Ας μην μας κυνηγούν τα… λυκόσκυλα (vids)
Την Πέμπτη το βράδυ τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και ο Ολυμπιακός εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στο Final Four της Ευρωλίγκα. Το Βερολίνο τους περιμένει. Με ή χωρίς... λυκόσκυλα εξαρτάται από εμάς τους ίδιους. To contra.gr ήταν στην άφιξη των "ερυθρόλευκων" και μίλησε με τους πρωταγωνιστές. Videos...
Kαλωσορίσατε στο Βερολίνο. Στην ενωμένη πόλη. Στην πόλη των αντιθέσεων. Στην πόλη που δύο κόσμοι από την ίδια μήτρα προσπαθούν να ομογενοποιηθούν ξανά. Εκεί όπου συναντιέται το παλιό με το νέο. Η μετάλλαξη του Βερολίνου την τελευταία 15ετία συνδέεται με την ενοποίηση του πληθυσμού, καθώς δύο αστικές κοινότητες, που για αρκετές δεκαετίες είχαν αντιδιαμετρικό προσανατολισμό και συμβιούσαν δραματικά χωριστά, κλήθηκαν να αποτελέσουν ένα ενιαίο σύνολο. Αποτέλεσμα αυτού είναι η απουσία από την πόλη ενός “κέντρου-πυρήνα”.
Βόλτες στην πόλη
Εκτός από την Πύλη του Βραδεμβούργου ή το διάσημο πλέον Pάιχσταγκ, σας προτείνουμε να περπατήσετε την Karl Marx Alee στο Ανατολικό Βερολίνο, κατά μήκος των προσόψεων των άλλοτε τεράστιων σοσιαλιστικών μπλοκ, ορισμένα των οποίων είναι, μάλλον, ακατοίκητα.
Πού να φάτε
• Petrocellis στην Kurfrstendamm. Adnan στην Bleibtreustrasse.
• Zwolf Apostel στην Savignyplatz (στα τόξα του υπέργειου προαστιακού S-Bahn).
• Florian στη Savignyplatz, γωνία με Grolmannstrasse.
• Cafe Einstein, στην Kurfrstenstrasse. Υπάρχουν αρκετά παραρτήματά του, ακόμα και στην Unter den Linden στο τέως ανατολικό Βερολίνο.
Μία, δύο συμβουλές, όπως τις αλιεύσαμε στο διαδίκτυο, διότι στις αρχές Μαΐου το Βερολίνο είναι υπέροχο. Αξίζει επιτέλους να απολαύσουμε τη χαρά που μας δίνουν δύο ελληνικές ομάδες, οι οποίες συμμετέχουν στο φάιναλ φορ. Διότι ακόμα και αν δεν το θέλουμε, θα φροντίσουν οι Γερμανοί αστυνομικοί να το απολαύσουμε. Δεν χρειάζεται να δούμε εν τάχει τα αξιοθέατα μπροστά εμείς και πίσω τα πεινασμένα γερμανικά λυκόσκυλα.
Απλά έκαναν τη δουλειά τους…
Πάμε και στα αγωνιστικά. Μετά τα πανηγύρια, την εθνική υπερηφάνεια, τη δικαιολογημένη χαρά των φίλων των “αιωνίων”, το ξεκίνημα των ετοιμασιών για την εκστρατεία στο Βερολίνο και το πρώτο …ελληνικό φάιναλ φορ μετά το 1995, να γίνουμε και λίγο κυνικοί.
Μόλις τελείωσαν οι δύο μεγάλες εκτός έδρας νίκες σε Σιένα και Μαδρίτη καλό θα ήταν να δούμε πως τόσο ο Ολυμπιακός όσο και ο Παναθηναϊκός έκαναν απλά το καθήκον τους.
