Κατσαβάκης: “Στη ζωή δεν είναι μόνο τα λεφτά”

Ο προπονητής του Άρη με συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα “SUPER ARIS” υποσχέθηκε πως οι οπαδοί θα βλέπουν μια ομάδα που δεν θα τα παρατάει ποτέ.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Μάκη Κατσαβάκη

Για τον κόσμο του Άρη που θα είναι δίπλα στην ομάδα: “Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που λέτε. Δε νομίζω να έχει περιέλθει, ποτέ στο παρελθόν, ο ΆΡΗΣ σε μια τέτοια κατάσταση, όπως αυτή που βρίσκεται σήμερα. Είναι δεδομένο κι αδιαπραγμάτευτο ότι, τώρα, χρειάζεται τη βοήθεια όλων των δυνάμεων του, περισσότερο από κάθε άλλη φορά… Και το σύνθημα πρέπει να το δώσουν πρώτοι οι οπαδοί, που χρόνια τώρα αποτελούν τη μεγάλη δύναμη του Συλλόγου. Είναι τεράστια υπόθεση να έχουμε την υπομονή, την παρότρυνση και τη στήριξη του κόσμου του ΆΡΗ. Αν πάρουμε εγώ και τα παιδιά, όλα αυτά τα στοιχεία, θα ‘ναι τεράστιο όφελος σ’ αυτό το πολύ δύσκολο αγώνα που θα κληθούμε να δώσουμε τη νέα χρονιά”.

Για αυτά που ζητάει από τον κόσμο του Άρη: “Υπομονή και αγκάλιασμα. Να μας στηρίξει και να μας αγκαλιάσει, ειδικά στο ξεκίνημα, όσο ποτέ άλλοτε. Είναι επιτακτική η ανάγκη για κάτι τέτοιο και πρέπει να καταλαβαίνουν οι πάντες για ποιο λόγο… Και να ξέρετε κάτι. Πάρτε το και σαν δέσμευση, αν θέλετε… Δεν μπορώ να προβλέψω με βεβαιότητα σε τι τεχνικό και τακτικό επίπεδο θα φτάσει αυτή η ομάδα με τη πάροδο του χρόνου, αυτό όμως που μπορώ να υποσχεθώ, μετά βεβαιότητας, είναι ότι θα βλέπετε μια ομάδα, που, ανεξαρτήτως αντιπάλου και έδρας θα παλεύει με όλες της τις δυνάμεις κάθε παιχνίδι.

Το να παίζει η εκάστοτε ομάδα μου με πάθος και να μην τα παρατάει ποτέ, είναι και δική μου, πάγια, προπονητική φιλοσοφία. Δε μπορώ να ανεχτώ ποδοσφαιριστή που δεν παλεύει μέσα στο γήπεδο ή τα παρατάει με τη πρώτη ατυχία ή δυσκολία. Το κριτήριο του κόσμου είναι αλάθητο και δίκαιο και νομίζω αν δει ότι, πράγματι, παρουσιάζουμε μεγάλη μαχητικότητα θα μπορεί να συγχωρεί με μεγαλύτερη ευκολία και τις όποιες άτυχες στιγμές προκύψουν στη πορεία”.

Για την αποδοχή της πρότασης του Άρη: “Και την προηγούμενη φορά, αν θυμάστε, η πρόταση που μου έγινε απ’ τον ΆΡΗ, εμπεριείχε πολύ ρίσκο. Τότε, ανέλαβα μια ομάδα που, ναι μεν, είχε έναν κορμό, αλλά βρίσκονταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, χωρίς το απαιτούμενο χρονικό περιθώριο και λειτουργώντας, κάτω από τεράστια πίεση. Τώρα, μπορεί να υπάρχει πολύ μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο να δουλέψεις για να φτιάξεις κάτι, αλλά μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει ο παραμικρός κορμός, ούτε καν η βάση, που πάνω σ’ αυτήν θα μπορούσε να χτιστεί κάτι. Όπως καταλαβαίνεται, και στις δύο περιπτώσεις, οι συγκυρίες κάτω απ’ τις οποίες καλούμε να δουλέψω, είναι πάρα πολύ δύσκολες”.

