“Πράσινος Γολγοθάς”

Το πανό που είχαν αναρτήσει οι οπαδοί της Μακάμπι Τελ Αβίβ στο πέταλο του Μπλούμφιλντ, μέσα στο κίτρινο φόντο των χρωμάτων της ομάδας από το Ισραήλ, προϊδέαζε τους “πράσινους” για τι θα ακολουθούσε σε περίπτωση που δεν σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. “Welcome to yellow hell” ανέγραφε χαρακτηριστικά προσκαλώντας τους παίκτες του Φερέϊρα σε ένα εφιαλτικό πάρτι που θα είχε αρνητικούς πρωταγωνιστές τους ίδιους. Το μήνυμα -προφανώς και- δεν ελήφθη…

Τα τρία γκολ που δέχτηκε ο φιλοξενούμενος Παναθηναϊκός στο κολασμένο για τις ελληνικές ομάδες γήπεδο της Μακάμπι, ακόμη περισσότερο όμως, η συνολικότερη αναιμική εμφάνιση του, το αποδεικνύουν. Αποτέλεσαν το κερασάκι στην τούρτα της ήττας σε μία τραγική ευρωπαϊκή βραδιά που δεν θα ξεχαστεί εύκολα.

Άλλο να το εξιστορείς κι άλλο να το βλέπεις δια ζώσης αυτό το θέαμα. Τρία φθηνά γκολ από την “ομάδα του λαού”, που κατά διαστήματα φάνταζε ελέω ταχύτητας σαν τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ απέναντι σε αυτόν τον νωχελικό Παναθηνακό, είναι πολλά. Η Μακάμπι δεν είναι κανένα μεγαθήριο και τα φθηνά γκολ, όπως και το εύρος της ήττας, δεν συνάδουν με σύλλογο της εμβέλειας του Παναθηναϊκού.

Αυτή η ήττα -ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας- είναι από αυτές που πονάνε πολύ. Εάν μάλιστα συνδυαστεί με αποκλεισμό σε λίγα βράδια στην Αθήνα, θα αποτελέσει πληγή που δεν θα κλείσει εύκολα. Μέσα σε όλα μπορεί να συνυπολογίσει κανείς και την κάκιστη έως απογοητευτική παρουσία της ομάδας που δεν αφήνει και μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας για βελτίωση στο εγγύς μέλλον αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά.

Ο Παναθηναϊκός του πρώτου 45λέπου ήταν… ελαστικά ανεκτός. Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, ήταν μια ομάδα που “φωνάζει” πως θέλει μεταγραφές στη μεσαία γραμμή και πολύ δουλειά για να γίνει ένα ενιαίο σύνολο που θα στέκεται αξιοπρεπώς στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μόνο που το “τριφύλλι” εφέτος άργησε να το εμπεδώσει το ρόλο του και πληρώνει μέχρι τώρα. Το τρένο της Ευρώπης δείχνει να αναχωρεί χωρίς να επιβιβαστούν οι “πράσινοι”.

Άλλο σημαντικό κομμάτι είναι αυτό των επιλογών του Φερέιρα. Ο Πορτογάλος τόνισε στη συνέντευξη Τύπου πως δεν περίμενε τέτοια εξέλιξη και πως τον αιφνιδίασε η παρουσία του Παναθηναϊκού στην επανάληψη. Δεν έπεισε… Όχι γιατί δεν μπορεί να υπάρξει και μια κακή ημέρα στο ποδόσφαιρο. Γιατί απλά αν δεν ξέρει ο Φερέιρα, που όφειλε να έχει πανέτοιμο τον Παναθηναϊκό αυτή την εποχή αγωνιστικά με τις ευρωπαϊκές προκλήσεις που είχε μπροστά του, τότε ποιος ξέρει τα αίτια της κακής αυτής εικόνας που παρουσιάζει στο γήπεδο;

