Τα πλάνα, τα αλαλούμ και οι ακροβασίες
Ο Δημήτρης Κριτής γράφει για τον Αντρέα Στραματσόνι, τους παραπονούμενους, το αλαλούμ και την Μπαλωμένου.
Μπορεί για τον Γιάννη Αλαφούζο να ήταν μία απόφαση με βαριά καρδιά, αλλά για την πλειονότητα όσων βρίσκονται εντός και πέριξ του ποδοσφαιρικού τμήματος του Παναθηναϊκού, η απομάκρυνση του Γιάννη Αναστασίου ήταν μία επιβεβλημένη κίνηση, προκειμένου να αποκατασταθούν οι ισορροπίες και να επιστρέψει η γαλήνη στο “Γεώργιος Καλαφάτης”.
Όσοι επέμεναν πεισματικά ότι “το γυαλί έχει ραγίσει και δεν ξανακολλά”, περίμεναν ότι μετά την αλλαγή στην τεχνική ηγεσία, οι σχέσεις εμπιστοσύνης που είχαν διαρραγεί σε επικίνδυνο βαθμό για την ψυχική υγεία του οργανισμού, θα βελτιώνονταν. Ίσως όχι εντυπωσιακά, εν μία νυκτί, αλλά θα βελτιώνονταν. Όμως για την ώρα διαψεύδονται πανηγυρικά.
Γιατί; Γιατί προφανώς κάποιοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να γίνουν… Αναστασίου στη θέση του Αναστασίου, να μην αναδιανείμουν αλλά να διατηρήσουν τις υπερεξουσίες που τον εξέθεσαν και εν τέλει τον οδήγησαν στην πόρτα της εξόδου. Ως να μη διδάχθηκαν από το τέλος του, που θα συμφωνήσουμε ότι δεν άξιζε στον Αναστασίου του πρώτου ενάμιση χρόνου.
Άρχισαν λοιπόν να ασκούν προσωπική πολιτική σε δήθεν γραμμή “project”, που κάποιες φορές έφερε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση ακόμη και τον αντικαταστάτη του Γιάννη Αναστασίου! Βλέπετε, ο Αντρέα Στραματσόνι θα έπρεπε να εξηγήσει στους παραπονούμενους, γιατί βρίσκονται εκτός πλάνων από τις πρώτες κιόλας ημέρες ανάληψης των καθηκόντων, άνευ ουδεμιάς επαναξιολόγησης του ρόστερ εκ μέρους του. Κι εκείνος αιφνιδιασμένος τους απαντούσε ότι δεν είναι δική του απόφαση…
Και μπερδέματα
Υπήρξαν και παρεξηγήσεις! Ο Χρήστος Μπούρμπος δοκιμάστηκε σε δύο αλλεπάλληλες προπονήσεις ως δεξί μπακ την εβδομάδα πριν την τελική ευθεία για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, έως ότου αίφνης εξαφανιστεί από τις διαθέσιμες λύσεις και κάνει παρέα με τον Δώνη, τον Σταματάκη και τον Ταμπάκη στο ποδοβόλεϊ, την ώρα που οι υπόλοιποι παίρνουν μέρος σε ασκήσεις τακτικής και εκπαιδευτικό διπλό.
Κάποιοι ρωτούσαν -και ως έναν βαθμό απόλυτα δικαιολογημένα- για τον Νίκο Καλτσά. Δεν αποτελεί μέρος κάποιας μαύρης λίστας. Και αυτό, όχι γιατί είναι καλοκαιρινό απόκτημα. Άλλωστε και ο Δώνης μόλις το καλοκαίρι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο και τρεις μήνες (!) αργότερα αναζητούνται τρόποι διαζυγίου! Αλλά και ο Θανάσης Ντίνας τον Δεκέμβριο του 2014 υπέγραφε επέκταση του συμβολαίου του και έξι μήνες αργότερα κλήθηκε να συμφωνήσει τον τερματισμό της συνεργασίας.
Ο Νίκος Καλτσάς βρίσκεται κανονικά μαζί με τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, σε όλη τη διάρκεια του προπονητικού προγράμματος. Συμπεριλήφθηκε μετά από τρεις αποκλεισμούς (ακόμη και στο παιχνίδι κυπέλλου στην Πάτρα) στην αποστολή για τον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης, πήρε θέση στο δεύτερο σαρανταπεντάλεπτο και σκόραρε. Είναι σαφές ότι πρόκειται για μία περίπτωση που διαχειρίζεται ο προπονητής. Ιδιαίτερα μάλιστα να λάβουμε υπ’ όψιν και την πληροφορία που θέλει τον 25χρονο μεσοεπιθετικό των “πρασίνων” (όπως και τον Σωτήρη Νίνη) να είχε προηγουμένως τουλάχιστον δύο τετ α τετ με την ομάδα των συνεργατών του Αντρέα Στραματσόνι και εκτενή κουβέντα πάνω σε θέματα τακτικής.
Η αγορά χρόνου
Γιατί κάποια στιγμή θα το πάρει πάνω του ο Ιταλός. Δεν γίνεται αλλιώς. Απλά μέχρι τότε “αγοράζει χρόνο”. Όπως καλή ώρα και η Αθηνά Μπαλωμένου, που κάποιοι κατηγορούν εσχάτως ότι “απέκτησε γνώμη και για ποδοσφαιρικά θέματα”, αλλά τουλάχιστον έχει την κοινή λογική (γιατί δεν χρειάζονται εξειδικευμένες νομικές γνώσεις) για να καταλάβει ότι μία ΠΑΕ που οφείλει στους εργαζομένους της, δεν έχει την πολυτέλεια να “παίζει με τη φωτιά” διανέμοντας λίστες και ρόλους ανεπιθυμήτων…
Κι όταν αυτοί (οι ανεπιθύμητοι ντε…) φτάνουν στα πρόθυρα της έκρηξης, βρίσκει τον τρόπο να εξομαλύνει τις καταστάσεις. Κάποιες φορές ακόμη και με δικαιολογίες που ακούγονται συνήθως στα γραφεία της αθλητικής δικαιοσύνης, αλλά τη δουλειά τους την κάνουν. Ως πότε όμως;
