Κλειδί ο Σέρβος κόουτς…
“Ούρλιαξε, κακόφωνο τσακάλι”, “Τράβα να ξεψειριστείς, μπαμπουίνε”, “Τρέξε να κρυφτείς, δειλή αντιλόπη”, “Πέταξε σε άλλο κλαρί, κοράκι”… Αν βρεθείτε ποτέ σε πολυφυλετικό καυγά στη Γκάνα, αυτές τις φράσεις θα τις ακούσετε στάνταρ. Στα δικά μας αυτιά μπορεί να ακούγονται ουδέτερες, ως και περιπαικτικές, αλλά στα αυτιά των “τσακαλιών” Νταγκόμπα, των “μπαμπουίνων” Ασάντι, των “δειλών αντιλόπων” Ακάν-Φάντε και των “κορακιών” Εουε είναι ό,τι χειρότερο μπορούν να φανταστούν.
Η Γκάνα, όπως και το 90% των χωρών της Αφρικής, έχει απολύτως τεχνητά σύνορα. Χαραγμένα από τους αποικιοκράτες αιώνες πριν, τότε που οι αυτόχθονες κάτοικοι αποκαλούνταν συλλήβδην “μαύροι” και αντιμετωπίζονταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ανεξάρτητα από τη φυλή που ανήκαν. Πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβουν οι λευκοί ότι αυτοί που αποκαλούσαν “μαύρους” έχουν τεράστιες, αβυσσαλέες διαφορές μεταξύ τους. Διαφορές που κάποιες φορές δεν τους επιτρέπουν ούτε καν να ζουν στην ίδια χώρα, της οποίας τα σύνορα χαράχτηκαν χωρίς αυτούς…
Στην Γκάνα, την πρώην βρετανική αποικία της Χρυσής Ακτής (που ονομάστηκε έτσι όχι τόσο για το χρυσάφι του υπεδάφους της, αλλά για το… χρυσοφόρο εμπόριο σκλάβων) οι διαφορές μεταξύ των φυλών ζουν και βασιλεύουν. Και δεν έχουν τις καταβολές τους μόνο σε παλιές ιστορίες μίσους και αντιπαλότητας, όπως συνέβη σε πολλά άλλα αφρικάνικα κράτη, αλλά φτάνουν στο πρόσφατο παρελθόν.
Οι Ακάν-Φάντε, που ζουν στα νότια της χώρας, είναι οι πρώτοι που ήλθαν σε επαφή με τους λευκούς. Οι πρώτοι που έμαθαν αγγλικά, οι πρώτοι που συνεργάστηκαν με τους αποικιοκράτες και, ως εκ τούτου, οι πρώτοι διοικητές της νέας χώρας. Οι Ασάντι, που κατοικούν στο κέντρο, περιήλθαν υπό τη… μπότα των Βρετανών σχεδόν έναν αιώνα αργότερα από τους Ακάν, τόσο σκληρή ήταν η αντίστασή τους. Η αυτοκρατορία τους ήταν ακμάζουσα και ο πολιτισμός τους πολύ υψηλός για τα αφρικάνικα δεδομένα, τόσο που να στέκονται ακόμα υπερήφανοι και υπερόπτες και να κατηγορούν τους Ακάν-Φάντε ως “δειλές αντιλόπες”, που έτρεξαν να κρυφτούν όταν είδα τους λευκούς αντί να τους πολεμήσουν. Για να εισπράξουν και οι ίδιοι το χαρακτηρισμό “μπαμπουίνοι”, πίθηκοι με μεγάλη σωματική δύναμη, αλλά ανύπαρκτο εγκέφαλο.
