Τα χρόνια του Σπανούλη

Τώρα ξεκινάει μία άλλη εποχή για τον Ολυμπιακό. Μέχρι την ανακοίνωση της απόκτησης του Βασίλη Σπανούλη οι “ερυθρόλευκοι” σε αυτή την πενταετία των αδερφών Αγγελόπουλων, επέλεγαν να μην έρχονται σε απευθείας κόντρα με τον Παναθηναϊκό. Ή όποτε ήρθαν δεν νίκησαν (πρώτη μετεγγραφή του Σπανούλη από το Μαρούσι, Φώτσης). Ο Παναγιώτης και ο Γιώργος Αγγελόπουλος απέκτησαν σε αυτό το διάστημα μεγάλους παίκτες, αλλά ποτέ δεν πλήγωσαν άμεσα τον Παναθηναϊκό. Δεν του στέρησαν κάποιο από τα κομμάτια του κορμού του, δεν τον… έστειλαν στην αγορά για να βρει κάτι πολύ συγκεκριμένο.



Η μετεγγραφή του Σπανούλη στον Ολυμπιακό αποτελεί την μεγαλύτερη είδηση του καλοκαιριού και την κορυφαία μετεγγραφή στην Ευρώπη. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σημαίνει όμως πολλά περισσότερα για την κόντρα των αιωνίων. Σημαίνει πολλά για τις ισορροπίες.



Δεν σημαίνει ότι πλέον υπάρχει καινούργιο αφεντικό στο ελληνικό μπάσκετ. Αυτό θα το μάθουμε τον Ιούνιο του 2011 ή όποτε τελειώσουν, αν τελειώσουν για να μην ξεχνιόμαστε, οι τελικοί της Α1. Ο Παναθηναϊκός ωστόσο, για πρώτη φορά σε αυτά τα χρόνια της απόλυτης κυριαρχίας του χάνει παίκτη εντός των συνόρων (η προηγούμενη απώλεια ήταν του Σισκάουσκας από την ΤΣΣΚΑ). Μοιάζει λίγο με όσα συνέβαιναν την δεκαετία του ’90 όταν ο Παναθηναϊκός πήρε τον Γκάλη από τον Άρη, ο Ολυμπιακός τον Φασούλα, γενικά ακολουθείται η πεπατημένη, η λογική διαδικασία: για να εκθρονίσεις έναν βασιλιά χρειάζεται να του “κλέψεις” κάποιον από τους καλύτερους ιππότες του.



Αυτό έπραξε ο Ολυμπιακός. Κάνει δικό του τον κορυφαίο Έλληνα γκαρντ των ημερών μας (μαζί με τον Διαμαντίδη), αποκτά αδιαμφισβήτητο ηγέτη για μία τριετία, λύνει μία και καλή το πρόβλημα στην περιφέρεια δίπλα στον Τεόντοσιτς και τον Παπαλουκά. Οι κυπελούχοι παίρνουν έναν παίκτη που γνωρίζει να κερδίζει καιμόνος του παιχνίδια (φάιναλ φορ του 2009, οι δύο τελευταίοι τελικοί της Α1 πριν από έναν μήνα).



Παράλληλα ο Ομπράντοβιτς θα πρέπει να βρει παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Σπανούλη. Δηλαδή τον καλύτερο Ευρωπαίο στο ένας εναντίον ενός, έναν εξαιρετικό αμυντικό, αλλά και αυτόν που μαζί με τον Γιασικεβίτσιους μπορούσε να κινηθεί έξω από το πολύ οργανωμένο παιχνίδι της ομάδας.



Μένει να δούμε πώς θα επιλέξει ο Ίβκοβιτς να τον αξιοποιήσει μαζί με τον Τεόντοσιτς αν δηλαδή ο Λαρισαίος θα είναι ο κουμανταδόρος του παιχνιδιού (το πιο πιθανό) ή ο Σέρβος. Όλα αυτά έπονται.



Επί του παρόντος ο Ολυμπιακός έχει κάθε δικαιώμα να πανηγυρίζει για την πιο δυνατή κίνηση των τελευταίων ετών η οποία του δίνει σημαντικότατο ψυχολογικό προβάδισμα, δεν του δίνει από μόνη της πρωτάθλημα.



Πολλοί θα ρωτήσουν γιατί επέλεξε να φύγει ο Σπανούλης από τον Παναθηναϊκό. Για έναν απλό συνδυασμό: ο Ολυμπιακός του έδωσε τα κλειδιά της ομάδας του και την καλύτερη οικονομική πρόταση. Σε αντίθεση με ότι συνέβαινε τα τελευταία χρόνια, πλην του Μπουρούση, έγινε ο πρώτος Έλληνας παίκτης που αποδέχθηκε την πρόκληση που λέγεται “επιστροφή του Ολυμπιακού στην κορυφή”.



Ο Παναθηναϊκός ήταν ειλικρινής. Παίζοντας από θέση ισχύος, έβαλε το ταβάνι του (περίπου δύο εκατομμύρια ευρώ), κατέστησε σαφές στον Λαρισαίο ότι ο Διαμαντίδης αποτελεί το αφεντικό και τον άφησε να αποφασίσει χωρίς να τον πιέσει περισσότερο από όσο επιτρέπεται στην πρώτη ομάδα της χώρας έστω και αν ανάμεινε στο ακουστικό πιο πολύ από τον αρχικό του υπολογισμό.



Η απόφαση δεν ήταν καθόλου εύκολη, αφού από τη μία υπάρχει η σιγουριά και από την άλλη η ελπίδα. Ο Σπανούλης έδειξε στόφα ηγέτη και ρισκάρει επιθυμώντας να πάρει στις πλάτες του μία ομάδα που διεκδικεί την κορυφή εδώ και 13 χρόνια.



Όσο για την καθυστέρηση της τελικής απόφασης; Οι αιώνιοι κατέθεσαν τις προτάσεις τους και περίμεναν χωρίς να απαντούν στις εκκλήσεις του ατζέντη του Σπανούλη ακόμα και για την ήσσονα αύξηση.



Ο γράφων οφείλει ένα τεράστιο συγνώμη στους αναγνώστες του contra.gr για την λανθασμένη πληροφόρηση προ 25 ημερών ότι ο Σπανούλης είχε συμφωνήσει με τον Παναθηναϊκό. Άνευ καμίας δικαιολογίας λάθος εκτίμηση συγκεκριμένων πληροφοριών.