Το who is του Ενακαρχίρε

Γεννημένος τον Νοέμβριο του 1982, ο “Big Joe” άρχισε τη σταδιοδρομία του στο Βέλγιο και δη τη Σταντάρ Λιέγης τον Αύγουστο του 2001. Παρά το ότι δεν είχε κλείσει καν τα 19 όταν πήγαινε στην ομάδα, αγωνίστηκε σε 27 ματς και άφησε άριστες εντυπώσεις. Την επόμενη σεζόν έπαιξε σε 22 παιχνίδια και την τρίτη και τελευταία με την τότε ομάδα του σε 26.

Η Σπόρτινγκ Λισσαβώνας του Ζοσέ Πεσέιρο τον εντόπισε και απέσπασε την υπογραφή του. Έδωσε το παρόν σε 19 ματς του πορτογαλικού πρωταθλήματος, συμβάλλοντας τα μέγιστα ώστε ο σύλλογος της Λισσαβώνας να φτάσει τον Μάιο του 2005 στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ που έγινε κατά σύμπτωση στο γήπεδό της (Ζοσέ Αλβαλάδε).

Η Σπόρτινγκ δεν ευτύχησε να σηκώσει την κούπα καθώς έχασε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό, ωστόσο μία άλλη ομάδα της ρωσικής πρωτεύουσας, η Ντινάμο, τον είχε ήδηβάλει στο στόχαστρό της και τον απέκτησε. Με τις διασυνδέσεις που είχε στη χώρα της Ιβηρικής και τα χρήματα που δαπανούσε το κλαμπ, δεν ήταν έκπληξη η μεταγραφή του (κάτι ξέρει και οτότε συμπαίκτης του, ο Γιούρκας Σεϊταρίδης) η οποία κόστισε 6.000.000 ευρώ σύμφωνα με δημοσιεύματα του ρωσικού Τύπου.

Στη Μόσχα δεν κατάφερε να προσαρμοστεί ποτέ. Την πρώτη χρονιά (2005) έπαιξε μόλις εννέα ματς και τη δεύτερη δεν… υπήρχε στους ελάχιστους μήνες που βρισκόταν στο ρόστερ της Ντινάμο. Το καλοκαίρι του 2006 δόθηκε δανεικός στη Μπορντό, με την οποία αγωνίστηκε σε 16 ματς πρωταθλήματος και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.

Οι “γιρονδίνοι” όμως, για να αποκτήσουν τα δικαιώματά του έπρεπε να δαπανήσουν ένα ποσό που ξεπερνούσε τα 5.000.000 ευρώ. Έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν εξασφάλισαν, οπότε κάτι τέτοιο αποδείχτηκε αδύνατο στο τέλος της σεζόν και ο παίκτης έπρεπε να γυρίσει εκ νέου στη Μόσχα.

Η άρνησή του όμως ήταν δεδομένη και ως εκ τούτου το καλύτερο για αμφότερες τις πλευρές είναι να ψάξει αλλού την τύχη του, με τη μορφή δανεισμού από τη στιγμή που καμία ομάδα δε θα μπορούσε να καλύψει τις απαιτήσεις ανθρώπων που έχουν χάσει το μέτρο όσον αφορά στο χρήμα.

Ο Παναθηναϊκός είναι εν τέλει η επόμενη επαγγελματική στέγη του, σε μία περίπτωση που μοιάζει πολύ με αυτή του Αντρέας Ίβανσιτς (δανεικός με οψιόν αγοράς).

Κεφάλαιο τραυματισμών

Δε μπορούμε να πούμε πως είναι ο… προβληματικός ποδοσφαιριστής. Εφέτος πάντως ταλαιπωρήθηκε από ένα πρόβλημα στον αριστερό αστράγαλό του. Προσπάθησε να επανέλθει πιο γρήγορα από ότι θα έπρεπε αλλά η βιασύνη του αποδείχθηκε ακριβότατη, καθώς από τις 20 Γενάρη μέχρι τις 22 Απριλίου δεν αγωνίστηκε σε κάποιο επίσημο ματς.

Μόλις επέστρεψε δεν έχασε κάποια από τις πέντε αγωνιστικές που απέμεναν για να ολοκληρωθεί το γαλλικό πρωτάθλημα. Εξάλλου, αγωνίστηκε σε τρία από τα έξι παιχνίδια της ομάδας του στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Διεθνές επίπεδο

Με την εθνική Νιγηρίας, η πρώτη μεγάλη διάκρισή του ήταν η συμμετοχή στο Κόπα Άφρικα του 2004, με την τρίτη θέση να είναι η κατάληξη της προσπάθειας του ιδίου και των συμπαικτών του. Παρόμοια εξέλιξη, με τον Ενακαρχίρε παρόντα, είχε και το τουρνουά του 2006. Πρώτα στον ημιτελικό εμπόδιο ήταν η Τυνησία, δύο χρόνια μετά η παρέα του Ντιντιέ Ντρογκμπά. Συνολικά έχει 22 εμφανίσεις και δύο γκολ σε επίπεδο ανδρών.

Παρά το ότι το τελευταίο ματς με την Εθνική της πατρίδας του ήταν το Φλεβάρη του 2006, μόλις αποδείξει την ετοιμότητά του αναμένεται να κληθεί και πάλι. Σε μία τέτοια περίπτωση τα μαντάτα θα είναι άσχημα για τον Παναθηναϊκό, δεδομένου ότι υπάρχει το Κόπα Άφρικα της Γκάνας.

Θα αρχίσει στις 20 Ιουνίου και θα τελειώσει στις 10 Φεβρουαρίου. Αν μάλιστα υπολογίσουμε τον Νασίφ Μόρις, τότε διαπιστώνει κάποιος πως μιλάμε για ένα πρόβλημα που είναι θέμα χρόνου να βρεθεί στα χέρια του Πεσέιρο. Μάλιστα, τόσο η Νιγηρία, όσο και η Νότιος Αφρική είναι στις πρώτες θέσεις των ομίλων τους και δεν τίθεται θέμα αποκλεισμού.