Οι ομάδες που μπήκαν σφήνα στους μεγάλους τα τελευταία 20 χρόνια

Απόλλων Σμύρνης

Στα μέσα της δεκαετίας του 90 η Ριζούπολη έγινε πόλος έλξης για τους φίλους του ποδοσφαίρου που σέβονταν τον εαυτό τους. Η μαγική τριάδα των Ντέμη Νικολαϊδη, Κόλα και Μπάρνιακ πρόσφεραν αφειδώς θέαμα και επιθετικό ποδόσφαιρο και ο Απόλλωνας, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, κοίταξε στα μάτια τους μεγάλους του ελληνικού πρωταθλήματος.

Η σεζόν 1994-95 ήταν μία από τις καλύτερες στην ιστορία της ελαφράς ταξιαρχίας με την κατάκτηση της 4ης θέσης και την έξοδο στο Κύπελλο UEFA ενώ την επόμενη η ομάδα έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου αποκλείοντας τον ΠΑΟΚ με μία έξοχη προσωπική παράσταση του Νικολαϊδη στην Τούμπα. Όλα αυτά υπό την καθοδήγηση του αείμνηστου Γιάννη Παθιακάκη.Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Ο Απόλλων το 2000 υποβιβάστηκε και μετά από μία μεγάλη βουτιά στις μικρές κατηγορίες, επανήλθε στα μεγάλα σαλόνια μόλις φέτος ξεκινώντας ουσιαστικά από την αρχή τη μεγάλη προσπάθεια για καθιέρωση.

ΟΦΗ

Πέρα από κάθε αμφιβολία ο ΟΦΗ μαζί με την ΑΕΛ είναι οι δύο επαρχιακές ομάδες που άφησαν το στίγμα τους στο ελληνικό ποδόσφαιρο περισσότερο από κάθε άλλη. Την τελευταία 20ετία το καμάρι του Ηρακλείου είχε μία σειρά από επιτυχίες που το καθιέρωσαν στις παραδοσιακές δυνάμεις και της χάρισαν τη μεγάλη δυναμική που κουβαλά μέχρι και σήμερα. Εξοχη πορεία στο Kύπελλο UEFA τη σεζόν 1992-93 με αποκλεισμό της Ατλέτικο Μαδρίτης, κατάκτηση της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα τη σεζόν 1996-1997, τερματισμός στην 4η θέση το 2000 και ένα καράβι παίκτες που πλάστηκαν στα μαγικά χέρια του μετρ του είδους Εγκεν Γκέραρντ.

Μαχλάς, Πουρσανίδης, Μαρινάκης, Χανιωτάκης και τόσοι άλλοι. Οταν ο Ολλανδός προπονητής αποχώρησε το καλοκαίρι του 2000, ουσιαστικά άρχισε και η αντίστροφη μέτρηση. Ο ΟΦΗ σταμάτησε να παράγει παίκτες και το 2009 υποβιβάστηκε στη Β΄Εθνική για να επιστρέψει στα μεγάλα σαλόνια δύο χρόνια αργότερα. Πλέον προσπαθεί να εξυγιανθεί οικονομικά για να φτάσει κάποια στιγμή να ζήσει τις μεγάλες δόξες του παρελθόντος.

Πανιώνιος

Οταν μία ομάδα υποβιβάζεται στη Β΄Εθνική δύο φορές μέσα σε τέσσερα χρόνια συνήθως αργεί πολύ να συνέλθει. Όχι όμως και ο Πανιώνιος, ο οποίος αν και έχασε τη μάχη της κατηγορίας το 1992 και το 1996 επανήλθε δριμύτερος και άφησε το στίγμα του στα σύγχρονα χρόνια όπως άλλωστε συνηθίζει να κάνει διαχρονικά. Στην πρώτη σεζόν του μετά τη δεύτερη επιστροφή του στα μεγάλα σαλόνια κατέκτησε το Κύπελλο το 1998, επίτευγμα σπουδαίο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Πανιώνιος είναι μαζί με την ΑΕΛ οι δύο μη μεγάλε δυνάμεις που κατέκτησαν τίτλο στην Ελλάδα τα τελευταία 25 χρόνια.

Την προηγούμενη δεκαετία ο Ιστορικός τερμάτισε τρεις φορές στην 5η θέση του πρωταθλήματος (2003, 2007, 2008), έπαιξε στην Ευρώπη, παρήγαγε και πούλησε ποδοσφαιριστές (Σπυρόπουλος, Μανιάτης, Τζαβέλλας, Σάμαρης, Κολοβός, Αυλωνίτης και έπονται και άλλοι). Ακόμα και πέρυσι, σεζόν κατά την οποία ο Πανιώνιος χρησιμοποίησε σχεδόν αποκλειστικά Ελληνες παίκτες λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων (που συνεχίζονται), η ομάδα τερμάτισε 8η.

ΑΕΛ

Η ΑΕΛ δεν είναι μία τυχαία ομάδα, αντιθέτως είναι ο σύλλογος που έφερε την επανάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο ως η μόνος επαρχιακός που κατάφερε να στεφθεί πρωταθλητής, στο μακρινό πλέον 1988. Από το 1996 που υποβιβάστηκε μέχρι το 2005 η Λάρισα βολόδερνε στις μικρές κατηγορίες. Υπό τη διοικητική ηγεσία του Κώστα Πηλαδάκη και την τεχνική του Γιώργου Δώνη όμως, η ομάδα έζησε και πάλι μεγάλες στιγμές. Επέστρεψε στην Α΄Εθνική το 2005, κατέκτησε το Κύπελλο το 2007, έπαιξε στους ομίλους του Κυπέλλου UEFA αποκλείοντας την Μπλάκμπερν την ίδια χρονιά, ενώ την επόμενη σεζόν, υπό τις οδηγίες του Μαρίνου Ουζουνίδη πλέον, κατετάγη 5η και έπαιξε εκ νέου στην Ευρώπη.

