Το κίνητρο της πατρίδας…
Ο Σον Κι Τσουνγκ ετοιμαζόταν να υπογράψει την αίτηση συμμετοχής στο αγώνισμα του μαραθωνίου δρόμου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936. Ηταν μια διαδικασία ρουτίνας: Ολοι οι αθλητές, ως προσκεκλημένοι του Τρίτου Ράιχ, έπρεπε να υπογράψουν κάποια έγγραφα. Ενας ανώτερος υπάλληλος με στρατιωτική στολή του έδειξε πού ακριβώς έπρεπε να υπογράψει. Στο κάτω μέρος της συμμετοχής του υπήρχε η σημαία της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας και το όνομα Σον Κιτέι.
Δεν το σκέφτηκε και πολύ ο Σον: Μουτζούρωσε τη σημαία της Ιαπωνίας και σχεδίασε πρόχειρα δίπλα τη σημαία της πατρίδας του της Κορέας. Εσβησε το Σον Κιτέι, όπως είναι το όνομά του στα γιαπωνέζικα, κι έγραψε Σον Κι Τσουνγκ με την παραδοσιακή κορεάτικη γραφή πριν βάλει φαρδιά, πλατιά την υπογραφή του…
Ο Σον έτρεξε στους δρόμους του Βερολίνου τα 42.195 μέτρα του Μαραθωνίου σε 2.29.19, ένα ρεκόρ που έμεινε ακατάρριπτο μέχρι το 1947. Κατέκτησε, βέβαια, το χρυσό μετάλλιο, όπως στην τελετή απονομής οι φωτογραφίες τον δείχνουν λυπημένο και σκυφτό, που κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο για μια πατρίδα που μισούσε…
Στον παγκόσμιο χάρτη η χερσόνησος της Κορέας μοιάζει σαν ένα γευστικό φρούτο και τα ιαπωνικά νησιά σαν ένα ανοιχτό στόμα, που ετοιμάζεται να το υποδεχτεί… Η τελευταία επέκταση της Ιαπωνίας στην κορεατική χερσόνησο άρχισε ήδη από το 1870, όταν με την διπλωματία των όπλων και των εκβιασμών άνοιξαν τα κορεάτικα λιμάνια στα ιαπωνικά συμφέροντα. Το 1910 η Κορέα έγινε επισήμως τμήμα της ιαπωνικής αυτοκρατορίας. Η κατοχή κράτησε 35 χρόνια, ως την παράδοση της Ιαπωνίας στους συμμάχους μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή την περίοδο τα βιβλία της κορεάτικης ιστορίας την αναφέρουν ως «πολιτιστική γενοκτονία». Οι Ιάπωνες έκαναν το παν για να σβήσουν οτιδήποτε κορεάτικο. Κατέστρεψαν μνημεία, έκαψαν βιβλία, απαγόρευσαν τη γλώσσα και τα παραδοσιακά έθιμα… Γι’ αυτό η κίνηση του Σον Κι Τσουνγκ, που έγινε ακριβώς πάνω στη στιγμή της απόλυτης ιαπωνικής ακμής, απέκτησε τόση σημασία που σήμερα βρίσκεται στα όρια του θρύλου…
Ο Σον Κι Τσουνγκ ανταμείφθηκε για την αγάπη του προς την κορεάτικη πατρίδα όταν η Κορέα πέταξε από πάνω της τον ιαπωνικό ζυγό. Εγινε πρόεδρος της επιτροπής των σπορ, του ανώτατου πόστου για τον αθλητισμό στη χώρα. Και ο κόσμος όλος τον έμαθε και τον χειροκρότησε όταν το 1988, γέτος πια στα 74 του χρόνια, μπήκε τρέχοντας στο Ολυμπιακό Στάδιο της Σεούλ κρατώντας την ολυμπιακή δάδα και αποθεώθηκε από 70.000 δακρυσμένους συμπατριώτες του…
Την ιστορία αυτή τη θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω τη Νότια Κορέα να παίζει με την Ιαπωνία. Μπορεί να έχουν περάσει περίπου 80 χρόνια από τη λήξη της ιαπωνικής κατοχής, όμως οι μνήμες δεν σβήνονται. Οι δύο χώρες δεν είναι «εχθροί», με την τεχνική έννοια του όρου. Εχουν μεγάλη εμπορική συνεργασία, ανήκαν κιόλας στη δυτική σφαίρα επιρροής κι αυτό τις ανάγκασε να συγκλίνουν (αν αναλογιστεί κανείς ότι κοντά τους βρίσκονταν οι δύο κομουνιστικοί γίγαντες ΕΣΣΔ και Κίνα), μάλιστα το 2002 συνδιοργάνωσαν το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. Και τι μ’ αυτό; Μήπως και οι Ελληνες θα γίνονταν φίλοι με τους Τούρκους αν διοργανώναμε το Euro 2008, όπως επιχειρήσαμε να κάνουμε;
