Ένα καλό μάθημα για αρχή

Τρεις αναμετρήσεις, τρεις ήττες για τις ελληνικές ομάδες στην Ευρωλίγκα. Το
contra.gr σχολιάζει το τι συνέβη στο “μαύρο” ευρωπαϊκό διήμερο και ποια ερωτήματα προκύπτουν.

Παναθηναϊκός

Από τις τρεις ήττες θεωρητικά η λιγότερο επώδυνη είναι του Παναθηναϊκού. Μία εκτός έδρας αποτυχία ισοσκελίζεται εντός έδρας και πιθανώς εύκολα. Επειδή όμως όλοι κρίνονται από τους στόχους που θέτουν, οι πρωταθλητές Ευρώπης ήθελαν να τελειώσουν από νωρίς το θέμα της παρουσίας τους στα πλέι οφ και μάλιστα ως πρώτοι. Με αυτή την ήττα έβαλαν και την Εφές Πίλσεν στο κόλπο.

Οι “Τούρκοι” πιστεύουν πια σε πρόκριση αλλά το σημαντικότερο εμφάνισαν κάποιες αδυναμίες του αντιπάλου. Η ήττα του Παναθηναϊκού έχει μεγαλύτερη βαρύτητα για το πώς θα τον αντιμετωπίσουν οι αντίπαλοί του από εδώ και πέρα. Μία ομάδα που αρνείτο να χάσει, που νικούσε ό,τι κι αν συμβεί, φαίνεται τρωτή. Είναι τρωτή. Η καλύτερη περιφερειακή τριπλέτα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ, δεν έχει πλέον στηρίγματα στη ρακέτα.

Σύμφωνοι οι 23 πόντοι του Νίκολας σε ένα ημίχρονο δύσκολα ξαναμπαίνουν, αλλά οι μόλις 21 πόντοι από τους ψηλούς; Με γνώμονα τα τεράστια προβλήματα που έχει ο Ομπράντοβιτς με τις απουσίες των ψηλών του, μπορούμε να μιλήσουμε για συμβιβασμό όμοιο με αυτόν του 2006.

Οι τρεις σούπερ πλέι μέικερ δε γίνεται να συνυπάρξουν φυσιολογικά. Ο καθένας παίζει όπως έχει μάθει με αποτέλεσμα όσοι κινούνται γύρω τους να χρειάζεται να αλλάξουν σκεπτικό ανάλογα με το κουμανταδόρο. Βεβαίως αυτό το πρόβλημα των 39 λεπτών γίνεται ευλογία στα τελευταία 60 δευτερόλεπτα όταν δεν έχεις ένα όπλο αλλά τρία για να βάλουν τα κρίσιμα καλάθια. Μέχρι τότε;

Αυτό θα χρειαστεί να λύσει ο Ζοτς έχοντας απέναντί του την Παρτιζάν και τη Σιένα δύο ομάδες απειλητικές και που πλέον πιστεύουν ότι μπορούν να νικήσουν.

Άρης

Τόσο καιρό ο Άρης έψαχνε για έναν πλέι μέικερ. Τώρα που τον βρήκε δεν μπορεί να τον ακολουθήσει. Ο Ντάιρους Ουάσιγκτον είναι ένας εξαιρετικός παίκτης, οι Σπερς τον εμπιστεύτηκαν όταν έλειψε ο Τόνι Πάρκερ, αλλά τον στήριξαν γιατί είναι ένας πολύ γρήγορος γκαρντ που μπορεί να τρέξει την ομάδα. Ο Άρης μέχρι τώρα ήξερε να ακολουθεί τους ρυθμούς του Καστλ και του Καλαϊτζή. Γιαβάς, γιαβάς, που λένε και οι γείτονες. Αργό μπάσκετ, αποτροπή των αιφνιδιασμών. Ο Ουάσιγκτον από τη φύση του είναι αχαλίνωτος πλέι μέικερ και δεν αποτελεί έκπληξη.

Οι “κιτρινόμαυροι” υποχρεώθηκαν να ανοίξουν την άμυνά τους, ακολουθώντας τον τρελό να τρέχει. Ο Χέρμπερτ όφειλε να διαχειριστεί καλύτερο το νέο του παίκτη. Αν ο Άρης θέλει να ακολουθήσει τον Ουάσιγκτον οφείλει να αλλάξει το στυλ του άμεσα. Αν όχι, τότε ο Αμερικανός καλό θα ήταν να καθίσει στο πάγκο και να επιτρέψει στο Καλαϊτζή να έχει τον έλεγχο αν και ειρήσθω εν παρόδω με την Φενέρμπαχτσε περιέργως για το καθαρό του μυαλό περισσότερο ασχολήθηκε να κυνηγάει το Σόλομον για να του απαντήσει παρά να παίξει μπάσκετ.

Μπορεί ο Άρης να πατήσει ξαφνικά το γκάζι και να παίξει ένα γρήγορο μπάσκετ με πολλούς πόντους ξεχνώντας τις ήδη παγιωμένες αρχές του;

Ολυμπιακός

Όλα ήταν σαν καινούργια για τον Ολυμπιακό αλλά πάλι η ευθύνη δεν είναι δυνατόν να πέφτει στο Γιαννάκη. Ο Δράκος στο πρώτο του παιχνίδι στην Ευρωλίγκα, ήθελε να κερδίσει με το δικό του τρόπο, με το δικό του στυλ αλλά με υλικό που δεν διάλεξε. Αυτός ο Ολυμπιακός, χωρίς το Ματσιγιάουσκας, δεν θα πάει μακριά στην Ευρωλίγκα και ο λόγος είναι απλός. Στην Ευρωλίγκα δεν γίνεται να κρατήσεις αντιπάλους αυτού του επιπέδου σε σκορ κάτω από τους 65 πόντους όταν δεν υπάρχουν οι ανάλογες… υποδομές. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης θριάμβευε με την εθνική και το Μαρούσι κρατώντας τους αντιπάλους του σε πολύ χαμηλά σκορ. Οι φοβερές του άμυνες σε όλο το γήπεδο έκλεβαν μπάλες αλλά όχι από παίκτες όπως ο Μπάινουμ, ο Κάμινγκς ή ο Γκαρσία με τον Χαλπερίν.

Ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί το σκορ και την ηγετική φυσιογνωμία του Ματσιγιάουσκας και η απώλειά του είναι τεράστια. Τότε θα δούμε για πρώτη φορά μία εικόνα της ομάδας που σχεδιάζει ο Γιαννάκης. Υπολογίστε κι έναν μικροτραυματισμό του Πρίντεζη οπότε από τα επιθετικά όπλα περιορίζονται. Παίκτες υπάρχουν, και ψηλοί και περιφερειακοί, πλην βεβαίως ενός ακόμα πλέι μέικερ. Ο Γκριρ προσαρμόζεται αλλά δύσκολα θα γίνει κουμανταδόρος όπως τον θέλει ο προπονητής του.

Θα είναι τρομερά ενδιαφέρον να δούμε πως ο Γιαννάκης θα βάλει στο παιχνίδι τον Ματσιγιάουσκας, έναν παίκτη τέτοιου στυλ που δεν είχε ποτέ έως τώρα στη καριέρα του μετά τον Πανιώνιο όπου διαχειρίστηκε τον Διαμαντόπουλο.