Εν τω μεταξύ αποπερατώθηκε το νέο της υπερσύγχρονο γήπεδο, το όνειρο του κάθε οπαδού της. Και όμως, όλα αυτά δεν στάθηκαν αρκετά για να παραμείνει η ΑΕΛ όρθια. Το 2011 υποβιβάστηκε, ο Πηλαδάκης αποτέλεσε παρελθόν και πλέον η ομάδα επιχειρεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες της στις αλάνες της Γ΄Εθνικής.

Ιωνικός

Αφού σταθεροποιήθηκε στη μεγάλη κατηγορία στα μέσα της δεκαετίας του 90, ο Ιωνικός του Νίκου Κανελλάκη έβαλε πλώρη για ακόμη ψηλότερα και κατάφερε μοναδικά, για την ιστορία του συλλόγου, πράγματα. Δύο διαδοχικές σεζόν, 1997-98, 1998-99 (την πρώτη με τον Γιάτσεκ Γκμοχ, τη δεύτερη με τον Σέρτζιο Μαρκαριάν) η ομάδα της Νίκαιας τερμάτισε στην πρώτη πεντάδα της βαθμολογίας αποδίδοντας μάλιστα πολύ καλό ποδόσφαιρο, ειδικά μέσα στην έδρα τους που είχε γίνει εφιάλτης σχεδόν για κάθε αντίπαλο.

Το 2000 δε ο Ιωνικός έπαιξε για πρώτη φορά στην ιστορία του στον τελικό του Κυπέλλου και εν συνεχεία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μετά το θάνατο του διοικητικού ηγέτη της, Νίκου Κανελλάκη, η ομάδα άρχισε να παρακμάζει μέχρι που υποβιβάστηκε οριστικά το 2007. Πλέον, με νέα, εύρωστη διοίκηση, ο Ιωνικός της Γ΄Εθνικής ελπίζει βάσιμα ότι σε ελάχιστα χρόνια θα είναι σε θέση να επιστρέψει στο γκρουπ των ισχυρών του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ατρόμητος

Τις δεκαετίες του 70 και του 80 (αρχές) ο Ατρόμητος αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το αθηναϊκό ποδόσφαιρο με συμμετοχές στην Α΄Εθνική και μεγάλες νίκες. Όμως, για περισσότερα από 25 χρόνια η ομάδα του Περιστερίου έζησε στην αβεβαιότητα των μικρών κατηγοριών και της αγωνιστικής απαξίωσης. Το καλοκαίρι του 2005 όμως η συγχώνευση με τη Χαλκηδόνα επανέφερε τον Ατρόμητο στη μεγάλη κατηγορία και έκτοτε άρχισε μία χρυσή εποχή για τον ιστορικό σύλλογο. Αρχικά οι Περιστεριώτες, έχοντας πάντα στο τιμόνι της διοίκησης τον Γιώργο Σπανό, σταθεροποιήθηκαν στην κατηγορία.

Δεν προβληματίστηκαν καθόλου όταν αναπάντεχα υποβιβάστηκαν το 2008, επανήλθαν αμέσως και από το 2009 έως και σήμερα πρωταγωνιστούν σταθερά. Με τον Γιώργο Δώνη στον πάγκο τους έπαιξαν δύο συνεχόμενους τελικούς Κυπέλλου (2011, 2012) και συμμετείχαν για πρώτη φορά στα πλέι οφ (2012). Η ομάδα, που μέτρησε και ευρωπαϊκές συμμετοχές, έμεινε στο ίδιο υψηλό επίπεδο και πέρυσι παρά τις διαδοχικές αλλαγές προπονητών ενώ φέτος κατά γενική ομολογία παίζει πολύ όμορφο ποδόσφαιρο γεγονός που την έχει φέρει και πάλι στα ψηλά πατώματα της βαθμολογίας. Ο Ατρόμητος είναι πια μία παραδοσιακή δύναμη του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αστέρας Τρίπολης

Από τα χρόνια της δεκαετίας του 70 όταν η Παναχαϊκή του Δαβουρλή είχε εξελιχθεί σε ισχυρό πόλο του ελληνικού του πρωταθλήματος, το ποδόσφαιρο της Πελλοπονήσου δεν είχε καταφέρει να κάνει και πάλι τη διαφορά. Όλα άλλαξαν από το 2007 όταν ανέβηκε, για πρώτη φορά στην ιστορία του, στην Α΄Εθνική ο Αστέρας Τρίπολης. Με ισχυρή διοίκηση (Μπάκος, Καϋμενάκης) και αρκετά χρήματα χτίστηκε σιγά σιγά μία ομάδα ισχυρή και ανταγωνιστική που εσχάτως παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αφού ο Αστέρας δεν υποβιβάστηκε το 2011 (αφού η δικαστική απόφαση οδήγησε τελικά στη Β΄Εθνική τον Ηρακλή) χτίστηκε ένα πολύ ισχυρό σύνολο που πέρυσι έφτασε μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας, στον τελικό του Κυπέλλου κάτω από τις οδηγίες του Σάκη Τσιώλης. Εφέτος ο Καρδιτσιώτης τεχνικός αποτέλεσε παρελθόν αλλά ο Αστέρας συνεχίζει το ίδιο δυναμικά.