Το σημερινό ματς Ιαπωνίας-Νότιας Κορέας είναι μεγάλο σε σημασία από μόνο του, ως ημιτελικός του Ασιατικού Κυπέλλου, που διεξάγεται στη Ντόχα του Κατάρ. Εχει, όμως, και μπόλικο παρασκήνιο, που ανεβάζει το επίπεδο σημασίας του. Οι Κορεάτες παίζουν με το μαχαίρι στα δόντια κάθε φορά που βρίσκουν αντίπαλους τους Ιάπωνες και οι αποδόσεις που δίνονται σήμερα τους αδικούν. Το ματς είναι πολύ πιο μοιρασμένο απ’ ό,τι «βλέπουν» οι μπουκ, παρά τη θεωρητική ποιοτική ανωτερότητα της Ιαπωνίας, κι επειδή μπορεί να έχει και πολλή ισοπαλία προτιμώ να ποντάρω τη μη ήττα της Κορέας, έτσι ώστε να είμαι κερδισμένος με δύο αποτελέσματα…
ΙΑΠΩΝΙΑ-ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ 2(+1/4)
ΒΕΤFAIR:1,85
Ο Σον έτρεξε στους δρόμους του Βερολίνου τα 42.195 μέτρα του Μαραθωνίου σε 2.29.19, ένα ρεκόρ που έμεινε ακατάρριπτο μέχρι το 1947. Κατέκτησε, βέβαια, το χρυσό μετάλλιο, όπως στην τελετή απονομής οι φωτογραφίες τον δείχνουν λυπημένο και σκυφτό, που κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο για μια πατρίδα που μισούσε…
Στον παγκόσμιο χάρτη η χερσόνησος της Κορέας μοιάζει σαν ένα γευστικό φρούτο και τα ιαπωνικά νησιά σαν ένα ανοιχτό στόμα, που ετοιμάζεται να το υποδεχτεί… Η τελευταία επέκταση της Ιαπωνίας στην κορεατική χερσόνησο άρχισε ήδη από το 1870, όταν με την διπλωματία των όπλων και των εκβιασμών άνοιξαν τα κορεάτικα λιμάνια στα ιαπωνικά συμφέροντα. Το 1910 η Κορέα έγινε επισήμως τμήμα της ιαπωνικής αυτοκρατορίας. Η κατοχή κράτησε 35 χρόνια, ως την παράδοση της Ιαπωνίας στους συμμάχους μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή την περίοδο τα βιβλία της κορεάτικης ιστορίας την αναφέρουν ως «πολιτιστική γενοκτονία». Οι Ιάπωνες έκαναν το παν για να σβήσουν οτιδήποτε κορεάτικο. Κατέστρεψαν μνημεία, έκαψαν βιβλία, απαγόρευσαν τη γλώσσα και τα παραδοσιακά έθιμα… Γι’ αυτό η κίνηση του Σον Κι Τσουνγκ, που έγινε ακριβώς πάνω στη στιγμή της απόλυτης ιαπωνικής ακμής, απέκτησε τόση σημασία που σήμερα βρίσκεται στα όρια του θρύλου…
Ο Σον Κι Τσουνγκ ανταμείφθηκε για την αγάπη του προς την κορεάτικη πατρίδα όταν η Κορέα πέταξε από πάνω της τον ιαπωνικό ζυγό. Εγινε πρόεδρος της επιτροπής των σπορ, του ανώτατου πόστου για τον αθλητισμό στη χώρα. Και ο κόσμος όλος τον έμαθε και τον χειροκρότησε όταν το 1988, γέτος πια στα 74 του χρόνια, μπήκε τρέχοντας στο Ολυμπιακό Στάδιο της Σεούλ κρατώντας την ολυμπιακή δάδα και αποθεώθηκε από 70.000 δακρυσμένους συμπατριώτες του…
Την ιστορία αυτή τη θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω τη Νότια Κορέα να παίζει με την Ιαπωνία. Μπορεί να έχουν περάσει περίπου 80 χρόνια από τη λήξη της ιαπωνικής κατοχής, όμως οι μνήμες δεν σβήνονται. Οι δύο χώρες δεν είναι «εχθροί», με την τεχνική έννοια του όρου. Εχουν μεγάλη εμπορική συνεργασία, ανήκαν κιόλας στη δυτική σφαίρα επιρροής κι αυτό τις ανάγκασε να συγκλίνουν (αν αναλογιστεί κανείς ότι κοντά τους βρίσκονταν οι δύο κομουνιστικοί γίγαντες ΕΣΣΔ και Κίνα), μάλιστα το 2002 συνδιοργάνωσαν το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. Και τι μ’ αυτό; Μήπως και οι Ελληνες θα γίνονταν φίλοι με τους Τούρκους αν διοργανώναμε το Euro 2008, όπως επιχειρήσαμε να κάνουμε;
Το σημερινό ματς Ιαπωνίας-Νότιας Κορέας είναι μεγάλο σε σημασία από μόνο του, ως ημιτελικός του Ασιατικού Κυπέλλου, που διεξάγεται στη Ντόχα του Κατάρ. Εχει, όμως, και μπόλικο παρασκήνιο, που ανεβάζει το επίπεδο σημασίας του. Οι Κορεάτες παίζουν με το μαχαίρι στα δόντια κάθε φορά που βρίσκουν αντίπαλους τους Ιάπωνες και οι αποδόσεις που δίνονται σήμερα τους αδικούν. Το ματς είναι πολύ πιο μοιρασμένο απ’ ό,τι «βλέπουν» οι μπουκ, παρά τη θεωρητική ποιοτική ανωτερότητα της Ιαπωνίας, κι επειδή μπορεί να έχει και πολλή ισοπαλία προτιμώ να ποντάρω τη μη ήττα της Κορέας, έτσι ώστε να είμαι κερδισμένος με δύο αποτελέσματα…
ΙΑΠΩΝΙΑ-ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ 2(+1/4)
ΒΕΤFAIR:1,85
