Κραυγές από το περιβάλλον
Το περιβάλλον εδώ και πολλά χρόνια εκπέμπει σήμα κινδύνου. Η ανάπτυξη των μεγάλων πόλεων και η υπερσυγκέντρωση πληθυσμού σε αυτές το έχουν επιβαρύνει σε σημείο ασφυξίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τη δράση και λειτουργία πολλών βιομηχανικών κολοσσών, που στο βωμό της μεγιστοποίησης του κέρδους έγραφαν το περιβάλλον- που διαρκώς ρύπαιναν- στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Τα τελευταία χρόνια ένα σωρό επιστημονικές εκθέσεις έχουν κάνει την εμφάνιση τους προειδοποιώντας για τους κινδύνους που ελλοχεύουν αν δεν υπάρχουν ήδη. Πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις- με σημαία τους την προστασία του περιβάλλοντος- έχουν αποδυθεί σε φιλόδοξες καμπάνιες για την ενημέρωση και βεβαίως την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πίεσης, πολλές μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και χώρες ολόκληρες βεβαίως, υποχρεώθηκαν να προχωρήσουν σε επενδύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Είτε μεμονωμένα είτε δια της οδού των περιφερειακών οργανώσεων, όπως είναι για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όσο οξύνεται το πρόβλημα με την ρύπανση του περιβάλλοντος, τόσο διευρύνεται και η ανάγκη για δράσεις με τις οποίες θα υπάρξει μια πρόοδος στην διαχείριση της ενεργειακής ζήτησης.
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, η ζήτηση για ενέργεια εξακολουθεί να αυξάνεται. Την ώρα όμως που υπάρχει μια αργή αλλά σταθερή πρόοδος με επιτυχημένα παραδείγματα οικολογικής απόδοσης από το βιομηχανικό τομέα, το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στα νοικοκυριά και στον τομέα των υπηρεσιών.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Σε όλες τις προτάσεις του, ανάμεσα από τις λέξεις, αυτό που γίνεται κάτι παραπάνω από σαφές είναι η αναγκαιότητα για πρόληψη και όχι τόσο για αντιμετώπιση. Διότι αυτό συνιστά και την πιο οικονομική λύση.
Ο Οργανισμός υπογραμμίζει ότι η επίτευξη χαμηλών εκπομπών ρύπανσης είναι δυνατή με την μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, με την αύξηση του ποσοστού χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και με την ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης.
Μια λύση που προτείνει είναι οι φιλικές στο περιβάλλον επενδύσεις σε νοικοκυριά και υπηρεσίες. Και εδώ εμφανίζεται και η μεγάλη αλήθεια. Η πρόληψη είναι φθηνότερη. Οι επενδύσεις δηλαδή σε ένα μέλλον με χαμηλότερες εκπομπές μπορεί να είναι αναμφίβολα πιο επικερδείς, καθώς το κόστος υπολογίζεται σε 45 ευρώ κατ’ άτομο ανά έτος, σε σύγκριση με το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη μη ανάληψη δράσης, το οποίο ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος υπολογίζει από 300 έως 1.500 ευρώ κατ’ άτομο ανά έτος.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος καταλήγει στο ότι η οικονομία της Ευρώπης μπορεί να αξιοποιήσει αποδοτικότερα τα υλικά και την ενέργεια. Θεωρεί ότι απαιτείται περισσότερη ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης σε τομείς που φέρουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τις περιβαλλοντικές πιέσεις, όπως για παράδειγμα η γεωργία, η ενέργεια, οι μεταφορές, η βιομηχανία και τα νοικοκυριά.
Και καθιστά σαφές ότι είναι προτιμότερο και φθηνότερο να προλαμβάνεται η ρύπανση, παρά να αντιμετωπίζεται.
