Το χρονικό της “Βυντριάδας”
Την Τετάρτη το απόγευμα, στην κορύφωση της "Βυντριάδας" έγραψα στο twitter πως "αν τελικώς ο Βύντρα πάει στον Ολυμπιακό, ο σωστός ποδοσφαιρόφιλος αγοράζει και κρατάει όλες τις εφημερίδες". Ο Θέμης Καίσαρης σχολιάζει...
Ο παίκτης τελικά δεν κατέληξε στον Ολυμπιακό, αλλά αυτό έκανε ακόμα πιο απολαυστική την ανάγνωση και την αξία των εφημερίδων της Πέμπτης, αφού όσα διαβάσαμε αντιμετώπιζαν την μεταγγραφή σχεδόν ως δεδομένη. Κι από τη στιγμή που ο Βύντρα πήγε στην Λεβάντε, εννοείται πως και οι εφημερίδες της Παρασκευής έχουν συλλεκτική αξία, για όποιον θέλει να έχει στην κατοχή του το πλήρες πακέτο του ιστορικού διημέρου.
Πέρα, όμως, από την απόλαυση και το γέλιο, η ανάγνωση προσφέρει και μια ξεκάθαρη εικόνα για όποιον έχει το κουράγιο να διαβάζει πολλά. Εικόνα για το μέγεθος της αρρώστιας και του διχασμού στον Παναθηναϊκό. Εικόνα για το πως η επιχειρηματολογία των κειμένων δεν αποτελεί προϊόν του μυαλού του καθενός, αλλά υπαγορεύεται/υιοθετείται, ανάλογα το στρατόπεδο στο οποίο ανήκει ή την ομάδα της οποίας “κάνει ρεπορτάζ”.
Non-paper
Για να ξεκινήσουμε από το τελευταίο, τα εισαγωγικά είναι απαραίτητα. Γιατί όπως αποδείχθηκε το ρεπορτάζ περικλείει και το “γράφω ο,τι μου έστειλαν να γράψω”. Ο Ολυμπιακός “έδωσε” προς τα έξω θέσεις και επιχειρήματα υπέρ της απόκτησης Βύντρα και έτσι τις διαβάσαμε παντού, όπως συμβαίνει πάντα σ’αυτές τις περιπτώσεις. Το ξεχωριστό της υπόθεσης ήταν πως αυτή τη φορά είδαμε τις σκέψεις να δημοσιεύονται ως επίσημη ανακοίνωση(!), ενώ κάποιοι άλλοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να τις γράψουν ως δικές τους, χωρίς καν να σημειώνουν πως αυτά αποτελούν “σκέψεις κύκλων της διοίκησης”, κτλ.
Έτσι διαβάσαμε σχεδόν παντού πως ο Βύντρα δεν έχει προκαλέσει, πως προσφέρει λύση σε θέσεις που μπακ-απ υπάρχουν μόνο ο Λυκογιάννης κι ο Καραγκούνης, πως είναι επικοινωνιακή νίκη-πλάκα επί του Αλαφούζου που θα τον πληρώνει, κτλ. Παντού τα ίδια, με κορυφαία την παράγραφο για την σύγκριση με την παλιά υπόθεση του Βολκόφ, που για κάποιους ήταν σκέψεις του Ολυμπιακού, για κάποιους ανακοίνωση και για κάποιους άλλους προσωπικό κείμενο.
Στρατόπεδα
Στην αντίπερα όχθη του Παναθηναϊκού, ένα μακελειό. Η είδηση πως ο Βύντρα θα πάει στον Ολυμπιακό προκάλεσε οργασμό στα μυαλά και τις πένες των Τζιγκερομάχων που ξέσκισαν με κάθε τρόπο τον παίκτη γι’αυτήν του την απόφαση. Έδειξε ποιος είναι, αυτός που ήταν πάντα, πάει σ’αυτούς που του έκλεβαν τα πρωταθλήματα, τι έχουν να πουν τώρα αυτοί που τον στηρίζουν, κτλ. Τώρα πως γίνεται να ζητάνε και τα ρέστα για την όποια επιλογή από κάποιον που τόσο καιρό ξέσκιζαν και ξεφτίλιζαν, αυτοί ξέρουν. Ντροπή του, λένε, μόνο αυτός δεν χάρισε λεφτά στο αντίο του. Ναι, άλλωστε ήταν τέτοια η συμπεριφορά της ομάδας και των οπαδών, που θα έπρεπε να κάνει σκόντο ο Βύντρα.
