Ένας Κάρλος δεν φέρνει την άνοιξη

Η πρόβα τζενεράλε της ΑΕΚ ενόψει του πρώτου επίσημου αγώνα της χρονιάς με την Ντιναμό Τιφλίδας για τα πλέι οφ του Europa League, άφησε μια γλυκόπικρη γεύση στους φιλάθλους της ομάδας. Όσοι έσπευσαν στο ΟΑΚΑ το βράδυ τoυ Σαββάτου να την δουν στο πρώτο της εντός έδρας φιλικό για φέτος, σίγουρα θα περίμεναν κάτι καλύτερο από τους ποδοσφαιριστές του Χιμένεθ.

Η Ένωση μετά την ολοκλήρωση του βασικού σταδίου της φετινής προετοιμασίας και ενώ βρίσκεται ακόμη σε περίοδο μονταρίσματος ενόψει της έναρξης της νέας σεζόν, έδειξε ανήμπορη να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Ο αντίπαλος, αν μη τι άλλο στα μέτρα της και οι προσδοκίες σαφώς μεγαλύτερες.

Οι κιτρινόμαυροι έδειξαν να αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην κυκλοφορία. Η μεταφορά της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση, κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν, με την μεσαία γραμμή να μη βρίσκει ελεύθερους χώρους και να επιχειρούνται στις περισσότερες των περιπτώσεων η ανάπτυξη από τα άκρα και οι “γιόμες”, χωρίς όμως τα αποτελέσματα να αφήνουν κανέναν ικανοποιημένο.

Το μόνο ενθαρρυντικό, η πολύ καλή παρουσία των Χοσέ Κάρλος, Στιβ Μπέλεκ και Έιντουρ Γκούντγιονσεν. Ειδικά δε ο πρώτος, αποτέλεσε όαση μέσα στη γενική μετριότητα, ξεσηκώνοντας τον κόσμο σε κάθε ενέργεια του. Αν και τα συμπεράσματα είναι πρόωρα, δεν φαίνεται να έχουν άδικο όσοι ισχυρίζονται ότι ο Σκόκο θα ξεχαστεί γρήγορα, με τον Ισπανό μεσοεπιθετικό να προβάλει ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί για να πάρει τον τίτλο του “αγαπημένου παιδιού” της εξέδρας.

Παίκτες στην Ελλάδα που συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά του Χοσέ Κάρλος είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του μισού χεριού και ο ένας εξ αυτών είναι ο Βιεϊρίνια. Ο νεοαποκτηθείς άσος της ΑΕΚ χρησιμοποιεί με χαρακτηριστική άνεση και ευκολία και τα δύο πόδια, έχει την κάθετη πάσα, είναι γρήγορος, ντριμπλαδόρος και τα στημένα του αποτελούν σε κάθε περίπτωση πηγή κινδύνου.

Ένας Κάρλος όμως δεν φέρνει την άνοιξη. Η ομάδα “πονά”, σε περισσότερες από μία θέσεις και αυτό το βλέπουν ακόμα και οι τυφλοί.

Ζητείται άμεσα ενίσχυση στα χαφ με ένα παίκτη επιπέδου Ντιόπ, που θα “γεμίζει” τη μεσαία γραμμή. Όσον αφορά τα άκρα, οι Καράμπελας και Γεωργέας, αν και είχαν όπως πάντα όρεξη όντας διατεθειμένοι να ματώσουν για τη φανέλα, φανέρωσαν αρκετές αδυναμίες στο δημιουργικό κομμάτι (βλέπε σέντρες). Σοβαρό μείον για μια ομάδα που πρέπει να δημιουργεί κατά ριπάς ευκαιρίες και να μετουσιώνει ορισμένες εξ αυτών σε γκολ.

Όσον αφορά το δίδυμο της άμυνας, ο Δέλλας για ακόμη ένα ματς ήταν αρχοντικός, ηγέτης. Η παρουσία του και μόνο εμπνέει σιγουριά, όμως τη μαγιά “χαλάει” ο άπειρος και νευρικός σε πολλές περιπτώσεις Μανωλάς. Ο νεαρός αμυντικός, ενώ διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να τον καταστήσουν ως έναν από τους κορυφαίους στη θέση του Έλληνες ποδοσφαιριστές, στερείται καθαρού μυαλού, με τη συμπεριφορά του εντός αγωνιστικό χώρου να σου προκαλεί πολλές φορές εκνευρισμό. Όχι, δεν απαγορεύεται να διαμαρτυρηθείς στους συμπαίκτες σου, ακόμη κι αν είσαι 20 χρόνων, ωστόσο όταν υπάρχει δίπλα σου ο Δέλλας, οφείλεις να μην τον παρακάμψεις.

Εν ολίγοις, θέλει δουλειά ακόμη η φετινή ΑΕΚ και μάλιστα πολλή. Θέλει και ενίσχυση, προφανώς. Χρόνος υπάρχει, μένει να δούμε αν θα βρεθούν και τα λεφτά για να καταφέρει η διοίκηση να μπαλώσει τα κενά και εν συνεχεία να πετάξει το μπαλάκι στον Χιμένεθ.

ΥΓ: Ο Χιμένεθ δήλωσε προβληματισμένος μετά το ματς με τη Χετάφε, ότι η ΑΕΚ αποδυναμώθηκε πολύ φέτος. Γεγονός. Όμως στις θέσεις των Μπλάνκο και Σκόκο, ήρθαν οι Μπέλεκ και Χοσέ Κάρλος. Στη θέση του Σάχα ο Κωνσταντόπουλος, στη θέση του Γιάχιτς, ο Κοντοές, στη θέση του Νασούτι ο Κάλα, ενδεχομένως να επιστρέψει ο Μίτσελ και βάσει των συνθηκών μέχρι σήμερα, δεν έχει αναπληρωθεί μόνο το κενό του Ντιόπ. Στον αντίποδα αποκτήθηκε ο Γκούντγιονσεν για να ενισχύσει και όχι να αναπληρώσει, καθώς και οι Σιαλμάς, Μπουγαΐδης που θα αποτελέσουν λογικά δεύτερες λύσεις. Εφόσον αποκτηθεί αμυντικός χαφ ικανός να σταθεί επάξια στον ρόλο του αντι-Ντιόπ, οι δικαιολογίες του Ισπανού τελειώνουν και εκεί αρχίζει η δουλειά του. Ίδωμεν.