Η σημασία του ευρωπαϊκού ονείρου
Οι φίλοι του ΠΑΟΚ δεν χρειάζονται κανένα κείμενο για να τους επισημάνει τη σημασία των αναμετρήσεων με την Μέταλιστ. Τους αρκεί να θυμηθούν πόσο "πλήγωσε" εξ αρχής την περσινή προσπάθεια ο πρόωρος ευρωπαϊκός αποκλεισμός και να τον συγκρίνουν με τα όσα έζησαν εκτός Ελλάδας τα προηγούμενα χρόνια.
Ο Δικέφαλος έμαθε ξανά να λογαριάζει ως οφείλει τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, έζησε μεγάλες βραδιές “εκεί που μετράει περισσότερο”, εκεί που το σφύριγμα της λήξης δεν σου αφήνει μόνο τρεις βαθμούς ή μια πρόκριση, αλλά πάνω απ’ όλα το συναίσθημα πως μεγαλώνεις, βελτιώνεσαι, πατάς γερά, ονειρεύεσαι.
Από τότε που ο δρόμος των μη πρωταθλητών έκανε πολύ δύσκολο το έργο της ελληνικής ομάδας που παίρνει το δεύτερο εισιτήριο του Champions League, η ελάχιστη απαίτηση έγινε η πρόκριση στον γύρο των play-off: εξασφαλίζεις πως θα είσαι 100% στους ομίλους του Europa, παίρνεις περισσότερα λεφτά μιας και οι αγώνες των play-off πληρώνουν παραπάνω και διατηρείς το δικαίωμα στο όνειρο, πως μπορεί με αρκετή τύχη να κάνεις την μεγάλη υπέρβαση και να βρεθείς στην κλήρωση των ομίλων του Champions League.
Στο δρόμο για όλα αυτά ο ΠΑΟΚ βρίσκει τη Μέταλιστ, κλασικό παράδειγμα ομάδας που δεν τρομάζει, αλλά δεν μπορεί και να θεωρηθεί χαμηλό εμπόδιο. Τους Ουκρανούς δεν τους έχω παρακολουθήσει από τότε που απέκλεισαν τον Ολυμπιακό του Βαλβέρδε κι έβαλαν τέλος στο σερί των πέντε συνεχόμενων ευρωπαϊκών νικών.
Ο λάτιν χαρακτήρας του ρόστερ δεν έχει αλλοιωθεί έκτοτε, αφού η Μέταλιστ εξακολουθεί να έχει πολλούς Βραζιλιάνους και Αργεντίνους. Ο παικταράς Τάισον με την αφάνα μπορεί να πωλήθηκε στην Σαχτάρ, αλλά οι Ουκρανοί συνεχίζουν να προσθέτουν Βραζιλιάνους. Ο 25χρονος Ροντρίγκο Μολέδο ήρθε ως στόπερ από την Ιντερνασιονάλ, ο 27χρονος Αζεβέδο ήρθε από την Μποταφόγκο για το αριστερό άκρο της άμυνας κι ο 28χρονος Ντιέγκο Σόουζα ως το νέο δεκάρι της ομάδας από την Κρουζέιρο.
Ταυτόχρονα έχουν παραμείνει στην ομάδα πολλοί απ’αυτούς που είχαν αντιμετωπίσει πριν από δύο χρόνια τον Ολυμπιακό, διατηρώντας έτσι έναν σταθερό κορμό. Ο Αργεντινός Βιγιάγκρα εξακολουθεί να είναι ο δεξιός μπακ, ο Βραζιλιάνος Εντμάρ ο κόφτης κι ο συμπατριώτης του ο Ξαβιέ ο “εγκέφαλος” της ομάδας, που θα λείψει λόγω τραυματισμού και η απουσία του μοιάζει πολύ καλό νέο για τον ΠΑΟΚ. Ο Σόσα, με την θητεία στην Μπάγερν, είναι ακόμα το πιο βαρύ όνομα, ο έτερος Αργεντινός Μπλάνκο με τον Βραζιλιάνο Μάρλος πλαισιώνουν τον νεοφερμένο Σόουζα στις θέσεις πίσω από τον φορ.
Εκεί υπάρχει μια διαφοροποίηση. Ο προ διετίας βασικός και πιο ελαφρύς φορ Κριστάλδο μπαίνει πλέον ως αλλαγή και βασικός στην κορυφή της επίθεσης είναι ο Ντέβιτς. Πολύ ικανός σκόρερ, ψηλός αλλά καλός με την μπάλα κάτω, επέστρεψε στην Μέταλιστ μετά από μια σεζόν χωρίς επιτυχία στην Σαχτάρ. Ο Ντέβιτς είναι ο παίκτης που είχε μπει στο ημίχρονο του αγώνα στο Φάληρο κι είχε πετύχει το δεύτερο γκολ της Μέταλιστ, αφού πρώτα είχε αστοχήσει σε πέναλτι.