Κάθε παρατσούκλι έχει και τη σημασία του. Οι Νταγκόμπα του βορρά, οι τελευταίοι που κατακτήθηκαν από τους Αγγλους, θεωρούνται απολίτιστοι, άξεστοι, σαν τα τσακάλια… Τα “κοράκια” Εουε προτίμησαν να ενωθούν με τη Γκάνα το 1966, όταν η χώρα είχε ήδη διανύσει εννέα χρόνια ανεξαρτησίας (από το 1957), από συμφέρον, επειδή είδαν ότι η Γκάνα είχε περισσότερες οικονομικές δυνατότητες από την (γαλλική) αποικία της Τογκολάνδης που βρισκόταν στα δεξιά τους και μεταλλάχθηκε στο ανεξάρτητο κράτος του Τόγκο. Όπως το κοράκι περιμένει κάποιο άλλο ζώο να σκοτώσει το θήραμα και μετά εφορμά στους μεζέδες…
Αυτό το φυλετικό αλαλούμ και οι διαφορές που υπάρχουν ακόμα και στην καθημερινότητα της χώρας (σε αντίθεση με άλλα κράτη, όπου η μαύρη πλειοψηφία έβαλε κάποια στιγμή στην άκρη τις διαφορές της και ομονόησε για να διώξει τους λευκούς) θεωρήθηκε επί χρόνια από τον τοπικό τύπο και τους ποδοσφαιρικούς “ειδικούς” η βασική αιτία για την οποία η Γκάνα δεν είχε ποδοσφαιρικές επιτυχίες. Υπήρξαν χοντρές αντιπάθειες μεταξύ ποδοσφαιριστών από διάφορες φυλές, η εθνική ομάδα τύγχανε διαφορετικής υποστήριξης όταν έπαιζε στην Ακκρα (την πρωτεύουσα της χώρας και μεγαλύτερη πόλη της περιοχής των Ακάν) ή στο Κουμάσι (την πρωτεύουσα της επαρχίας των Ασάντε).
Τι έγινε, λοιπόν, ξαφνικά και η Γκάνα αρχίζει να… πετυχαίνει; Οι ειδικοί βρήκαν και πάλι τη λύση: Σέρβος προπονητής.Με τονΡάντομιρ Ντούικοβιτς πήγε στο πρώτο της Μουντιάλ το 2006, με τον Μίλοβαν Ράγεβατς βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της ιστορίας της: να γίνει η πρώτη αφρικάνικη ομάδα στην ιστορία που παίρνει πρόκριση για τα ημιτελικά ενός παγκόσμιου ραντεβού. Γιατί Σέρβος; Διότι, σύμφωνα με τους Γκανέζους “αναλυτές”, ο Σέρβος είναι ο μόνος Ευρωπαίος που έχει ζήσει στο πετσί του τι είναι να ζεις στην ίδια χώρα με έναν άλλο λαό που αντιπαθείς, αν και τον θεωρείς συγγενή σου… Προχωρημένη σκέψη, δε νομίζετε;
Η Γκάνα σηκώνει σήμερα στους ώμους της ολόκληρη την Αφρική. Δεν είναι μικρό βάρος. Αλλά δεν αντιμετωπίζει και κανένα μεγαθήριο. Για την Ουρουγουάη ήδη είναι επιτυχία ο προημιτελικός. Και ως “λογικό” φαβορί της αναμέτρησης αυτή πρέπει να κάνει παιχνίδι. Είναι κάτι, στο οποίο πρώτη φορά δοκιμάζεται στη διοργάνωση.
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ-ΓΚΑΝΑ Χ2 10/10
BETFAIR: 1,94
BETOTO: 1,70
BETCLIC: 1,75
Οδύσσεια το ταξίδι για τη Ρουχ Χορζόφ, όμως τα κατάφερε και μέσα σε πέντε λεπτά (στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου και με πέναλτι στο 48) γύρισε το ματς με τη Σαχτάρ Καραγκάντα και πήρε μία πολύτιμη νίκη με 2-1.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ: 23/50
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: -30,2
Υ.Γ. Για τον άλλο ημιτελικό που αρχίζει σε λίγο, προτείνω να εμπιστευθείτε την έμπνευσή σας. Πριν από λίγο η φίλη μου η Γεωργία μου είπε ότι σκέφτεται το πρώτο γκολ στο διάστημα 31-45. Το έπαιξα και περιμένω…
