Τι είδαμε και τι δεν είδαμε στην 6η αγωνιστική

Eίδα

Τον ΠΑΟΚ να κοιτάζει στα μάτια τον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό παίζοντας οργανωμένο μπάσκετ.

Τον Κώστα Φλεβαράκη να δίνει απάντηση σε όσους τον αμφισβήτησαν (και κανόνιζαν ραντεβού με άλλους εν αγνοία του).

Toν Πανιώνιο να διαθέτει αποθέματα ψυχής και να γυρνάει το παιχνίδι με τον Αρη.

Toν Κολοσσό να έχει σε ένα ακόμη παιχνίδι αγωνιστική συνέπεια

Δεν είδα

Βελτίωση από τον Παναθηναϊκό

Να παίρνει ο Ηλυσιακός σημαντική βοήθεια από τους Αμερικανούς του

Tα Τρίκαλα να δίνουν μάχη όπως μας έχουν συνηθίσει.

Toν Ολυμπιακό να αντιμετωπίζει σοβαρά τον αγώνα με τον Ηλυσιακό.

Νίκος Γιαννόπουλος

Είδα

Γιατί ο Τζέιμι Άρνολντ αξίζει τα χρήματα που παίρνει. Πραγματικός ηγέτης.

Συνέπεια, αποτελεσματικότητα και σοβαρότητα από τον Κολοσσό.

Τον Σούλη Μαρκόπουλο να ξεσπά (δεν το συνηθίζει), ως ένα σημείο, δικαίως για τη διαιτησία.

Άλλη ΑΕΚ. Αποφασισμένη για απαντήσεις.

Ζωντανό τον Πανιώνιο.

Έναν Ηλυσιακό μαχητή, όπως τον θέλει ο Στέργιος Κουφός.

Να μην χωρίζει τίποτα τους οπαδούς Τρικάλων και Αμαρουσίου. Γιατί αυτό είναι το μπάσκετ.

Δεν είδα

Το Μαρούσι να χάνει τον προσανατολισμό του παρά τα διαδοχικά δυνατά παιχνίδια.

Χαρακτήρα στα δύσκολα από τον Πανελλήνιο.

Τον Άρη ήρεμο παρότι πήρε δύο πλέι μέικερ.

Την ποιότητα των δύο «αιώνιων».

Τους Αμερικάνους του ΓΣ Ολύμπια να μην φτάνουν για εκτός έδρας νίκες.

Γιάννης Ζωιτός