Ταυτόχρονα, οι Τζιγκερολάγνοι, αυτοί που ως αυτόκλητοι αβανταδόροι στο παρελθόν έκαναν στον Βύντρα ισάξιο κακό με τους τωρινούς του πολέμιους, έκλαιγαν και οδύρονταν για την ξεφτίλα της ομάδας να πληρώνει τόσα λεφτά παίκτες για να αποχωρήσουν. Ξεχνώντας βέβαια την στάση που είχαν τηρήσει στο παρελθόν σε αποχωρήσεις και αποδημήσεις άλλων παικτών του Παναθηναϊκού.
Γιατί σημασία δεν έχει το τι συμβαίνει, αλλά ποιος είναι ο πρωταγωνιστής και τι λέει γι’αυτόν το στρατόπεδο στο οποίο ανήκουμε. Δεν υπάρχει ανάγκη για λογική ή συνέπεια, το θέμα είναι τι θέλουμε και τι πρέπει να πούμε. Και δεν χρειάζεται να πάμε μακριά και να θυμηθούμε την αντιμετώπιση των μεν και των δε σε άλλες επεισοδιακές αποχωρήσεις από τον Παναθηναϊκό. Στην περίπτωση του Κατσουράνη πχ, οι Τζιγκερολάγνοι δεν σήκωσαν το λάβαρο της επανάστασης που ο παίκτης θα πληρωθεί τόσα για να φύγει, γιατί ο Κωστάκης, όπως τον αποκαλούσαν, “ήταν των πολυμετοχικών, έπαιρνε πολλά και έπρεπε να φύγει, περπατούσε”.
Καλοκαιρινή συμμαχία
Άλλο παράδειγμα είναι η αποχώρηση του Καραγκούνη. Τότε οι Τζιγκερολάγνοι όχι μόνο δεν ξεσπάθωσαν εναντίον της διοίκησης, αλλά μάλιστα τις επόμενες μέρες είχαμε πρωτοσέλιδα που ενημέρωναν πως “ο Αλαφούζος θα παίξει μπάλα δυνατά για τον Κάρα, θα πάρει πρωτοβουλίες για να αλλάξει την κατάσταση”. Κι η απάντηση στο γιατί τότε είχαν αυτήν τη στάση είναι γιατί τότε οι ακραιφνείς Τζιγκερικοί ήταν ακόμα στο πλευρό του Αλαφούζου, δεν είχε έρθει ακόμα η ρήξη που επισημοποιήθηκε με την τελευταία εμφάνιση Τσάκα-Πρίγκηπα και σήμερα έχει φουντώσει όσο ποτέ.
Εύκολα μπορεί ο καθένας να φανταστεί τι θα έλεγαν τότε οι Τζιγκερολάγνοι αν δεν ήταν σε περίοδο “φιλίας” με τον Αλαφούζο, ή τι θα έλεγαν οι Τζιγκερομάχοι αν ο Καραγκούνης έφευγε με τέτοιον τρόπο σε περίοδο που ο Τζίγκερ είχε ακόμα τον Παναθηναϊκό. Πόλεμος θα γινόταν και στις δύο υποθετικές περιπτώσεις, αλλά το καλοκαίρι δεν έγινε. Γιατί δεν υπάρχει άποψη και λογική, υπάρχουν μόνο στρατόπεδα, προπαγάνδα, συμμαχίες, έχθρες, σκοπιμότητες.
