Μπιλ Κένεντι: ΚΚΕ να μην είναι!
Πόσο αντικειμενικά θα κρίνουμε έναν αθλητή ή έναν διαιτητή με την οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα/διαφορετικότητα; Πρέπει ο επαγγελματίας να ενημερώνει για τις συνήθειές του; Mε αφορμή την περίπτωση του Μπιλ Κένεντι, ο Τάσος Μαγουλάς θέτει διάφορα ερωτήματα για ένα "καυτό" ζήτημα.
Το ΝΒΑ στηρίζει απόλυτα την επιλογή του διαιτητή Μπιλ Κένεντι να μιλήσει δημόσια για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις μετά από το συμβάν με τον Ραζόν Ρόντο. Ο γκαρντ των Κινγκς του επιτέθηκε στον αγώνα με την Βοστόνη και τον υποχρέωσε να τον αποβάλει καθώς ακούστηκαν προσβολές όπως “είσαι γαμ… αδ….”. Ο Ρόντο τιμωρήθηκε με έναν αγώνα για την φραστική επίθεση, κάτι που μάλλον ενόχλησε τον διαιτητή με αποτέλεσμα να επιλέξει αυτή την περίοδο για να δημοσιοποιήσει το γεγονός πως είναι ομοφυλόφιλος.
Ο Μαρκ Κούμπαν, όπως πάντα, αποκάλυψε πως άπαντες στο ΝΒΑ, γνώριζαν πως ο μαύρος διαιτητής είναι γκέι με αποτέλεσμα η επίθεση του Ρόντο να μην θεωρείται ως ένα απλό ξέσπασμα της στιγμής. Ο παίκτης χρησιμοποίησε τις…γνωστές εκφράσεις απέναντι σε έναν άνθρωπο με την συγκεκριμένη προτίμηση γνωρίζοντάς την. Αυτό μάλλον ενόχλησε τον ρέφερι για ένα θέμα το οποίο λογικά δεν ενδιαφέρει κανέναν να το γνωρίζει διότι δεν τον αφορά άλλωστε.
Ένα πρωτάθλημα που είχε διαιτητή που έστηνε ακόμα και πλέι οφ ή κακές διαιτησίες οι οποίες έκριναν τίτλους, δεν γίνεται καλύτερο ή χειρότερο με την γενναία αποκάλυψη. Μία διαφορετική περίπτωση από αυτή του Τζέισον Κόλινς και του αξιοπρεπέστατου Τζον Αμίτσι. Ο Κένεντι μοιάζει να ζητά πιο βαριά τιμωρία για τον αθλητή, επειδή του επιτέθηκε ασχολούμενος με την σεξουαλικότητά του.
Ο Κόλινς και ο Αμίτσι
Ο Κόλινς αποκάλυψε πως είναι γκέι, μόλις κατάλαβε πως δεν ασχολείται κανείς μαζί του κι έμενε χωρίς δουλειά. Αντίθετα ο Τζον Αμίτσι απέφυγε να γνωστοποιήσει (με σημαντικό προσωπικό κόστος) αυτό που γνώριζαν όλοι,ακόμα και στην Ελλάδα από το πέρασμά του στον Παναθηναϊκό,μέχρι το 2007. Ο ίδιος είχε υποστηρίξει πως υπήρχαν δύο αιτίες: η μία η αισχρή νομοθεσία στην Γιούτα που απέλυε ομοφυλόφιλους εργαζομένους και η άλλη πως όπως είχε πει ο ίδιος, δεν είχε καμία σημασία να πει κάτι όσο δεν επηρέαζε το ίδιο το παιχνίδι. Τόνισε πως όφειλε να ξεχωρίσει το προσωπικό από το συλλογικό αφού ο στόχος του δεν ήταν κάποιας μορφής ηρωοποίηση, αλλά το δικαίωμα σε ελεύθερη ζωή.
Το ΝΒΑ, από την περίπτωση της δημιουργίας του WNBA, το οποίο στηρίζεται-ενισχύεται από την πρώτη ημέρα ανοικτά από την ομοφυλοφιλική κοινότητα των ΗΠΑ έδειξε πως ως οργανισμός δεν ασχολείται με τις σεξουαλικές προτιμήσεις των μελών του. Σίγουρα ένας σημαντικός αριθμός εμπλεκομένων, ως μέλη μίας συγκεκριμένης κοινωνίας, δεν αισθάνονται ιδιαίτερα άνετα με την παρουσία πολλώ δε μάλλον την δημοσιοποίηση τέτοιων καταστάσεων, αλλά ο Στερν έδειξε τον δρόμο πώς ο ρατσισμός, κάθε είδους και υπάρχουν πολύ χειρότερες καταστάσεις ιδιαίτερα στην Ευρώπη, είναι εχθρός του αθλητισμού.