Για τον τρόπο που είχε φύγει από τον Άρη: “Το είχα ξεπεράσει απ’ τη πρώτη στιγμή κι ούτε έβγαλα κάποια κακία, ή είπα οτιδήποτε. Συμβαίνουν, άλλωστε, αυτά τα πράγματα στο ποδόσφαιρο. Οι άνθρωποι του ΆΡΗ πήραν μια απόφαση που ήταν απόλυτα σεβαστή, από την πλευρά μου. Απλά, ήθελα να μου την ανακοίνωναν πιο νωρίς για να ήξερα κι εγώ τι θα έκανα. Εν πάση περιπτώσει, έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε κι ασφαλώς, δεν υφίσταται, πλέον, το παραμικρό θέμα”.

Για το αν αισθάνεται ότι άφησε κάτι στη μέση: “Ναι. Ήταν μεγάλη η επιθυμία μου να συνεχίσω στον ΆΡΗ, παρά το δεδομένο ρίσκο που έπρεπε να πάρω. Μπορεί, σήμερα, να περνάει πολύ δύσκολες ώρες , αυτός ο Σύλλογος, αλλά δεν παύει, να ‘ναι πάντα ΆΡΗΣ… Δε κρύβω, πως αποδεχόμενος τη πρόταση του ΆΡΗ, έκανα κι οικονομικές θυσίες. Όπως και να ‘χε, πάντως, ποτέ, δε θα χάλαγα μια συμφωνία με τον ΆΡΗ για το οικονομικό. Ποτέ…!

Εκτός του ότι είναι τεράστια τιμή να δουλεύεις σ’ αυτή την ομάδα, είναι εξίσου τεράστιο και το συναίσθημα της ικανοποίησης που νοιώθεις, γνωρίζοντας, ότι, ιδιαίτερα, τη δεδομένη χρονική περίοδο που περνά δύσκολες ώρες, πρόσφερες πραγματικά σ’ αυτήν. Έστω και υπ’ αυτές τις συνθήκες, ήθελα, διακαώς, να είμαι μέρος αυτής της προσπάθειας. Στη ζωή δεν είναι μόνο τα λεφτά, είναι και πολλά, άλλα πράγματα…”

Για τα νέα παιδιά του Άρη: “Ο Βελίδης είναι ένας τερματοφύλακας που, πραγματικά, μ’ έχει εντυπωσιάσει κι από πέρυσι, μάλιστα, που ήμουν στη Δόξα, είχα πει ότι δικαιούνταν μια θέση στην Εθνική ομάδα.

Ο δε Γιαννιώτας, είναι ένας πάρα πολύ ελπιδοφόρος παίκτης με τρομερά στοιχεία, αλλά, ακόμα είναι πολύ μικρός για να ξέρουμε πως θα εξελιχθεί ο ψυχισμός και το κοινωνικό του προφίλ για να επωμιστεί στις πλάτες του έναν τέτοιο ρόλο.

Όπως και να ‘χει αυτό το ζήτημα, ομολογώ ότι είναι κάτι που με προβληματίζει, αφού αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό. Αν είχαμε τον Ούμπιντες που τον ήξερα, θα μπορούσα ν’ «ακουμπήσω» πάνω του. Μακάρι, τουλάχιστον, να ευοδωθούν οι προσπάθειες παραμονής του Ακόστα, που είναι ένα παιδί που διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά και πιστεύω ότι μπορεί να μας δώσει τις λύσεις που χρειαζόμαστε σ’ αυτό το τομέα”.

Για τους Παπαστεριανό και Παπαζαχαρία: “Αμφότεροι είναι εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές και χαρακτήρες. Απ’ τους παίκτες που πάνω τους θα βασιστούμε, αφού εκτός του ότι είναι απ’ τους πιο έμπειρους, ανήκουν στη νευραλγική γραμμή της άμυνας, που για μένα, αποτελεί το θεμέλιο λίθο και τη βάση που χτίζεται κάθε ομάδα”.