Η “αγωνιστική κρίση” και ο τελικός Κυπέλλου
Ο Μπάγεβιτς δεν βλέπει να υπάρχει αγωνιστική κρίση στην ομάδα, κι αν το βλέπει, δεν το λέει και καλά κάνει από τη μεριά του. Του φτάνουν τα προβλήματα που έχει με «φευγάτους» παίκτες τύπου Εντίνιο ή με τα παιδιαρίσματα του Σκόκο και του Τζιμπούρ. Για τον Μπάγεβιτς, ένα πράγμα μετράει τούτη τη στιγμή. Πως θα έχει καλά την ομάδα στις 2 Μαϊου στον τελικό.
Την οποία κρίση, «κοιλιά» ή όπως αλλιώς θέλετε ονοματίστε την, διακόπτει ένα σερί θετικών αποτελεσμάτων (όπως εκείνες οι 6 νίκες), όχι απαραιτήτως και καλής απόδοσης ή οι μετρημένες στα δάχτυλα του χεριού πειστικές εμφανίσεις. Κι όταν η ΑΕΚ, κερδίζει πιπιλάμε όλοι (ή μάλλον οι περισσότεροι) την καραμέλα «ο Μπάγεβιτς συμμάζεψε την ομάδα», ενώ όταν δεν κερδίζει ή δεν παίζει καλά αναδύονται στην επιφάνεια όλα τα κουσούρια αυτής ομάδας.
Το αυτονόητο είναι ότι η ΑΕΚ με εμφάνιση σαν και αυτή κατά του Άρη, δεν έχει τύχη στον τελικό και στα πλέι οφ. Επειδή όμως κάθε ματς έχει διαφορετικό χαρακτήρα, όλοι ελπίζουν και πιστεύουν ότι στον τελικό θα παρουσιαστεί «μια άλλη ΑΕΚ». Με παίκτες που θα τρώνε σίδερα (εδώ βεβαίως είναι απαραίτητη η παρουσία του Κυργιάκου), με παίκτες που θα μπουν στο γήπεδο με τη νοοτροπία του νικητή, με παίκτες που δεν θα είναι στατικοί, δεν θα έχουν χέρια του στη μέση, αλλά που θα τρέχουν, θα κινούνται, θα μαρκάρουν.
Μέχρι τις 2 Μαίου υπάρχει καιρός για να ασχοληθούμε με τον τελικό και στο καπάκι με τη διαδικασία των πλέι οφ, που προς παρόν τουλάχιστον, δεν φαίνεται να πολύ-απασχολεί την ΑΕΚ. Ταπεινή μου άποψη είναι ότι η εικόνα που θα παρουσιάσει η ομάδα σ’ αυτά τα ματς, θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με το αποτέλεσμα της 2ας Μαϊου. Σηκώνει η ΑΕΚ την κούπα; Αλλάζει η ψυχολογία, παίζει με άλλο αέρα και στα πλέι οφ. Χάνει την κούπα; Πολύ φοβάμαι ότι θα τους πάρει από κάτω. Εδώ που τα λέμε, η δεύτερη θέση σε σχέση με το Τσάμπιονς Λιγκ είναι ένας μύθος για την ΑΕΚ. Δεν είναι μόνο ότι ξεκινά προκριματικό από τον Ιούλιο. Είναι ότι τον Αύγουστο, δεν μπορεί να ελπίζει σε βατή κλήρωση από το γκρουπ των αδυνάτων που θα τοποθετηθεί. Όσο κι αν έχει αλλάξει τον Αύγουστο το ρόστερ της ΑΕΚ με μετεγγραφές, οι πιθανότητες είναι αυξημένες να πέσει πάνω σε τείχος από Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ρωσία για να αναφέρουμε μόνο τις πιο δύσκολες.
Και μιας κι ο λόγος για το ρόστερ, δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τα ίδια και τα ίδια πράγματα. Για το πώς είναι δομημένο αυτό το ρόστερ, για το αν είναι ανισόρροπο ή αν πρόκειται για το χειρότερο ρόστερ στη νεότερη ιστορία της. Για να μην το κουράζουμε το πράγμα. Απαραιτήτως, δυο μπακ, δυο ακραία χαφ κι ένα χαφ με ικανότητες δημιουργικές. Τώρα αν ο προπονητής μπορεί να κάνει καλά ένα «αταίριαστο δίδυμο» σαν του Μπλάνκο με τον Τζιμπούρ, μπράβο του και μαγκιά του, αλλά να το δούμε πρώτα. Διότι κάτι μου λέει πως η ΑΕΚ θα κινηθεί στις μετεγγραφές και για επιθετικό τύπου Λυμπερόπουλου…
ΥΓ: Όσοι έστειλαν e-mails (ή τηλεφώνησαν) την προηγούμενη εβδομάδα για ένα υστερόγραφο σε κείμενο μου περί Μελισσανίδη και κομητών στην ΑΕΚ, δυο πραγματάκια μονάχα. Εγώ δεν βάζω, ούτε με απασχολεί να βάλω κανένα «ΑΕΚόμετρο». Άλλοι το έχουν βάλει προ πολλού. Κρατώ για τον εαυτό μου το δικαίωμα να καταγράφω και να σχολιάζω πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις στο χώρο της ΑΕΚ. Λογικό και απολύτως φυσιολογικό να υπάρχουν κείμενα που δεν είναι αρεστά. Σίγουρα όμως κείμενα, που δεν κρύβονται πίσω από την ανωνυμία…