Ανετοιμότητα αγωνιστική ελέω εποχής. Αδυναμία των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων να ενσωματωθούν τάχιστα στα δεδομένα της ομάδας, κάτι βέβαια που φαντάζει λογικό. Η μέτρια επίσης αγωνιστική παρουσία των παικτών μέχρι τώρα παίζει βασικό ρόλο. Η μετοχική απραξία από την άλλη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στα οικονομικά δεδομένα και μάλιστα σε δύσκολες εποχές, έχει το τίμημά της. Και φυσικά τα λάθη σε αγωνιστικό επίπεδο, λάθη που θα μπορούσαν να αποφευχθούν βάσει της σκληρής δουλειάς που γίνεται, αλλά δεν αποδίδει καρπούς, δεν δικαιολογούνται κόντρα σε αντιπάλους μικρότερης εμβέλειας. Αυτές είναι μερικές μόνο απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα που έχουν στο μυαλό τους οι φίλοι του Παναθηναϊκού αναφορικά με το τις πταίει αλλά και για την επόμενη ημέρα.

Οι “πράσινοι”, έχουν βαλθεί εφέτος να κόψουν τα φτερά του κόσμου τους με το καλημέρα και να ανεβούν από πολύ νωρίς το δικό τους Γολγοθά στο αγωνιστικό κομμάτι. Μετά την Οντένσε το “τριφύλλι” διασύρθηκε και στο Ισραήλ και τούτη την ώρα φλερτάρει με έναν οδυνηρό αποκλεισμό που θα επιφέρει -πολυεπίπεδα- προβλήματα σε ό,τι αφορά (καταρχήν) την μελλοντική οικονομική σταθερότητα της ομάδας.

Κατά δεύτερον, μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει άμεσα τριγμούς στο αγωνιστικό πλάνο Φερέιρα. Σε ενδεχόμενο αποκλεισμό ο δουλευταράς κατά τα άλλα Ίβηρας τεχνικός θα χάσει σε χρόνο dt την έξωθεν καλή μαρτυρία που προσφέρει το γεγονός πως εφέτος είχε όλη την ευχέρεια να δουλέψει εξ αρχής όπως αυτός οραματίζεται στο χτίσιμο του νέου Παναθηναϊκού. Η ήδη δεδομένη πίεση, θα καταστεί αφόρητη ενόψει της δύσκολης συνέχειας. Το φαινόμενο -ελληνική βασικά και όχι πάντα άδικη- γκρίνια θα επανεμφανιστεί και θα έρθει να προστεθεί στο “μίξερ” των διοικητικών – μετοχικών θεμάτων, το χαμηλό μπάτζετ, της αυστηρότερης κριτικής στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα και της απαξίωσης των πάντων με σχετική ευκολία. Ό,τι χειρότερο δηλαδή για μια ομάδα που πρέπει να παρουσιάζεται δυνατή σαν γροθιά για να πρωταγωνιστήσει.

Η ελπίδα, πάντως, πεθαίνει τελευταία. Υπάρχει ένα 90λεπτο ακόμα. Ακόμη και αυτός ο νωθρός Παναθηναϊκός μπορεί να κάνει θαύματα κόντρα σε έναν αντίπαλο που έχει πλέον το πάνω χέρι αλλά έχει τεράστια αμυντικά προβλήματα που κάνουν μπαμ… Η ζημιά ναι μεν έγινε, αλλά οι πράσινοι οφείλουν να παλέψουν για την ευρωπαϊκή τους προοπτική που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με τους εγχώριους στόχους και το πρεστίζ τους. Ακόμη υπάρχουν ελπίδες , μηδαμινές αλλά υπάρχουν. Στον Παναθηναϊκό οφείλουν να τις διεκδικήσουν με αξιώσεις, γιατί πλέον το χρωστούν στην ομάδα και κυρίως τον κόσμο της που τόσο πίκραναν τον τελευταίο χρόνο σε πολλά επίπεδα. Με τα τωρινά δεδομένα, ο “πράσινος Γολγοθάς”μόλις τώρα δείχνει να ξεκινά…