Ενα κέρδος, πολλές… απώλειες
Ολα στην ζωή έχουν ένα τέλος... Κάποτε θα συνέβαινε και αυτό... Θα βρισκόταν μια ομάδα που θα ύψωνε την δικιά της σημαία στο "κάστρο" του Ολυμπιακού. Από τις 4 Μαρτίου του 2007 είχαν να χάσουν οι "ερυθρόλευκοι" στο σπίτι τους. Τότε ήταν το γκολ του Δημήτρη Παπαδόπουλου και ο Παναθηναϊκός, την Κυριακή το βράδυ ο Ζουράφσκι και η Λάρισα...
Θέλουμε χρόνια τελικά για να γίνουμε… Αγγλία, αμφιβάλλω αν πλησιάσουμε ποτέ τη φιλοσοφία τους, αλλά υπάρχει μια πραγματικότητα στο φίνις του πρωταθλήματος. Οποια ομάδα θέλει τη νίκη περισσότερο από τον αντίπαλο, θα την πάρει. Την Κυριακή το βράδυ είδαμε το ίδιο έργο στο “Καραϊσκάκη”, στο ΟΑΚΑ και στην Κομοτηνή…
Η ήττα αυτή έσπασε το αήττητο της διετίας, δεν είχε επιπτώσεις σε βαθμολογικό επίπεδο από την στιγμή που εδώ και καιρό έχει εξασφαλιστεί η κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά το πρεστίζ του συλλόγου δέχθηκε πλήγμα. Εκτός από την αδιαφορία που είδαμε το βράδυ της Κυριακής, ήταν ολοφάνερη και μια χαλαρότητα που αν συνεχιστεί μπορεί να έχει επιπτώσεις και στην εικόνα της ομάδας στον τελικό του κυπέλλου με την ΑΕΚ.
Αν υπάρχει κάτι που δίνει το δικαίωμα στους φίλους της ομάδας να σκάνε και ένα χαμόγελο, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην παρουσία του Νικλητσιώτη. Εχει εμπιστοσύνη αυτό το παιδί στα πόδια του, στην καλή τεχνική που διαθέτει. Αν αυτό το θράσος είναι μόνο ποδοσφαιρικό, ο παίκτης θα βγει, με την προϋπόθεση να πάρει ευκαιρίες αλλά και να προσέξει τον εαυτό του.
Κάποιοι θεωρούν εξαιρετική και την παρουσία του Κυριάκου Παπαδόπουλου. Διαφωνώ… Ο πιτσιρικάς έδειξε ότι θέλει ακόμα πολύ δουλειά, ιδιαίτερα στον τρόπο που αμύνεται. Η προσποίηση που «τρώει» από τον Ζουράφσκι είναι γιατί έχει βαρύ κορμί και αυτό φωτογραφίζει μια τεράστια αδυναμία. Αν ένας ταλαντούχος αμυντικός έχει αυτή την αδυναμία θα πρέπει να δουλέψει τρεις φορές περισσότερες από έναν άλλο παίκτη. Για τους Γκαλίτσιο, Μενδρινό, δυο παίκτες που πολλοί λένε ότι πρέπει να πάρουν περισσότερες ευκαιρίες, μια λέξη ταιριάζει. Απογοήτευση….
Δεν ήταν μόνο αυτοί που έδειχναν εκτός αγώνα, αλλά και αρκετοί άλλοι. Ο Ντουντού έκανε την χειρότερη του εμφάνιση. Ο Κόβατς είχε μια καλή επέμβαση, για τον Γκαλίτσιο τα είπαμε, ο Λεονάρντο πήρε κάποιες πρωτοβουλίες αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερο. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος έχει προσόντα αλλά και χτυπητές αδυναμίες όταν παίζει με αντιπάλους τεχνίτες επιθετικούς. Ο Ζεβλάκοφ προωθήθηκε στα “στημένα”, είχε δυο καλές κεφαλιές που κατέληξαν άουτ. Απαρατήρητος πέρασε ο Μενδρινός, καλή η παρουσία του Γιάννη Παπαδόπουλου, με διάθεση ο Τζόρτζεβιτς στο πρώτο ημίχρονο, κουράστηκε στο δεύτερο και χάθηκε, ταλέντο με προοπτική ο Νικλητσιώτης, λίγα πράγματα ο Ντάρμπισαϊρ, έδωσαν μια ζωντάνια με την είσοδο τους οι Ντιόγκο, Γκαλέτι, καλύτερος ο Πάντος από τον Γκαλίτσιο που έκανε πολλά λάθη στο ματς κόντρα στην πρώην του ομάδα.
Υ.Γ. 1 Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ήταν στην αίθουσα Τύπου. Ο Βαλβέρδε δεν ανέτρεψε ακριβώς το σκηνικό, αλλά δεν το παρουσίασε και τελειωμένη υπόθεση…
Υ.Γ. 2 Στον Ολυμπιακό θα πρέπει να καταλάβουν ότι η υπόθεση Βαλβέρδε έχει γίνει κουραστικό σίριαλ. Οταν κάποιο πράγμα κουράζει, γίνεται και επικίνδυνο. Οι “ερυθρόλευκοι” πρέπει να το τελειώσουν όσο πιο σύντομα γίνεται. Και το σύντομα είναι να φωνάξουν σήμερα τον Ιμπάνιεθ, τον μάνατζερ του Βαλβέρδε για τα διαδικαστικά. Ο Ερνέστο πάντως μόνο τα διαδικαστικά δεν άφησε να εννοηθεί ότι απομένουν. Ετσι όπως τα είπε ο Βάσκος ήταν σαν να ήθελε να περάσει το μήνυμα ότι είμαστε ακόμα στην αρχή…