Εξυπακούεται πως η προσοχή του ΠΑΟΚ στα μετόπισθεν θα πρέπει να είναι μεγάλη, αφενός γιατί τα εκτός έδρας γκολ δίνουν τεράστιο προβάδισμα για την πρόκριση κι αφετέρου γιατί η Μέταλιστ είναι φύσει επιθετική ομάδα, με τεχνίτες κι επικίνδυνους ποδοσφαιριστές. Μοιάζει απολύτως λογική η ατάκα του Στέφενς, που δήλωσε πως θέλει την μπάλα στα πόδια του ΠΑΟΚ και την ομάδα του να κλείνει τους χώρους όταν δεν έχει κατοχή.
Ως αδύναμους κρίκους πριν από δύο χρόνια είχα εντοπίσει δυο παίκτες της αμυντικής γραμμής, που ελπίζω να έχουν παραμείνει ίδιοι. Ο Βιγιάγκρα που παίζει στα δεξιά είναι ένας κοντός μπακ, με πολύ κακή αμυντική συμπεριφορά και μαρκαρίσματα στα όρια της κάρτας. Στο κέντρο της άμυνας παίζει ακόμα ο Σενεγαλέζος Γκεγέ, στόπερ με σωματοδομή Σανκαρέ. Ικανός στον αέρα, αλλά αμυντικός που εύκολα μπορεί να εκτεθεί με την μπάλα κάτω και παίκτης που αξίζει να πιεστεί όταν έχει την μπάλα, αφού δεν είναι κι ο καλύτερος χειριστής.
Η εξάρα επί της Νις στην τελευταία πρόβα του ΠΑΟΚ εισπράττω πως έχει δημιουργήσει ένα κλίμα ευφορίας ενόψει του πρώτου επίσημου αγώνα. Αδικαιολόγητα κατά την ταπεινή μου άποψη, γιατί ποτέ ένα σκορ σε φιλικό αγώνα δεν θα πρέπει να επηρεάζει θετικά ή αρνητικά. Πόσω μάλλον όταν ο αντίπαλος έχει κάνει πολλές αλλαγές στην ανάπαυλα, ενώ ο ΠΑΟΚ μπήκε στο 2ο ημίχρονο χωρίς αλλαγές.
Ανεξαρτήτως της περιρρέουσας αισιοδοξίας, καλός σύμμαχος για τον ΠΑΟΚ είναι η ηρεμία που προκαλεί η παρουσία του Στέφενς. Ένα από τα οφέλη του να έχεις ένα τέτοιο όνομα στην άκρη του πάγκου είναι το γεγονός πως οι αποφάσεις του γίνονται πιο εύκολα αποδεκτές. Αν πχ ο Στέφενς ήταν αυτός που πέρσι είχε καθιερώσει τον Κάτσε και φέτος ένας Έλληνας κόουτς τον άφηνε εκτός αποστολής για τον αγώνα με την Μέταλιστ, τα ερωτηματικά θα ήταν πολλά.
Τώρα ο Στέφενς αφήνει εκτός Κάτσε, Λόπεθ, Γκαρσία και Σπυρόπουλο κι οι αποφάσεις του όχι μόνο γίνονται αποδεκτές, αλλά εξηγούνται κιόλας με το σκεπτικό πως ο Ολλανδός κρίνει αποκλειστικά με βάση την εικόνα των παικτών στην προετοιμασία κι αποδίδει δικαιοσύνη. Στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, δικαιολογημένα ή όχι, το “ο προπονητής ξέρει καλύτερα απ’όλους μας” χρησιμοποιείται πιο εύκολα όταν είναι ξένος και με πλούσιο βιογραφικό.
Με τη σκέψη πως όντως ο Στέφενς γνωρίζει καλύτερα, η ευχή είναι να μην λείψουν τα τρεξίματα του Κάτσε κι ο Ολλανδός να δικαιωθεί που θεωρεί πως δεν τα χρειάζεται στον πρώτο αγώνα. Ο ΠΑΟΚ θα έχει σύμμαχο τη ζέστη, που προβληματίζει τους Ουκρανούς από την ώρα που προσγειώθηκαν στην Θεσσαλονίκη, αλλά ίσως και την άδεια Τούμπα. Ναι, η απουσία του κόσμου στερεί ώθηση από τον γηπεδούχο, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που οι φιλοξενούμενοι επηρεάζονται περισσότερο απ’αυτές τις περίεργες συνθήκες.
Τελευταία σκέψη: αν ο ΠΑΟΚ δεν καταφέρει να πάρει μια καθαρή νίκη και να βρει γκολ νωρίς, ας κρατήσει και το 0-0 χωρίς να ρισκάρει πολύ στο τέλος. Οι πιο έτοιμοι Ουκρανοί μπορούν να γίνουν πιο επικίνδυνοι στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα αν βρουν χώρους και το 0-0 δεν είναι άσχημο αποτέλεσμα για τον ΠΑΟΚ των τόσων καλών ευρωπαϊκών αγώνων εκτός έδρας την τριετία 2010-12.
Διαβάστε ακόμη:
