Η ώρα του plan B
Λίγες φορές φέτος ο Ολυμπιακός πήρε τόσα πολλά από έναν αγώνα. Ότι αναζητούσαν οι πρωταθλητές Ευρώπης όλη την χρονιά, το βρήκαν στο παιχνίδι με την Μάλαγα και μένει να αποδείξουν ότι μπορούν να το πετύχουν με πιο δυνατούς αντιπάλους.
Τα γκαρντ του Ολυμπιακού βρέθηκαν στην χειρότερη δυνατή κατάσταση, δεν σκόραραν, δεν έδωσαν ρυθμό, κανονικά οι ερυθρόλευκοι έπρεπε να είναι μία ομάδα του…δεν. Αντ’ αυτού λειτούργησε ένα διαφορετικό πλάνο με τρομερή ενέργεια στην άμυνα, μεγάλη συγκέντρωση στην εξόντωση των ατού του αντιπάλου και κυρίως δουλειά από τους ψηλούς. Αυτό είναι κάτι που πιθανώς να αλλάξει την πορεία της ομάδας στον δεύτερο γύρο του τοπ-16.
Σύμφωνοι οι ψηλοί του Πλάθα στην Μάλαγα δεν αποτελούν κολοσσούς, όμως έχοντας δει τα πάρτι ακόμα και ομάδων χωρίς ιδιαίτερα σημεία αναφοράς στην ρακέτα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι για πρώτη φορά ο Μπαρτζώκας είδε από τα θηρία του να είναι…θηρία και όχι για τα θηρία.
Το πλάνο ακολουθήθηκε από την αρχή και γι αυτό ο Ολυμπιακός όσο περνούσε η ώρα όχι μόνο δεν έχανε τις διαφορές αλλά τις αύξανε έχοντας βραχυκυκλώσει πλήρως την αντίπαλό του.
O άλλος δρόμος
Είναι σαφές ότι το επιθετικό πλάνο δεν λειτούργησε με τον Σπανούλη τόσο άστοχο και τον Λοτζέσκι σε κακό βράδυ, ενώ τα χαμένα αμυντικά ριμπάουντ στο πρώτο ημίχρονο δεν επέτρεψαν τρέξιμο. Αυτό, για πρώτη φορά, δεν δυσκόλεψε τον Ολυμπιακό να φτάσει στην νίκη παίρνοντας την άλλη οδό όπου όλη η ενέργεια αναλώθηκε στην άμυνα. Το αν μία τέτοια προσέγγιση θα λειτουργήσει με πιο ταλαντούχες κι έμπειρες ομάδες, δεν γίνεται να κριθεί, όμως φάνηκε ότι αν οι ψηλοί μπαίνουν στην εξίσωση τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα, η κατάσταση θα διευκολυνθεί πολύ για τα γκαρντ.
Αυτό έλειπε από τον Ολυμπιακό και λείπει ακόμα σε συνέχεια και συνέπεια, μία σταθερή συνεργασία ψηλών-κοντών που θα καταστήσει πιο πληθωρικό το παιχνίδι της ομάδας.
