Η ακτινογραφία των 18 ομάδων της Super League

Ολυμπιακός:

Παρά το γεγονός ότι κατέκτησε το νταμπλ, ο Ολυμπιακός ανανεώθηκε σχεδόν εκ βάθρων διότι “αλλιώς ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό”. Κατ’ αρχήν αποκτήθηκε όλο το ποιοτικό υλικό της ελληνικής αγοράς (Ντε Βινσέντι, Σάμαρης, Ολαϊτάν, Κολοβός, Μπουχαλάκης, Τζανακάκης) και εν συνεχεία οι προσπάθειες στράφηκαν στην Ευρώπη και κυρίως στην Ισπανία για να μπουν σε λειτουργία και οι διασυνδέσεις του Μίτσελ στην Ιβηρική. Κερασάκι στην τούρτα αποτέλεσε ο Σαβιόλα ο οποίος μπορεί να συνδυάσει το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Οι Ντομίνγκες, Τόρες, Κάμπελ, Μεντζανί, Βάις αναλαμβάνουν την αποστολή να καταστήσουν τον Ολυμπιακό άκρως ανταγωνιστικό και στο Τσάμπιονς Λιγκ.

ΠΑΟΚ:

Από πέρυσι είχε γίνει σαφές ότι ο Δικεφάλος του Βορρά χρειάζεται ποιοτική ενίσχυση τόσο στα φτερά της επίθεσής του όσο και στην αμυντική του γραμμή. Ο προγραμματισμός είχε ως στόχο να καλυφθούν τα κενά στις συγκεκριμένες θέσεις, όπερ και εγένετο. Τα ερωτηματικά υπάρχουν αν όντως η ενίσχυση είναι ποιοτική διότι αν εξαιρέσει κανείς τον όντως ανταγωνιστικό Στοχ και τον πολύ γνωστό Νέσιντ ουδείς άλλος μπορεί από μόνος του να κάνει τη διαφορά στον ΠΑΟΚ. Ο Τζιόλης, ο Σπυρόπουλος, ο Σκόνδρας απαρτίζουν κομμάτια του συνόλου και ενισχύουν το ελληνικό στοιχείο ενώ οι Λούκας, Λόπες και Βίτορ χαρίζουν έξτρα λύσεις στον Χουμπ Στέφενς ο οποίος, όχι άδικα, θεωρείται η καλύτερη φετινή μεταγραφή του ΠΑΟΚ.

Ατρόμητος:

Ως συνήθως μετρημένες κινήσεις και ως συνήθως από την ελληνική αγορά. Με τον καλύτερο Ελληνα διευθυντή, τον Γιάννη Αγγελόπουλο, να κλείνει σε χρόνο ρεκόρ σχεδόν όλες τις συμφωνίες ο Ατρόμητος κάλυψε όλα τα κενά του και έκανε προετοιμασία απερίσπαστος από μεταγραφικές αναζητήσεις. Ο τερματοφύλακας της Εθνικής ομάδας Μιχάλης Σηφάκης, ένας από τους καλύτερους Ελληνες στράικερ, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, ο Χαβιέ Ούμπιδες και ο Φώτης Γεωργίου ανεβάζουν αισθητά το δείκτη ποιότητας της ομάδας του Περιστερίου που φέτος θέλει να κάνει την υπέρβαση και να βρεθεί στους ομίλους του Europa League.

Aστέρας Τρίπολης:

Τίποτα δεν εμπόδισε τους ιθύνοντες του Αστέρα να προβούν για ένα ακόμη καλοκαίρι σε εκτεταμένες αλλαγές στο ρόστερ, ούτε καν το γεγονός ότι πέρυσι η ομάδα είχε την καλύτερη σεζόν στην ιστορίας της. Η αγορά της Λατανικής Αμερικής, αγαπημένη στους ιδιοκτήτες των Αρκάδων, τιμήθηκε δεόντως με τις μεταγραφές των Μπαράλες, Γκρατσίνι, Καράσκο, η ελληνική δόση με τους Ζησόπουλο, Ζαραδούκα και Λισγάρα ήταν αρκούντως ισχυρή ενώ το πραγματικά μεγάλο όνομα ήρθε από τη Ρουμανία και δεν είναι άλλο από τον Γκοϊαν. Η ενίσχυση είναι σαφής όπως σαφές είναι και το ρίσκο που πήρε ο Αστέρας με τη μαζική ανανέωση.

