενδεχόμενα οφέλους και ζημίας.

Όσο δηλαδή θα αυξάναμε τις δικές μας πιθανότητες να επικρατήσουμε, άλλο τόσο θα αυξάναμε και τον δείκτη επικινδυνότητας της αναμέτρησης, επιτρέποντας στους Ισραηλινούς να κάνουν το παιχνίδι τους στην κόντρα επίθεση.

Είναι λογικό να ψάχνουμε να ρεφάρουμε αλλού και νωρίτερα, την εντός έδρας γκέλα με τους Ελβετούς και ίσως να μας δοθεί κιόλας αυτή η ευκαιρία, αν παραμείνουμε σοβαροί και ορθολογικοί. Είναι όμως θέμα υπευθυνότητας, αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης να το κάνουμε στην Ελβετία, όταν με το καλό έρθει εκείνη η ώρα.