Οποιον πληρώνει την ισοπαλία…
Ενα ματς Αγγλίας-Γερμανίας δικαιώνει όσους, όπως η αφεντιά μου, πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από ένα παιχνίδι, όπου 22 τρελοί κυνηγούν ένα πετσί, όπως έλεγε η γιαγιά μου η Μαριορή (που, σημειωτέον, όχι μόνο έχει συγγένεια με τον Λεφτέρ, τον ελληνικής καταγωγής παίκτη-θρύλο της τούρκικης Φενέρμπαχτσε, αλλά έβλεπε και ποδόσφαιρο με πάθος μέχρι τα βαθιά της γεράματα). Αν θέλουμε να ψάξουμε μια αναμέτρηση ευρωπαϊκών ομάδων, όπου οι προεκτάσεις της βγαίνουν όχι μόνο από τις τέσσερις γραμμές, αλλά και ολόκληρο τον αθλητισμό και επηρεάζουν άλλους τομείς, δεν χρειάζεται να ψάξουμε αλλού…
Στις επίσημες ποδοσφαιρικές ιστορίες και των δύο ομοσπονδιών αναφέρεται σε ξεχωριστό κεφάλαιο το «ματς» μεταξύ Αγγλων και Γερμανών στρατιωτών στο μέτωπο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, την παραμονή των Χριστουγέννων του 1914. Οταν οι στρατιώτες πέταξαν στην άκρη τα τουφέκια κι έπιασαν τη μπάλα. Τεράστιας πολιτικής σημασίας ήταν και το φιλικό που έδωσαν στο κατάμεστο (110.000 θεατές) Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου στις 14 Μαϊου του 1938, όταν οι παίκτες της εθνικής Αγγλίας ενημερώθηκαν επισήμως από το Φόρειν Οφις ότι οφείλουν να χαιρετήσουν ναζιστικά (!) σε ένδειξη σεβασμού προς τους οικοδεσπότες τους… Ο Χίτλερ εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο το φιλικό για να δείξει ότι παρά την προσάρτηση Αυστρίας και Τσεσοχλοβακίας διατηρεί ακόμα όχι μόνο τυπικές, αλλά και φιλικές σχέσεις με τους Αγγλους…
Για τον τελικό του Γουέμπλεϋ το 1966 και το γκολ του Χαρστ που ποτέ δεν μπήκε γνωρίζουν, πάνω-κάτω, όλοι όσοι ασχολούνται με το Μουντιάλ. Σύμφωνα, όμως, με το γερμανικό υπουργείο εμπορίου η κατανάλωση βρετανικών προϊόντων στη Γερμανία μειώθηκε κατά 27% (!) τους επόμενους μήνες. Παρουσιάστηκε κάμψη ακόμα και στα άλμπουμ των Beetles, που τότε ξεπουλούσαν σαν ζεστό ψωμί… Ακόμα και σήμερα στη γερμανική αργκό αν κάποιος θέλει να παραπονεθεί ότι τον εξαπάτησαν λέει “Wembley Tor”, το γκολ του Γουέμπλεϊ. Οταν η εθνική Αγγλίας έπαιξε προκριματικά στο Αζερμπαϊτζάν το 2004 εκατοντάδες Αγγλοι οπαδοί που έκαναν το μακρινό ταξίδι ζήτησαν να επισκεφθούν τον… τάφο του Τοφίκ Μπαχράμοφ, του Σοβιετικού (με αζέρικες ρίζες) επόπτη εκείνου του ματς που είχε κατακυρώσει το γκολ, και να αφήσουν λίγα λουλούδια…
Ο Βρετανός πολιτικός Χάρολντ Ουίλσον δεν σταμάτησε ποτέ στη ζωή του να υποστηρίζει ότι η ήττα των Εργατικών στις εκλογές του 1970, που τον γκρέμισε από την πρωθυπουργία μετά από έξι χρόνια, οφείλεται στην… ήττα της εθνικής ομάδας από τη Γερμανία στα προημιτελικά του Μουντιάλ του Μεξικού, που προσγείωσε τους τότε ακόμα παγκόσμιους πρωταθλητές Αγγλους και τους δημιούργησε αρνητική ψυχολογία. Ακόμα και το 1990, στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ιταλίας, στην πρώτη «ρουλέτα» των πέναλτι που έχασε η Αγγλία, τα πασίγνωστα πια δάκρυα και οι λυγμοί του Πολ Γκασκόιν αποτυπώθηκαν σε γραμματόσημο του βασιλείου του… Μπουτάν στα Ιμαλάια!
Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται… προϊστορία για δεινόσαυρους, την 1η Σεπτεμβρίου 2001 στο Μόναχο, όταν οι Αγγλοι πέτυχαν το εντυπωσιακό 5-1, οι τρελλαμένοι οπαδοί τους ανάμεσα στα “even Heskey scores” (ακόμα και ο Χέσκι σκόραρε!) και τα “God Save the Queen” θυμήθηκαν να τραγουδήσουν και το “Stand Up if you won the War” ή ακόμα και το “There were ten German bombers in the air…And the RAF from England shot one down”, παραδοσιακό τραγούδι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που τραγουδιέται πάνω στη μουσική του δικού μας «γιουπι για για γιούπι γιούπι για…».
Σε τέτοια παιχνίδια δεν χωράνε προγνωστικά, λένε με το σοφιστικέ τους ύφος όλοι οι ειδικοί και… «ειδικοί» που παρελαύνουν όλη τη μέρα από τις οθόνες της δημόσιας τηλεόρασης (προφανώς το «δημόσια» υιοθετείται περισσότερο από το «κρατική» για να φέρνει το μυαλό πιο κοντά στο συνειρμό με το «δημόσια τουαλέτα»). Οι Αγγλοι έχουν ένα πολύ ωραίο στοιχηματικό ρητό σ’ αυτές τις περιπτώσεις: «Go after who pays the draw». Πήγαινε μ’ όποιον σε πληρώνει με την ισοπαλία. Αν υποθέσουμε ότι το ματς είναι μοιρασμένο στη μέση από οποιαδήποτε πλευρά κι αν το δούμε, ιστορική, παικτική, τακτική, ακόμα και ψυχολογική, έχουμε περισσότερες πιθανότητες να πληρωθούμε αν επιλέξουμε δύο σημεία (Χ και Γερμανία) αντί για την Αγγλία μόνη της.
Το στοίχημα παίζεται σε ασιατικό χάντικαπ +1/4 της Γερμανίας, που σημαίνει ότι αν τα 90 λεπτά λήξουν ισόπαλα πληρωνόμαστε το μισό ποσό του κέρδους μας, σε νίκη των Γερμανών παίρνουμε ολόκληρο το κέρδος και, φυσικά, αν νικήσουν οι Αγγλοι τα χάνουμε όλα.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ +1/4@1,85 (BETFAIR) 10/10
Ως… μη γενόμενο το χθεσινό στοίχημα. Η επιλογή των Αμερικάνων σε ασιατικό χάντικαπ dnb (σε περίπτωση ισοπαλίας τα λεφτά μας πίσω) μας επέστρεψε το ποντάρισμα με το 1-1 των 90 λεπτών στην κανονική διάρκεια. Η Γκάνα νίκησε τελικά με 2-1 στην παράταση.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ: 22/48
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: -28,7