ΠΑΣ Γιάννινα:

Η μεγάλη διαφορά του ΠΑΣ σε σχέση με πέρυσι είναι ότι φέτος δεν υπήρχε ο βραχνάς της μη αδειοδότησης ο οποίος έβαζε περιορισμούς στις μεταγραφές. Οι Ηπειρώτες πάντως κινήθηκαν με σύνεση καλύπτωντας τα κενά που άφησαν οι Ντε Βινσέντι, Οικονόμου, Πάντος και Γεωργίου. Ο Τσάβες μπορεί να εξελιχθεί σε νέο Ντε Βινσέντι ενώ οι Βισέντο, Σκόνδρας, Βελλίδης και Αμπάρης προσθέτουν εμπειρία και νιάτα. Ο Σάββας Παντελίδης θα ήθελε βέβαια και ένα ακόμη δεξί μπακ για να αισθάνεται πιο άνετα, ας όψεται όμως η οικονομική στενότητα.

Παναθηναϊκός:

Για καιρό θα θυμούνται οι φίλοι του Παναθηναϊκού τη μεγάλη δυσκολία με την οποία κινήθηκε η ομάδα τους στο φετινό μεταγραφικό παζάρι. Το restart που επιχειρήθηκε φέτος με τη δραματική μείωση του προϋπολογισμού εξυπηρετήθηκε από παίκτες που ήταν εκτός νυμφώνος για πολύ καιρό (Μπεργκ, Μέντες), ποδοσφαιριστές μάλλον προβληματικούς (Μπαϊράμι) και νέους Ελληνες που θέλουν να διακριθούν στο ποδοσφαιρικό προσκήνιο (Κουτρουμπής, Καρέλης). Ολοι αυτοί συν τον Αμπέιντ θα επιχειρήσουν να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της ομάδας κόντρα στα προγνωστικά. Είναι βέβαια σαφές ότι οι πράσινοι θα προβούν σε τουλάχιστον δύο ακόμα κινήσεις μέχρι το τέλος του Αυγούστου.

Ξάνθη:

Ο μετρ των πωλήσεων Χρήστος Πανόπουλος άρχισε τη μεταγραφική περίοδο με ένα ακόμη μεγάλο ντιλ, την παραχώρηση του Λοντίγκιν στη Ζενίτ αντί 800.000 ευρώ. Οι μεταγραφές ήταν λίγες, όσα τα δάχτυλα του ενός χεριού σχεδόν. Μόλις δύο Ελληνες, ο Τσιάρας και ο Κυριακίδης, και από εκεί πέρα ξένοι που μπορούν να αποδειχθούν λαχεία (Κάλβο, Ντε Γκουζμάν, Τσέμα).

Πανιώνιος:

Μία από τις δύο ομάδες του φετινού πρωταθλήματος που δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν αδειοδότηση κάτι που βέβαια έφερε και αναταράξεις στις όποιες μεταγραφικές αναζητήσεις. Εκτός αυτού, ο Ιστορικός είχε να αντιμετωπίσει και τις μεγάλες απώλειες των Γουνδουλάκη, Σάμαρη και Ρόκα. Αποκτήθηκαν κατά κύριο λόγο Ελληνες παίκτες στους οποίους προστέθηκαν δύο ξένοι, ο Ουρουγουανός Ριβέρο και ο Αυστριακός Λάσνικ, ενώ στα συν συγκαταλέγεται και η παραμονή του Κολοβού έστω και με δανεισμό από τον Ολυμπιακό. Κόλπο γκρόσο η απόκτηση, επίσης με δανεισμό, του Μητρόπουλου από τον Παναιτωλικό.