Τον έκοψε
Για να επιστρέψουμε, στην Βυντριάδα, απολαυστικές ήταν κι οι πρώτες αντιδράσεις όταν τελικώς ο παίκτης πήγε στην Λεβάντε. “Ο Μαρινάκης τον έκοψε”, έσπευσαν να μας ενημερώσουν οι κόκκινοι και απαιτούσαν να το πιστέψουμε. Αν δηλαδή τον έκοψε ο Μαρινάκης, τότε ποιος μιλούσε μαζί του για να του δώσει 150.000 ακόμα και να τον κλείσει, ποιος έδινε τα non-paper στον Τύπο για την επικοινωνιακή νίκη επί του Αλαφούζου που θα τον πληρώνει για να παίζει στον Ολυμπιακό, κτλ; Τα έκαναν άλλοι στον Ολυμπιακό χωρίς την έγκριση του Μαρινάκη;
Άκουσε λέει τις αντιδράσεις του κόσμου και γι’αυτό χάλασε το έτοιμο ντιλ. Πότε πρόλαβε να τις ακούσει; Στις 10 το πρωί έσκασε η είδηση πως ο Βύντρα πάει στην Λεβάντε, πότε πρόλαβε να εκδηλωθεί η αντίδραση του κόσμου, αφού δεν είχαν προλάβει καν να διαβάσουν τις εφημερίδες για να πειστούν απ’όσα διέρρεε ο Ολυμπιακός; Κι αν στο φινάλε παίζει ρόλο το τι πιστεύει ο κόσμος, γιατί μοιράστηκαν τα non-paper που είχαν ως στόχο την υπέρ Βύντρα επιχειρηματολογία που θα έπειθε τον κόσμο την Πέμπτη; Για να μετρήσει ο Μαρινάκης την αντίδραση μέχρι τις δέκα το πρωί και μετά να πει όχι; Γιατί δεν τους ρωτούσε κατευθείαν, να μην κουράζονται κι οι ρεπόρτερ με τα copy-paste;
Προδότης-ήρωας
Και το κερασάκι μπήκε όταν οι Τζιγκερομάχοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να υιοθετήσουν κι αυτοί την λογική του Ολυμπιακού! Ο Βύντρα ήθελε, έκανε το παν να πάει στον εχθρό το παλιόπαιδο, αλλά τον έκοψε ο Μαρινάκης, επειδή δεν τον ήθελε ο κόσμος. Απόλυτος μισητός εχθρός ο Ολυμπιακός, αλλά όταν μας βολεύει, ο Ολυμπιακός λέει την αλήθεια. Την Τετάρτη κράζουμε ερυθρόλευκο Τύπο και κόσμο που θα πάρουν τον Βύντρα που απαξίωναν τόσα χρόνια. Την Πέμπτη λέμε πως λένε αλήθεια στο γιατί χάλασε η μεταγγραφή. Γιατί αυτό μας συμφέρει να πούμε τώρα, όχι πως χάλασε για το οικονομικό.
Στην ίδια λογική, ο Τζιγκερολάγνοι ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς όταν τελικώς ο Βύντρα πήγε στην Λεβάντε κι έκλεισε στόματα και των ενδο-Παναθηναϊκών αντιπάλων και των ολυμπιακών. Το γεγονός πως όντως συζήτησε και δεν τα βρήκε στο οικονομικό γιατί ο Μαρινάκης ήθελε να δώσει ψίχουλα είναι μια λεπτομέρεια που δεν θα πρέπει να χαλάσει ούτε την ιστορία του προδότη Λουκά που ξεφτίλισε τους Τζιγκερικούς, αλλά ούτε αυτήν του ήρωα Λουκά που τους ξεφτίλισε όλους, Ολυμπιακούς και Αλαφουζικούς.
Αν και τελικά το ρήμα ξεφτίλισε μάλλον καλώς χρησιμοποιείται. Γιατί αυτές οι δύο μέρες διέσυραν πολύ κόσμο και έδειξαν πολλά, σε όσους ήθελαν να τα δουν.
Διαβάστε ακόμη:
Πάτησε Ισπανία ο Βύντρα (video)
