Είμαστε… πολλοί, έτοιμοι και με ζητήματα

Η Ελλάδα ήταν εξαιρετική στο τουρνουά του Στρασβούργου και από τον αγώνα με την Γαλλία που έχουμε σαφή εικόνα, γίνεται ξεκάθαρο ότι η ομάδα βρίσκεται σε πολύ καλό σημείο. Ως εκεί. Καταρχάς δεν μπορούν να κριθεί το επίπεδο του ανταγωνισμού 25 ημέρες πριν από το τζάμπολ ιδιαίτερα στον συγκεκριμένο αγώνα. Οι Γάλλοι περισσότερο προσπαθούν να κάνουν συντήρηση στον Πάρκερ και τον Ντιαό, οι οποίοι έφτασαν μέχρι τους τελικούς του ΝΒΑ οπότε τώρα ακόμα αναλαμβάνουν δυνάμεις και δεν ζορίζονται. Το ίδιο συμβαίνει με τον Μπατούμ ακόμα και με τον Ντεκολό. Αυτή είναι η …κατάρα να έχεις παίκτες από το ΝΒΑ κι ελπίζουμε να μην γίνει ευχή όπως το 2011.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι η εθνική μας διότι αυτή είναι πιο έτοιμη, διαθέτει μεγαλύτερη ομοιογένεια αφού οι παίκτες γνωρίζουν άριστα ο ένας του παιχνίδι του άλλου, παίζουν χρόνια μαζί και βεβαίως γίνεται συγκεκριμένη δουλειά από τον προπονητή.

Πόσο διαφορετικοί θα είμαστε;

Τοποθετώντας έναν τεράστιο αστερίσκο, διότι η Ελλάδα αγωνίστηκε χωρίς τον ηγέτη της και τον καλύτερο ψηλό της, αυτό που είδαμε ήταν αρκετά πλήρες στην επίθεση. Ο Τρινκιέρι ως έξυπνος προπονητής, απόντος του Σπανούλη, πατάει στο παιχνίδι της ομάδας στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ με τον Ζήση πλέι μέικερ και πρώτη επιλογή τον Πρίντεζη ή τον Μαυροκεφαλίδη. Η παρουσία φέτος του ψηλού του Παναθηναϊκού βοηθάει πολύ σε αυτό που θέλει να εφαρμόσει ο Ιταλός καθώς πασάρει καλά και μπορεί να τραβήξει έξω από την ρακέτα τους ψηλούς. Το παιχνίδι μας στηρίχθηκε κατά βάση στους ψηλούς και το πάσινγκ γκέιμ, με αρκετή κίνηση μέχρι να βγει ελεύθερο σουτ. Με διαφορετικό στυλ από τον Ζήση, ο Σλούκας πήγε σε πιο γρήγορες επιθέσεις και ήταν το σημείο που η ομάδα προσπάθησε να τρέξει.

Από εκεί προκύπτουν τα πρώτα ζητήματα καθώς η περιφέρεια διαθέτει πολύ ποιότητα, καθαρό μυαλό, αλλά λείπει η ταχύτητα. Έτερο ζήτημα η άμυνα στην ρακέτα και τα ριμπάουντ. Οι ψηλοί των Γάλλων ανανέωσαν πολλές επιθέσεις και σκόραραν κοντά στο καλάθι παρά το γεγονός ότι λείπουν οι καλύτεροι ψηλοί τους(Νοά, Τουριάφ). Επιθετικά οι επιλογές δεν μπορούν να κριθούν αυστηρά απόντος του Σπανούλη, του Μπουρούση και του Καϊμακόγλου.

Το ρόστερ είναι… έτοιμο

Ο Τρινκιέρι είναι σαφές ότι γνωρίζει άριστα τι μπορεί να κάνει κάθε παίκτης οπότε προσαρμόζει το παιχνίδι στα δεδομένα των παικτών χωρίς να τους μπερδεύει με επιπλέον αγωνιστικά βαρύ. Συγκεκριμένα πράγματα και είναι σαφές πως όλα αυτά έχουν συζητηθεί και πριν από την προετοιμασία γι αυτό και από νωρίς φαίνεται ότι παίκτες δεν θα έχουν ρόλο όπως ο Βασιλειάδης, ο Βουγιούκας ίσως και ο Περπέρογλου.

Ο Ιταλός είναι καλός προπονητής, έχει δε μπροστά του αρκετό χρόνο για να σχηματίσει την δική του ομάδα. Η λογική του είναι να αξιοποιεί το ρόστερ μέχρι τον 12ο παίκτη, καθώς σε αυτά τα τουρνουά επιβιώνουν οι ομάδες με πολλές λύσεις. Αυτό ακόμα και τώρα είναι το μεγάλο μας όπλο, την ώρα που οι Γάλλοι έπαιρναν ανάσες, η εθνική έριχνε στο παρκέ έμπειρους παίκτες όπως ο Βουγιούκας και ο Περπέρογλου.

Λαός στον πάγκο…

Επειδή όμως όπως συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια, μετά τον Γιαννάκη, υπάρχει πολύς… λαός στον πάγκο και γύρω από αυτόν, καλό θα ήταν να τον αφήσουν ήσυχο να δουλέψει διότι φέτος, αν δεν έχουμε απρόοπτα, είναι μία χρυσή ευκαιρία για ένα μετάλλιο βλέποντας την δική μας πληρότητα και τις απουσίες των αντιπάλων.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η υπόθεση του Παππά θα συζητηθεί μόλις ανακοινωθεί η τελική δωδεκάδα διότι γενικώς και ειδικώς υπάρχει μία… καχυποψία.