Πλατανιάς:

Η απόβαση των Λατίνων. Οι Χανιώτες βάλθηκαν να μπολιάσουν το ρόστερ τους με ακόμη περισσότερο λατινικό χρώμα γι΄αυτό και προχώρησαν στην απόκτηση έξι ποδοσφαιριστών από Ιταλία και Ισπανία. Από την ελληνική αγορά ξεχώρισε η μετακίνηση του Γουνδουλάκη ενώ αποκτήθηκαν και αρκετοί δανεικοί (Ιντζίδης, Πόποβιτς από ΠΑΟΚ, Σιώπης από Ολυμπιακό). Πραγματικά πολύ δύσκολο του εγχείρημα του Μαρίνου Ουζουνίδη να χαρίσει χημεία σε αυτό το ετερόκλητο σύνολο.

Πανθρακικός:

Αυτό που συνέβη με τον Πανθρακικό αυτό το καλοκαίρι προφανώς καμία ομάδα δεν θέλει να το υφίσταται. Οι Θρακιώτες έχασαν όλους μα όλους τους παίκτες που κατά το περσινό πρωτάθλημα έκαναν τη διαφορά γι΄αυτούς (Μουνάφο, Βαϊρουά, Παπαδόπουλος, Καστσελάν, Μίνγκας, Λουσέρο και Σερφά) γεγονός που ανάγκασε τον Ακη Μάντζιο να χτίσει εκ θεμελίων. Οι κινήσεις που έγιναν χαρακτηρίζονται, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, επιτυχημένες. Προτιμήθηκε η ευρωπαϊκή αγορά (Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, Σλοβενία) ενώ όσον αφορά την Ελλάδα αποκτήθηκαν παίκτες που από τη football league εκτός του γνωστού στο ελληνικό κοινό Ρομέου ο οποίος πάντως πέρυσι είχε μία μέτρια σεζόν στον Λεβαδειακό.

Λεβαδειακός:

Η πρόσληψη του Τάκη Λεμονή στην τεχνική ηγεσία σηματοδότησε και μία αλλαγή στις μεταγραφικές συνήθειες του Γιάννη Κομπότη. Ο άλλοτε πολύ σφιχτός Ελληνας παράγοντας άνοιξε φέτος το πουγκί του για να έρθουν στη Βοιωτία ποδοσφαιριστές όπως ο Ορτέγα από τη Βαλένθια και ο Κονέ από τη Σεντάν. Δεν αγνοήθηκε το ελληνικό στοιχείο με κορυφαίο εκπρόσωπό του τον Βαγγέλη Μάντζιο ο οποίος ψάχνει να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στη γεμάτη μεταπτώσεις και κακές επιλογές καριέρα του.

Βέροια:

Οι Μακεδόνες είδαν πολλούς ποιοτικούς παίκτες τους να αποχωρούν (Ολαϊτάν, Καλογέρης, Ιωάννου, Καλί, Κόστλι) αλλά ουδόλως πτοήθηκαν.Αθόρυβα αλλά μεθοδικά απέκτησαν κυρίως άγνωστους στο ευρύ κοινό ξένους ποδοσφαιριστές αλλά και κάποιους άλλους Ελληνες, όπως τον Αποστολόπουλο με τη μορφή δανεισμού από τον ΠΑΟΚ. Με τα χρώματα της Βέροιας επιστρέφει στην Superleague και ο Φίλιπ Ντα Κόστα (πρώην παίκτης της ΑΕΛ και του Ιωνικού).

Αρης:

Οι κίτρινοι δεν εξασφάλισαν ούτε φέτος αδειοδότηση αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να ρίξουν μικρές αλλά πολύ σημαντικές μεταγραφικές βόμβες (τηρουμένων, πάντα, των αναλογιών) με κορυφαία την απόκτηση του πρώτου σκόρερ της περσινής football league, Μιχάλη Μανιά. Από εκεί και πέρα ο Αρης δανείστηκε εκ νέου τον παίκτη που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην τιτάνια περσινή προσπάθεια σωτηρίας, τον Ανδρέα Τάτο. Δανείστηκε επίσης τον Βασίλη Καραγκούνη (από τον Ολυμπιακό) και επαναπάτρισε τον Γιάννη Παπαδόπουλο.

