Η Ντόρτμουντ είναι η νέα Άρσεναλ;

Οι δυο ομάδες πέρα από το κίτρινο χρώμα στις φανέλες τους έχουν και άλλες ομοιότητες. Το καλοκαίρι που μας πέρασε να αποδείχθηκε τελικά πως η Άρσεναλ όταν θέλει μπορεί και ξοδεύει αρκετά χρήματα (βλ. Οζίλ), όμως, για πολλά χρόνια είχε μία πολύ διαφορετική φιλοσοφία όσον αφορά τα έξοδα του συλλόγου για μεταγραφές παικτών. Μπορεί να είναι η Ντόρτμουντ αυτή που θα ακολουθήσει τέτοια πολιτική; Ή μήπως το κάνει ήδη;

Άρσεναλ

Η Άρσεναλ αποτελεί ένα είδος αινίγματος τα τελευταία χρόνια. Ενώ οι άμεσοι αντίπαλοι της Τσέλσι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μάντσεστερ Σίτι δεν σταμάτησαν να ξοδεύουν εκατομμύρια για την ενίσχυση τους, η ομάδα του Βενγκέρ παρουσίαζε κέρδη στο τέλος της κάθε χρονιάς από το 2002 και μετά.

Η ακαδημία του συλλόγου είχε ανοίξει τα φτερά της και έφερε αρκετά εντυπωσιακά αποτελέσματα στην πρώτη ομάδα με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους Τζάκ Γουίλσιρ και Άσλεϊ Κόουλ. Επιπρόσθετα, έγιναν κάποιες έξυπνες κινήσεις όπως η αγορά του Σεσκ Φάμπρεγας σε μικρή ηλικία.

Αυτή η πολιτική όμως έχει και τις συνέπειες της. Η “φήμη” που απέκτησε η ομάδα δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή από την στιγμή που έφτασε στο σημείο να πουλήσει κάποια από τα πρωτοκλασάτα αστέρια της σε άμεσους ανταγωνιστές της. Τα παραδείγματα των Κόουλ και Φαν Πέρσι ήταν αυτά που ήχησαν πολύ άσχημα στα αυτιά των φιλάθλων της ομάδας. Η οικονομική διαχείριση της εταιρείας έφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα στα ταμεία όμως αυτό δεν αποτυπώθηκε στο χορτάρι. Η Άρσεναλ θεωρείται “selling club” σε μία εποχή που το ποδόσφαιρο γίνεται πιο “ρεαλιστικό” από ποτέ. Όλοι έχουν την τιμή τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η ομάδα έχει να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο πάνω από οκτώ χρόνια.

Ντόρτμουντ

Όπως και στην περίπτωση της Άρσεναλ, η Ντόρτμουντ φαίνεται πως ακολουθεί μία φιλοσοφία με στόχο την σωστή οικονομική διαχείριση και το κέρδος στο τέλος της περιόδου.

Από την στιγμή που ξεκίνησαν τα ζόρια και οι μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και αποφεύχθηκε η χρεοκοπία το 2004, οι “κιτρινόμαυροι” κάνουν βήματα μπροστά. Και αυτό πραγματοποιήθηκε όταν ανέλαβε την διεύθυνση του συλλόγου ο Χανς Γιόακιμ Βάτσκε. Ακολούθησε μία πολύ προσεκτική περίοδος για τους Βεστφαλούς και όλα έδειχναν να παίρνουν την σωστή τροχιά όταν ανέλαβε το τιμόνι της ομάδας ο Γίργκεν Κλοπ προερχόμενος από την Μάιντς που τότε έπαιζε στην δεύτερη εθνική κατηγορία της Γερμανίας.

Ο Κλοπ μαζί με τους συνεργάτες του αλλά και το εξειδικευμένο τμήμα scouting που δημιουργήθηκε, κατάφερε να φέρει στο Βεστφάλεν κάποια από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Γερμανίας (και όχι μόνο) πολύ πριν γίνουν αστέρια. Ο Σούμποτιτς από την Μάιντς, ο Χούμελς, ο Σμέλτσερ, ο Μπέντερ και άλλοι ήταν το αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς στο στρατόπεδο των “κιτρινόμαυρων”. Και το εντυπωσιακό είναι πως όλους αυτούς τους απέκτησε ξοδεύοντας περίπου όσα ξόδεψε η Μπάγερν αποκλειστικά για τον Λούκα Τόνι.

Τα επόμενα χρόνια η ομάδα πήγαινε όλο και καλύτερα. Την πρώτη φορά 6η, την επόμενη 5η και μετά εμφανίστηκαν ακόμα περισσότερα ταλέντα από τις ακαδημίες αλλά και κάποιες καταπληκτικές κινήσεις στο μεταγραφικό παζάρι, όπως αυτή του Καγκάβα που ήρθε στην Ντόρτμουντ από ομάδα της δεύτερης εθνικής κατηγορίας της Ιαπωνίας (!). Γκέτσε και Σαχίν συμπλήρωσαν το μενού και η Ντόρτμουντ δεν μπορούσε πια να κατεβάσει ταχύτητα. Το 2011 πήρε το πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά έκανε το ντάμπλ σοκάροντας το φίλαθλο κόσμο με το διαστημικό ποδόσφαιρο που έπαιζε.

Αργότερα όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν τόσο ρόδινα. Έμεινε 2η, αλλά με 25 βαθμούς διαφορά από την Μπάγερν κι εφέτος είναι 3η. Σε αυτή την αγωνιστική καθίζηση βάσει αποτελεσμάτων, μεγάλο ρόλο έπαιξε και η αποχώρηση ενός μεγάλου αστέρα κάθε χρόνο. Σαχίν (που όμως επέστρεψε), Καγκάβα, Γκέτσε και το καλοκαίρι που μας έρχεται Λεβαντόβσκι. Αν μάλιστα ο Γιουντογκάν δεν συμφωνήσει να ανανεώσει το συμβόλαιο του το καλοκαίρι του 2014 θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και η δική του πώληση. Θα είναι δηλαδή η πρώτη φορά που η ομάδα θα χάσει δυο βασικούς της παίκτες σε ένα καλοκαίρι.

Τα παραπάνω φυσικά δεν σημαίνουν πως το μέλλον της Ντόρτμουντ είναι δυσοίωνο. Μάλλον το αντίθετο θα υποστηρίξουν κάποιοι. Η πρόσφατη έρευνα της Deloitte Football Money League έδειξε πως η κιτρινόμαυροι βρίσκονται στην 11η θέση των ομάδων με τα μεγαλύτερα ετήσια κέρδη. Πολλοί σύλλογοι θα ζήλευαν τις πρακτικές marketing αλλά και τα αποτελέσματα αυτών.

Με την FIFA και το Financial Fair Play πάνω από το κεφάλι της κάθε ομάδας, η διοίκηση της Ντόρτμουντ μάλλον θα πρέπει να κοιμάται ήσυχη. Και αν μπορούμε να προβλέψουμε κάτι για το μέλλον, αυτό είναι πως μέσα στα επόμενα χρόνια η ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ θα έχει την δυνατότητα να ξοδέψει αρκετά χρήματα για να φέρει τον επόμενο Εζίλ στο Βεστφάλεν.