Πρέπει να τα γνωρίζουμε όλα;
Βέβαια εδώ μπαίνει και η συζήτηση της δημοσιοποίησης οποιασδήποτε σεξουαλικής δράσης. Ο ένας είναι ομοφυλόφιλος, ο άλλος πηγαίνει με 20 γυναίκες κάθε πρωί, ο τρίτος θα μιλήσει για… μεγέθη; Γιατί πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος τί συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες, ιδιαίτερα σε εποχές πραγματικά ανοικτόμυαλες, αν θυμηθούμε την “ορμονοθεραπεία” των Άγγλων στους ομοφυλόφιλους στα 50ς; Υπήρξαν περίοδοι, και μάλιστα όχι μακρινές όπου ήταν αναγκαίες πράξεις ακτιβισμού. Τα πράγματα όμως έχουν σαφέστατα βελτιωθεί, απέχοντας από το να είναι ιδανικά.
Οι αρχαίοι έλεγαν “μέτρον άριστον” και ισχύει για όλα. Από την καταπίεση ανθρώπων και ψυχών, το άλλο άκρο (πάντα για το κομμάτι του αθλητισμού) μπορεί να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του. Λίγοι, ακόμα και τότε, ενοχλήθηκαν από την ιστορία του Μάτζικ με τον ιό HIV. Δεν υπήρξε ομάδα που να έκοψε το συμβόλαιο του Αμίτσι επειδή σύχναζε σε γκέι μπαρ. Ο Γουίλτ Τσάμπερλεν δεν έκλεινε τις σεζόν ενημερώνοντας για τις σεξουαλικές του συνευρέσεις. Αντίθετα ο Κόμπε είχε σταλεί δικαίως στο πυρ το εξώτερο για την υπόθεση βιασμού μίας καμαριέρας. Ο Τζέισον Κιντ για χρόνια προσπαθούσε να βγάλει την ρετσινιά του wife beater.
Πόσο αντικειμενικά θα κρίνουμε έναν αθλητή με την οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα/διαφορετικότητα; Πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσουμε τον άνθρωπο από τον επαγγελματία; Πρέπει ο επαγγελματίας να ενημερώνει για τις συνήθειές του; Σίγουρα αν καταπιέζεται, επηρεάζεται, οφείλει να το κάνει, αλλά αν δεν είναι αυτή η περίπτωση, έχει κάποια σημασία; Έχει κάποια υποχρέωση;
Νέοι δρόμοι μεν…
Η ιστορία του Μπιλ Κένεντι είναι πολύ διαφορετική από των περισσοτέρων ανδρών αθλητών διότι εκεί εντοπίζουμε το θέμα. Στο WNBA, άπασες οι αθλήτριες σε διαφορετικές στιγμές συζήτησαν την επιλογή τους και ουδείς ασχολήθηκε. Διότι δεν υπάρχει κάτι προς ενασχόληση αναφορικά με την προσωπική ζωή του οποιουδήποτε.
Ο Αμερικανός διαιτητής σίγουρα ανοίγει έναν δρόμο, αλλά όπως συμβαίνει με αχαρτογράφητες περιοχές, θέλει πολύ προσοχή για να οδηγήσει στην σωστή κατεύθυνση και όχι σε ένα χειρότερο αδιέξοδο. Κάθε κοινωνία άλλωστε έχει τις δικές της αποστροφές που δεν είναι πάντα οι σεξουαλικές προτιμήσεις. Στις ημέρες μας, συνήθως δεν είναι.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εξηγούμεθα δια να μην παρεξηγούμεθα, σπορ λατρεμένο στην Ελλάδα. Ο τίτλος έχει σχέση με κάποια από τα ανέκδοτα που κατά καιρούς κυκλοφορούν στην χώρα μας για διάφορες καταστάσεις. Το πολιτικά ορθό, είναι πολύτιμο, αν δεν …πνίγει/ποινικοποιεί την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία στην προσπάθεια για χιούμορ, όταν τα όρια παραμένουν απαραβίαστα.