ΟΦΗ:

Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια οι Κρητικοί φρόντισαν να αφήσουν το στίγμα τους στο μεταγραφικό παζάρι. Πρώτα από όλα πήραν το ρίσκο να φέρουν στο Ηράκλειο τον…πολύ Λουτσιάνο Γκαλέτι και να του δώσουν την ευκαιρία να επιστρέψει στο προσκήνιο μετά τη μεγάλη περιπέτεια που πέρασε με την υγεία του. Δεν έμειναν όμως μόνο σ΄αυτό. Εξασφάλισαν την υπογραφή ποιοτικών αλλά και νέων στην ηλικία ξένων παικτών (Ογιος, Ζε Εντουάρντο), έντυσαν ξανά στα ασπρόμαυρα τον Καλαϊτζιτς και πρόσθεσαν και κρητικό στοιχείο με τους Φραγκουλάκη και Δασκαλάκη.

Απόλλων Σμύρνης:

Η επιστροφή της “ελαφράς ταξιαρχίας” στη μεγάλη κατηγορία μετά από 13 ολόκληρα χρόνια ανάγκασε το μεγαλομέτοχο Σταμάτη Βελλή να βάλει το χέρι στην τσέπη και να αποκτήσει 14, μέχρι στιγμής, παίκτες. Οι έμπεροι της κατηγορίας (Τζόρβας, Πετρόπουλος, Κόρμπος, Κανακούδης, Αργυρόπουλος) προτιμήθηκαν για ευνόητους λόγους, οι δύο πρώτοι μάλιστα αναμένεται να αποτελέσουν και την ατραξιόν του φετινού Απόλλωνα. Δεν λείπουν βέβαια οι ξένοι με ελληνική εμπειρία (Αλβάρες, Ζουέλα) που πάντα χρειάζονται γα μία ομάδα που επιχειρεί τα πρώτα βήματά της στη μεγάλη κατηγορία.

Εργοτέλης:

Το ευτύχημα για το φετινό Εργοτέλη είναι ότι κατάφερε να διατηρήσει στο ρόστερ του τους δύο εξαιρετικούς νεαρούς, τον Μπουχαλάκη και τον Τζανακάκη, με δανεισμό από τον Ολυμπιακό. Κατά τα άλλα, στους Ηρακλειώτες συναντάμε ακόμα και τον…Πελέ (καμία σχέση φυσικά με το γνωστό) ενώ σημείο αναφοράς αναμένεται να είναι ο αμυντικός χαφ – οδοστρωτήρας, Καρντόσο που επιστρέφει στον ελληνικό πρωτάθλημα.

Καλλονή:

Στην πρώτη απόπειρά της στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, η Καλλονή πρωτοτύπησε. Δεν απέκτησε ούτε έναν Ελληνα ποδοσφαιριστή εμπιστευόμενη με κλειστά μάτια την ευρωπαϊκή αγορά. Πιο γνωστός από αυτούς που αποκτήθηκαν είναι ο Εμανουελ Περόνε στον πέμπτο σταθμό της εν Ελλάδι καριέρας του, οι υπόλοιποι θα αναλάβουν την ευθύνη να γίνουν γνωστοί με την προσπάθειά τους στον αγωνιστικό χώρο.

Παναιτωλικός:

Ο Μάκης Χάβος εμπιστεύεται πάντα το παπούτσι από τον τόπο του και αυτό έκανε στο φετινό μεταγραφικό παζάρι. Ο Καλί,ο Θεοδωρίδης, ο Καλογέρης, ο Πόι και ο Ιωάννου είναι παίκτες που ξέρει από πρώτο ή δεύτερο χέρι ο Ελληνας κόουτς. Ο Παναιτωλικός, που αρέσκεται πάντα σε αγορές από την λατινική Αμερική, έσπευσε να φέρει και τον Γοδόι ενώ δεν είπε όχι και στον τερματοφύλακα της Πόρτο Ράφαελ.