Ρονάλντο: Μία καριέρα γεμάτη ατυχίες

Το ραντεβού με την ατυχία του
Ρονάλντο συχνό. Κύριο πρόβλημα οι τένοντες των δύο γονάτων του. Ο τραυματισμός του στο ματς με τη Λιβόρνο τον Φεβρουάριο του 2008 έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά πολλών προβλημάτων που έχουν διαταράξει την υγεία του Βραζιλιάνου, αρχής γενομένης από το
1995.

Παίκτης της Αϊντχόφεν, τότε, ο Ρονάλντο ούτε “φαινόμενο” είχε χαρακτηριστεί, ούτε πολύ γνωστός ήταν. Ωστόσο ένας τραυματισμός στο δεξί γόνατο τον κράτησε εκτός γηπέδων για περίπου τρεις μήνες, αν και αυτό δεν τον εμπόδισε να κάνει καταπληκτικές εμφανίσεις και να κερδίσει τη μεταγραφή του στην Μπαρτσελόνα το 1996.

Στην Καταλονία δεν αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα, ωστόσο η μεταγραφή του στην Ιντερ δεν συνοδεύτηκε με την επιτυχία που ονειρευόταν. Μεσολάβησε, βέβαια, και το γνωστό ζήτημα του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, όταν ο κορυφαίος τότε ποδοσφαιριστής του κόσμου, εμφανίστηκε αγνώριστος στον τελικό με αντίπαλο τη Γαλλία, όπου η Βραζιλία ηττήθηκε με 3-0. Ο ηγέτης εκείνης της ομάδας υπέφερε από επιληπτικούς σπασμούς το βράδυ πριν τον αγώνα, το όνομά του βγήκε από την ενδεκάδα, ωστόσο ζήτησε (ή αναγκάστηκε, ουδείς γνωρίζει ακριβώς) να παίξει και τα αποτελέσματα δεν δικαίωσαν την “σελεσάο”. Εκτοτε, έμεινε πέντε εβδομάδες εκτός προπονήσεων.

Η χρονιά αυτή που σάρωσε τα βραβεία ολοκληρώθηκε με άσχημο τρόπο. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1998, στον πρώτο του αγώνα μετά το Μουντιάλ, ένιωσε ενοχλήσεις στον τένοντα του δεξιού γονάτου, ωστόσο συνέχισε να αγωνίζεται. Οι συζητήσεις περί νυστεριού αρκετές, αλλά τον πρόλαβαν οι εξελίξεις. Στις 21 Νοεμβρίου του 1999, στην αναμέτρηση με την Λέτσε, το πόδι του Ρονάλντο κόλλησε στο έδαφος αν και ήταν ανενόχλητος, με αποτέλεσμα να υποστεί μερική ρήξη τένοντα και αναγκαστικά να ξαπλώσει στο χειρουργικό τραπέζι.

Ατυχία στην ατυχία…

Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι από τον γιατρό Σαϊγιάντ, με τον Ρονάλντο να επιστρέφει μετά από μακρά περίοδο ανάρρωσης στον τελικό του κυπέλλου Ιταλίας με αντίπαλο τη Λάτσιο στις 12 Απριλίου του 2000. Ο επιθετικός των “νερατζούρι” δεν έμελλε να βοηθήσει την ομάδα του ούτε σε αυτό το ματς. Εξι λεπτά αφότου πέρασε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο, επίσης σε μία ανύποπτη φάση, το πόδι του ξανακόλλησε στο έδαφος και αυτή τη φορά υπέστη ολική ρήξη τένοντα στο δεξί γόνατο.

Το δρομολόγιο γνωστό. Παρίσι στην κλινική Καπμπρετόν, με τον γιατρό Σαϊγιάντ να πραγματοποιεί κι αυτήν την επέμβαση. Στις 8 Μαρτίου του 2001, ο γιατρός δήλωσε ότι ο ποδοσφαιριστής είναι ιατρικά έτοιμος να επιστρέψει στην ενεργό δράση, αν και όλο αυτό το διάστημα οι φήμες περί πρόωρης αποχώρησής του από το ποδόσφαιρο έδιναν κι έπαιρναν.

Τον Ιούνιο του 2001 ο Ρονάλντο επιστρέφει στις προπονήσεις και δίνει το πρώτο του ματς στην Απιάνο Τζεντίλε, όπου βρίσκεται το προπονητήριο της Ιντερ, με αντίπαλο την Σαντ Αντζελο Λοντιτζιάνο, όπου σημείωσε και δύο γκολ. Ακολούθησαν κάποιοι τραυματισμοί στον δικέφαλο, που τον άφησαν εκτός ρυθμού, ωστόσο η κόντρα του με τον Εκτορ Ραούλ Κούπερ ήταν αυτή που τον έφερε ουσιαστικά εκτός ομάδας.

Θριαμβευτική επιστροφή και… πτώση

Τον Ιούνιο του 2002 μεταγράφηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ λίγο αργότερα κατάφερε να δώσει τα διαπιστευτήριά του για πολλοστή φορά, οδηγώντας την Βραζιλία στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Η επιστροφή του στην κορυφή ήταν αναμφισβήτητη, ωστόσο η Μοίρα εξακολουθούσε να παίζει περίεργα παιχνίδια μαζί του.

Το 2005, με τη φανέλα της Ρεάλ πλέον, τραυματίζεται στους χιαστούς του αριστερού γονάτου και η μερική ρήξη τον αφήνουν τρεις μήνες εκτός δράσης. Το αυξημένο βάρος του προκαλεί πολλές συζητήσεις, αλλά επιβαρύνει την κατάσταση των προβληματικών γονάτων του.

Τον Ιανουάριο του 2006 μετακομίζει στη Μίλαν με όνειρο μία νέα αρχή. Ακόμα μία νέα αρχή. Αγωνίζεται σε 14 παιχνίδια και σημειώνει επτά γκολ, ωστόσο τραυματίζεται τον Ιούλιο στον δικέφαλο του αριστερού ποδιού, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης φιλανθρωπικού χαρακτήρα, όταν… κλότσησε μία μπάλα στις εξέδρες. Αυτός ο τραυματισμός σε συνδυασμό με τους κακούς χειρισμούς του ίδιου και της ομάδας, τον κρατά εκτός δράσης για… μήνες. Η επάνοδός του συνοδεύεται με νέο τραυματισμό, με αποτέλεσμα να χάσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων. Στο ματς με την Τζένοα στα τέλη Ιανουαρίου τραυματίζεται ξανά, ωστόσο αποθεραπεύεται γρήγορα.

Αυτή τη φορά, το γρήγορο είναι το τελευταίο που επιθυμεί. Η αποθεραπεία από έναν τέτοιο τραυματισμό, σε ηλικία 31 ετών, σαφώς και δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας στον Βραζιλιάνο, ο οποίος θα παλέψει για την τρίτη επάνοδό του από σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο.