Πάρτι «4άρας»

Τα «δίδυμα» του ματς που έγειραν την πλάστιγγα στο ντέρμπι υπέρ του ΠΑΟΚ ήταν αυτά των Μουσλίμοβιτς – Ρομπέρς και Βιερίνια – Αράνο. Από το πρώτο λεπτό του αγώνα ήταν ολοφάνερο ότι ο Ρομπέρς αδυνατούσε να μαρκάρει τον Μουσλίμοβιτς. Ο Βόσνιος επιθετικός «αναστήθηκε» με αντίπαλο τον Γάλλο αμυντικό του Άρη. Έβαλε δυο γκολ στο ντέρμπι, ενώ είχε να σκοράρει στο πρωτάθλημα 10 ολόκληρους μήνες (18 Ιανουαρίου στην Τούμπα με τον Πανθρακικό το τελευταίο του γκολ). Ήταν ανανεωμένος, εκρηκτικός και δυναμικός, θυμίζοντας τον Μουσλίμοβιτς του πρώτου γύρου στο περσινό πρωτάθλημα. Ο Βόσνιος φορ πέτυχε το καθοριστικό δεύτερο και τέταρτο γκολ, «καθαρίζοντας» ουσιαστικά το παιχνίδι και παίρνοντας την ποδοσφαιρική «ταυτότητα» του Ρομπέρς… σπίτι του ως ενθύμιο καριέρας.

Ο Βιερίνια χόρευε… στο ταψί τον Αράνο και έγινε ο «εφιάλτης» του σε όλο το παιχνίδι. Τον περνούσε σαν σταματημένο, όπως και όποτε ήθελε, προκαλώντας πανικό στην δεξιά πλευρά της άμυνας του Άρη και κερδίζοντας το πέναλτι από τον Αργεντινό αμυντικό στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, από το οποίο προήλθε το τρίτο γκολ με την εύστοχη εκτέλεση του Βιτόλο. Ο Πορτογάλος ακραίος καθαρά λόγω επιπολαιότητας στην τελική προσπάθεια δεν χρίσθηκε και ο ίδιος σκόρερ. Επίσης, ήταν φανερό ότι ο ΠΑΟΚ εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο το ότι ο Άρης έπαιξε με 4-4-2 μέσα στην Τούμπα, με δυο πολύ επιθετικά μπακ (Νέτο και Αράνο) και δίδυμο μπροστά τους Κόκε και Κάμπορα, με αποτέλεσμα να αφήνει πολλούς κενούς χώρους στην άμυνά του, κάτι που αξιοποίησε στο έπακρο η ομάδα του Φερνάντο Σάντος, ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο.

Από κει και πέρα ο δικέφαλος ήταν τυχερός στα δυο δοκάρια του Κόκε, δείχνοντας σοβαρή αδυναμία στο κέντρο της άμυνας, όπου ο Τσιρίλο με τον Κοντρέρας είχαν πρόβλημα συγχρονισμού και συνεννόησης. Στα προσωπικά μαρκαρίσματα το πρόβλημα ήταν περισσότερο ο Τσιρίλο που επιτηρούσε τον Κόκε, αφού ο Κοντρέρας άφησε μόνο μια φορά στο δεύτερο ημίχρονο να φανεί ο Κάμπορα. Στο έλλειμμα του αμυντικού συντονισμού είχε ευθύνη και ο Κρέσιτς που ήταν πολύ διστακτικός στις εξόδους, δημιουργώντας ανασφάλεια στους δυο κεντρικούς οπισθοφύλακες.

Ο Κάλβο δημιουργούσε κινδύνους στο πρώτο ημίχρονο απέναντι στον Αραμπατζή, ο οποίος, όμως, τον περιόρισε στο δεύτερο, ενώ ο Λίνο παραδόξως «έσβησε» στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα τον Χαβίτο, γι’ αυτό και δεν είχε ο Βραζιλιάνος μπακ μεγάλη επιθετική συμμετοχή στο παιχνίδι.

Οι Γκαρσία και Βιτόλο αποτέλεσαν ένα απροσπέλαστο δίδυμο στα αμυντικά χαφ, ελέγχοντας τον ρυθμό του αγώνα και πηγαίνοντας το παιχνίδι εκεί που ήθελε ο ΠΑΟΚ. Από τα πόδια του Ουρουγουανού, μάλιστα, ξεκίνησαν τα δυο πρώτα γκολ. Μόνο ο Σορλέν με τον Ίβιτς ήταν μέτριοι. Ο Φωτάκης στην θέση του Ίβιτς έδωσε φρεσκάδα στο κέντρο στο δεύτερο ημίχρονο, «μοιράζοντας» και την ασίστ στον Μουσλίμοβιτς για το τέταρτο γκολ.

Όσον αφορά την διαιτησία του Δημήτρη Καλόπουλου, με γυμνό μάτι και χωρίς ριπλέι, φάνηκε τραβηγμένο από τα μαλλιά το πρώτο πέναλτι που έδωσε στον σηκωμένο αγκώνα του Νέτο, ήταν, όμως, καθαρό το δεύτερο πέναλτι πάνω στον Βιερίνια, όπως και τα δυο γκολ του Μουσλίμοβιτς. Γι’ αυτό επαναλαμβάνουμε, ότι μια νίκη με 4-1 δεν αμφισβητείται.