Τη δουλειά τους, όπως αυτή ορίστηκε το καλοκαίρι με τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων των διοικήσεών τους. Οι δύο πιο ακριβές ομάδες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, δεν μπορούσαν να σκέφτονται τίποτα λιγότερο από την συμμετοχή στο φάιναλ φορ. Σκεφτείτε πως ο προϋπολογισμός της Ρεάλ φτάνει στο 50% των χρημάτων του φετινού Ολυμπιακού, ενώ η Σιένα με το ζόρι αγγίζει τα 10 εκατομμύρια ευρώ σε μπάτζετ.
Βεβαίως τα ευρώ δεν βάζουν τρίποντα, αλλά με τόσα ευρώ δεν γίνεται σε μία σειρά τόσων αγώνων να ηττηθείς. Τώρα έρχονται τα σπουδαία και την Πρωτομαγιά θα μάθουμε ποιος είναι ο επιτυχημένος.
Ο Παναθηναϊκός έδειξε τρομερό χαρακτήρα κι εγωισμό έστω και αν στον τέταρτο αγώνα δεν μπόρεσε, δεν ήταν δυνατόν κιόλας, να παίξει την ίδια άμυνα. Γι αυτό ο Σπανούλης φρόντισε να τρέξει την ομάδα του και να την πάει σε έναν υψηλό σκορ εκεί που δεν θα έφτανε ποτέ η Σιένα. Ακριβώς όπως στην πρώτη αναμέτρηση. Δεν χρειάζεται πολύ ανάλυση ότι ο Ομπράντοβιτς, στους δύο εκτός έδρας αγώνες, έδειξε πως είναι στην κορυφή, επειδή δεν ζει με κωλύματα. Όσο και αν λατρεύει τον Διαμαντίδη όσο και αν ξέρει πως ο Γιασικεβίτσιους είναι απαραίτητος, τους έβγαλε ουσιαστικά από το παιχνίδι δίνοντάς τους ρόλο περισσότερο συμπληρωματικό.
Ο Νίκολας βοήθησε πολύ, ο Μπατίστ με τον Περπέρογλου σταθερότατοι, εύκολη υπόθεση. Βεβαίως αυτός ήταν ένας Παναθηναϊκός ειδικών συνθηκών απέναντι σε έναν πολύ συγκεκριμένο αντίπαλο, αλλά και σε μία δύσκολη κατάσταση.Στο Βερολίνο περιμένει τον αιώνιο αντίπαλό του με τεράστιο κίνητρο. Ό,τι ακριβώς θα ήθελε ο Ομπράντοβιτς.
Στον Ολυμπιακό δεν χρειάζεται να μιλήσουμε άλλο για τον Μπουρούση. Ως ο ηγέτης αυτής της ομάδας, την πήρε από το χέρι και την πήγε σε ένα φάιναλ φορ μετά από 10 χρόνια. Σε αυτό τον αγώνα παίρνει πολλά εύσημα και ο Γιαννάκης για το πώς λειτούργησε και στήριξε τους παίκτες του. Επέλεξε το δικό του τρόπο, εμπιστεύτηκε τον Έρτσεγκ στα δύσκολα και δικαιώθηκε πανηγυρικά. Το μεγαλύτερο κέρδος είναι πώς αυτή η ομάδα κάλυψε την τεράστια απουσία του Βούισιτς, αλλά και την κακή βραδιά του Παπαλουκά και του Γκριρ.
Οφείλουμε πάντως να είμαστε πιο ελαστικοί με τους ερυθρόλευκους διότι είναι μία νέα ομάδα η οποία μέσα σε δύο χρόνια κατάφερε να επιστρέψει στην κορυφή ή πολύ κοντά σε αυτή. Οι άνθρωποι επένδυσαν, μόχθησαν, έμαθαν γρήγορα από τα λάθη τους και τώρα χαίρονται. Τους περιμένει βεβαίως η απόλυτη νέμεση για να γίνουν πρώτοι σε Ελλάδα κι Ευρώπη όταν θέλεις όμως να γίνεις …βασιλιάς, πρέπει να εκθρονίσεις τον βασιλιά όχι κάποιον…ιπποκόμο.
Το βίντεο του Σιένα-Παναθηναϊκός
Το βίντεο του Ρεάλ-Ολυμπιακός